റസിയയും ആ സ്പർശനം അറിഞ്ഞു. അവൾ പെട്ടെന്ന് മാറാതെ, അല്പനേരം കൂടി അവൻ്റെ ചൂടിൽ ഒട്ടിച്ചേർന്നു നിന്നു. കാറ്റിൽ അവളുടെ മുടിയിഴകൾ മുജീബിൻ്റെ മുഖത്ത് തഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കോവളത്തെ തിരമാലകൾ കാണുന്നതിന് മുൻപേ അവരുടെ ഉള്ളിൽ കാമത്തിൻ്റെയും പ്രണയത്തിൻ്റെയും വലിയൊരു തിരമാല അടിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു.
കടൽതീരത്ത് ആകാശം കുങ്കുമവർണ്ണമണിഞ്ഞ ഒരു സുന്ദരമായ സായാഹ്നമായിരുന്നു അത്. അസ്തമയ സൂര്യൻ്റെ പൊൻകിരണങ്ങൾ അറബിക്കടലിൻ്റെ ഓളങ്ങളിൽ തട്ടി തിളങ്ങുന്നു. മുജീബും റസിയയും ആ മണൽപ്പരപ്പിലൂടെ തിരമാലകളെ തൊട്ടുതൊട്ടില്ല എന്ന മട്ടിൽ നടന്നു.
കടൽക്കാറ്റിൽ റസിയയുടെ അഴിച്ചിട്ട മുടിയിഴകൾ പാറിപ്പറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ മുജീബിൻ്റെ കൈകളിൽ പതുക്കെ കോർത്തുപിടിച്ചു. മലപ്പുറത്തെ ആ വലിയ വീടിൻ്റെ വിരസതയിൽ നിന്നും, ആരും കാണാത്ത ഈ തീരത്തെത്തിയപ്പോൾ അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ആത്മവിശ്വാസം തോന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“മുജീബേ…” അവൾ പതുക്കെ വിളിച്ചു. “ഈ രണ്ടു ദിവസം കൊണ്ട് എനിക്ക് കിട്ടിയ സന്തോഷം കഴിഞ്ഞ പത്തു വർഷത്തിനിടയിൽ എനിക്ക് കിട്ടിയിട്ടില്ലടാ. വീട്ടിൽ നമ്മൾ ഒരേ മേൽക്കൂരയ്ക്ക് താഴെയായിരുന്നിട്ടും എത്ര അകലെയായിരുന്നു? പക്ഷേ ഈ യാത്രയിൽ നീ എനിക്ക് നൽകിയ കരുതൽ… അത് ഞാൻ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല.”
അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ ആർദ്രത മുജീബിൻ്റെ ഉള്ളുലച്ചു. സന്തോഷം കൊണ്ട് അവൾ മതിമറന്നിരിക്കുകയാണെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി. ആ നിമിഷത്തെ കൂടുതൽ വർണ്ണാഭമാക്കാൻ മുജീബിൻ്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു കുസൃതി തോന്നി.
“ഇത്താത്താ…നമുക്ക് ഒരു ബിയർ അടിച്ചാലോ? ഈ തണുത്ത കാറ്റും ഈ കടലും… ജസ്റ്റ് ഒരു ചേഞ്ച്!”
റസിയ ആദ്യം ഒന്ന് ഞെട്ടി.
“എടാ… നീ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്? നമ്മൾ വീട്ടിൽ അറിഞ്ഞാൽ കൊന്നുകളയില്ലേ?”
“വീട്ടിൽ ആര് അറിയാനാ ഇത്താത്താ? നമ്മൾ ഇവിടെ ഈ തിരുവനന്തപുരത്ത് ആർക്കും അറിയാത്ത രണ്ടുപേരല്ലേ? ജസ്റ്റ് ഒന്ന് ട്രൈ ചെയ്യൂ, ഇതിലൊന്നും വലിയ കുഴപ്പമില്ല.” അവൻ കെഞ്ചിപ്പറഞ്ഞപ്പോൾ, തൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ ചട്ടക്കൂടുകളും ഇന്ന് പൊളിക്കണമെന്ന് അവൾക്കും തോന്നി. അവസാനം അവൾ സമ്മതിച്ചു.
