“സത്യമാണോ? നീ വന്നാൽ എനിക്ക് ധൈര്യമാ. നമുക്ക് ഉപ്പയോടും ഉമ്മയോടും ചോദിച്ചു നോക്കാം.”
വൈകുന്നേരം ഉപ്പയോടും ഉമ്മയോടും മുജീബ് തന്നെ കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചു. മുജീബ് കൂടെയുള്ളതുകൊണ്ട് അവർക്ക് വലിയ എതിർപ്പൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. മുജീബ് വേഗം ലാപ്ടോപ്പ് തുറന്ന് ട്രെയിൻ ടിക്കറ്റ് നോക്കി. പക്ഷേ, അവസാന നിമിഷമായതുകൊണ്ട് സ്ലീപ്പർ ക്ലാസ്സിൽ ഒരു സീറ്റ് മാത്രമേ കൺഫേം ആയുള്ളൂ.
“ഇത്താത്താ, ഒരു സീറ്റേ കിട്ടിയിട്ടുള്ളൂ. മറ്റേത് വെയിറ്റിംഗ് ലിസ്റ്റിലാണ്.” അവൻ പറഞ്ഞു.
“സാരമില്ലടാ… ട്രെയിനിൽ കയറിയിട്ട് നമുക്ക് എന്തെങ്കിലും വഴി നോക്കാം. ഒന്നുമില്ലെങ്കിൽ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തിരിക്കാലോ.” റസിയയുടെ വാക്കുകളിൽ പോകാനുള്ള തിരക്കായിരുന്നു.
പിറ്റേന്ന് വൈകുന്നേരം അവർ ഷൊർണ്ണൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു. റസിയ നല്ലൊരു ചുരിദാറായിരുന്നു വേഷം. യാത്രയുടെ ആവേശവും അല്പം പേടിയും അവളുടെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ, ആ തിരക്കിനിടയിലും മുജീബിൻ്റെ മനസ്സ് മുഴുവൻ ആ രാത്രിയിലെ നീണ്ട യാത്രയെക്കുറിച്ചായിരുന്നു.
ഒരു സീറ്റ് മാത്രം…തിങ്ങിനിറഞ്ഞ ട്രെയിൻ…അതിനിടയിൽ താനും ഇത്താത്തയും മാത്രം. അവൻ്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ മിന്നൽപ്പിണർ പാഞ്ഞുപോയി.
ഷൊർണ്ണൂരിൽ നിന്ന് ട്രെയിൻ നീങ്ങിത്തുടങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ കമ്പാർട്ട്മെന്റിൽ നല്ല തിരക്കായിരുന്നു. രാത്രിയുടെ തണുപ്പ് ജനലഴികളിലൂടെ അകത്തേക്ക് അരിച്ചുകയറുന്നുണ്ട്. മുജീബും റസിയയും തങ്ങൾക്ക് കിട്ടിയ ആ ഒരൊറ്റ സീറ്റിൽ ഇടുങ്ങിയിരിക്കുകയാണ്. അപ്പോഴാണ് കറുത്ത കോട്ടിട്ട ടിക്കറ്റ് എക്സാമിനർ (TTE) അങ്ങോട്ട് വന്നത്.
മുജീബ് ടിക്കറ്റ് നീട്ടി. ടിടിഇ അത് പരിശോധിച്ചിട്ട് തലയാട്ടി.
“ഒരു സീറ്റ് മാത്രമേ കൺഫേം ആയിട്ടുള്ളൂ. മറ്റേത് വെയിറ്റിംഗ് ലിസ്റ്റിലാണ്. ട്രെയിൻ ഫുൾ ആണ്, എക്സ്ട്രാ സീറ്റ് തരാൻ ഒരു വഴിയുമില്ല,” ടിടിഇ കർക്കശമായി പറഞ്ഞു.
മുജീബ് റസിയയെ നോക്കി. അവൾ വല്ലാതെ പരിഭ്രമിച്ചിരുന്നു.
“സാരമില്ല സാർ, ഞങ്ങൾ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തോളാം,” മുജീബ് പറഞ്ഞു.