ബീച്ചിനടുത്തുള്ള ഒരു ചെറിയ കഫേയിൽ നിന്നും മുജീബ് ബിയർ വാങ്ങി. ഒളിച്ചും പാത്തും അവർ അത് പകുത്തു കഴിച്ചു. ആദ്യത്തെ അല്പം കയ്പ്പിന് ശേഷം, ആ ലഹരി റസിയയുടെ സിരകളിലേക്ക് പടരാൻ തുടങ്ങി. മദ്യത്തിൻ്റെ നേർത്ത ലഹരിയിൽ അവൾ കൂടുതൽ സുന്ദരിയായി. അവർ കടൽതീരത്തുകൂടി ആടിപ്പാടി നടന്നു. ഉറക്കെ ചിരിച്ചും പരസ്പരം തമാശകൾ പറഞ്ഞും അവർ ആ നിമിഷം ആഘോഷിച്ചു.
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രണ്ടുപേരിലും ക്ഷീണം പടർന്നു. ബിയറിൻ്റെ ആ ലഹരിയിൽ റസിയയുടെ കാലുകൾ അല്പം വേച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ആളൊഴിഞ്ഞ ഒരു ഭാഗം നോക്കി അവർ നടന്നു. വലിയ പാറക്കൂട്ടങ്ങൾക്ക് അപ്പുറം, കടൽവെള്ളം അധികം എത്താത്ത ഒരു മണൽത്തിട്ട അവർ കണ്ടു.
റസിയ മുജീബിനെ അവിടെ ഇരിക്കാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു. അവൾ അവൻ്റെ തോളിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ആ മണലിൽ ഇരുന്നു. ടീഷർട്ടിനുള്ളിൽ അവളുടെ മുഴുത്ത മാറിടങ്ങൾ വേഗത്തിൽ ശ്വാസമെടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“മുജീബേ… എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു സുഖം തോന്നുന്നടാ…” അവൾ മന്ത്രിച്ചു.
അവൾ തൻ്റെ തല അവൻ്റെ തോളിലേക്ക് ചായ്ച്ചു. ആ മണൽത്തിട്ടയിൽ, കടലിൻ്റെ ഇരമ്പലിനെ സാക്ഷിയാക്കി അവർ രണ്ടുപേരും മാത്രമായി. ലഹരിയുടെയും പ്രണയത്തിൻ്റെയും ആ നിമിഷത്തിൽ, റസിയയുടെ കയ്യിലിരുന്ന ആ ടീഷർട്ടിൻ്റെ അറ്റം പതുക്കെ മുകളിലേക്ക് കയറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ ടൈറ്റ് ജീൻസിനുള്ളിലെ വടിവൊത്ത തുടകൾ മുജീബിൻ്റെ കാലുകളോട് ചേർന്ന് അമർന്നു.
ആ മണൽത്തിട്ടയിൽ, കടലിൻ്റെ ഗർജനത്തിന് നടുവിൽ മുജീബിൻ്റെ ഉള്ളിൽ വികാരങ്ങളുടെ ഒരു വേലിയേറ്റം തന്നെ നടക്കുകയായിരുന്നു. റസിയയുടെ കണ്ണുകൾ പകുതി അടഞ്ഞിരുന്നു. അവളിൽ നിന്നും ഉയരുന്ന ആ മദകരമായ ഗന്ധവും, ടീഷർട്ടിനുള്ളിൽ അദൃശ്യമായി തുടിക്കുന്ന അവളുടെ ഉടലഴകും അവനെ വല്ലാതെ പ്രലോഭിപ്പിച്ചു. അവളുടെ ചന്ദനനിറമുള്ള കഴുത്തിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന മണൽത്തരികൾ പോലും അവന് വല്ലാത്തൊരു ലഹരിയായി തോന്നി.