ടിടിഇ അടുത്ത സീറ്റിലേക്ക് നീങ്ങിയതോടെ അവർ രണ്ടുപേരും ആ ഇടുങ്ങിയ സീറ്റിൽ തനിച്ചായി.
“മുജീബേ, ഇതെങ്ങനെയാ നമ്മൾ ഇരിക്കുക? പാതിരാത്രി വരെ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കാൻ പറ്റുമോ?” റസിയ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു.
“വേറെ വഴിയില്ലല്ലോ ഇത്താത്താ. തിരക്ക് കാരണം താഴെ ഇരിക്കാൻ പോലും സ്ഥലമില്ല. നമുക്ക് ഈ സീറ്റിൽ തന്നെ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാം. ഇത്താത്ത ഉള്ളിലേക്ക് നീങ്ങി ഇരുന്നോ,” മുജീബ് പറഞ്ഞു.
റസിയ സീറ്റിൻ്റെ വശത്തേക്ക് ഒട്ടി ഇരുന്നു. മുജീബ് അവളുടെ തൊട്ടടുത്തായി അമർന്നിരുന്നു. സീറ്റിൻ്റെ വീതിക്കുറവ് കാരണം അവരുടെ ഉടലുകൾ പരസ്പരം മുട്ടിനിന്നു. റസിയയുടെ ചുരിദാറിൻ്റെ സിൽക്ക് തുണിയിലൂടെ അവളുടെ തുടയുടെ ചൂട് മുജീബ് അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ട്രെയിൻ ആടി ഉലയുമ്പോൾ ഓരോ തവണയും റസിയ അവൻ്റെ തോളിലേക്ക് അറിയാതെ ചാഞ്ഞു.
അവളിൽ നിന്നുള്ള ആ അത്തറിൻ്റെ മണവും, ഉടലിലെ ചൂടും മുജീബിൻ്റെ സിരകളിൽ വല്ലാത്തൊരു ചലമുണ്ടാക്കി. ലൈറ്റുകൾ മിക്കതും അണഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. കമ്പാർട്ട്മെന്റിൽ നീല നിറത്തിലുള്ള മങ്ങിയ വെളിച്ചം മാത്രം. ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീഴുന്ന യാത്രക്കാരുടെ നിശബ്ദതയ്ക്ക് നടുവിൽ, മുജീബ് തൻ്റെ ഇത്താത്തയുടെ ഉടലിൻ്റെ സാമീപ്യം ആവോളം ആസ്വദിച്ചു തുടങ്ങി.
ട്രെയിൻ കറുത്ത രാത്രിയെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് തെക്കോട്ടേക്ക് പാഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. ഇടയ്ക്കിടെയുള്ള കുലുക്കങ്ങളിൽ മുജീബിൻ്റെയും റസിയയുടെയും ഉടലുകൾ പരസ്പരം ഉരസിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കമ്പാർട്ട്മെന്റിലെ മങ്ങിയ നീല വെളിച്ചത്തിൽ യാത്രക്കാരെല്ലാം നിദ്രയിലാണ്ട് കഴിഞ്ഞു.
ക്ഷീണം കൊണ്ട് റസിയയുടെ കണ്ണുകൾ പതുക്കെ അടഞ്ഞു തുടങ്ങി. ട്രെയിൻ പെട്ടെന്നൊന്ന് ആടിയപ്പോൾ അവൾ അറിയാതെ മുജീബിൻ്റെ തോളിലേക്ക് ചായുറങ്ങി. അവളുടെ തല മുജീബിൻ്റെ കഴുത്തിനടുത്ത് അമർന്നു. ഈ സമയം ചുരിദാറിൻ്റെ ടോപ്പ് അല്പം താഴ്ന്നു മാറിയപ്പോൾ, അവളുടെ വെളുത്ത മാറിടങ്ങളുടെ ആഴം (Cleavage) മുജീബിൻ്റെ കൺമുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു. മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ ആ കാഴ്ച അവനെ ഉന്മാദിയാക്കി. അവളുടെ ഓരോ ശ്വാസവും അവൻ്റെ കഴുത്തിൽ ചൂടായി തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.