രുദ്രപ്രതാപം – 8 21

 

ആ മുറിയുടെ വാതിൽ ഞാൻ ചാരി എന്നിട്ട് മായയുടെ മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു ഭയം. അത് എന്ത് മാങ്ങ കാരണമാണ് എന്നൊന്നും എനിക്കറിയില്ല പക്ഷെ ശരീരമാകേ വല്ലാത്തൊരു വിറയലൊക്കെ.

 

ഞാൻ അവളുടെ മുറിയുടെ വാതിൽക്കൽ എത്തി വാതിൽ തുറന്നു കിടക്കുവായിരുന്നു പൂച്ച എത്തി നോക്കുന്ന പോലെ ഞാൻ ആ മുറിയുടെ അകത്തേക്ക് എത്തി നോക്കി.

 

ആ മുറിയുടെ അകത്തെ കട്ടിലിൽ മായ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ എനിക്ക് അവളുടെ മുഖം കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല. അവൾ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്കു നോക്കി ഇരിക്കുവാണ്‌.അതിലൂടെ വരുന്ന കാറ്റു അവളുടെ മുഖത്തും മുടിയിലുമെല്ലാമായി തഴുകി കൊണ്ടിരുന്നു.

 

അകത്തേക്ക് കയറി അവളെ കാണണം സംസാരിക്കണം എന്നൊക്കെ ഉണ്ടെങ്കിലും വല്ലാത്തൊരു പേടി. സാധാരണ എനിക്ക് ഇങ്ങനെ ഒന്നും തോന്നാത്തത് ആണ്.

 

അങ്ങനെ രണ്ടും കൽപ്പിച്ചു ഞാൻ അങ്ങോട്ട്‌ കേറി ചെല്ലാൻ വേണ്ടി ഒരു കാൽ എടുത്തു മുന്നോട്ടു വച്ചു.

 

ഞാൻ കയറി വരുന്ന ശബ്ദം കെട്ടിട്ടാവാം അവൾ എന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.അവളുടെ നെറ്റിയിൽ വട്ടത്തിൽ വെള്ള തുണികൊണ്ട് കെട്ടിവച്ചിട്ടുണ്ട്…

 

ആ നോട്ടം തന്നെ മതിയായിരുന്നു എന്നെ പിടിച്ചു നിർത്താൻ.

 

“ഹ.. ഹ..ഹലോ”

 

ആവശ്യത്തിന് അക്ഷരങ്ങൾ പോലും മര്യാദക്ക് വായിൽ വരുന്നില്ലല്ലോ പുല്ല്…

 

അവൾ എന്നെ തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുവാണ്‌…

 

 

 

 

ജനലിന്റെ അപ്പുറത്ത് നിന്നും വരുന്ന തണുത്ത കാറ്റു അവളുടെ മുഖത്തു വന്നു തട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു….

 

 

 

 

അതിൽ അവളുടെ നീളൻ മുറികൾ സാവധാനം പാറി കൊണ്ടിരുന്നു…

 

 

 

 

ആ കാഴ്ച്ചയിൽ ഞാൻ കുറച്ചു നേരം മുഴുകി നിന്നു…

 

 

 

ശേഷം…

 

“തനിക്ക് ഇപ്പൊ കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ?…”

 

 

 

അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു നീങ്ങി കൊണ്ടു ഞാൻ ചോതിച്ചു…

 

 

 

“ഇപ്പൊ കുറവുണ്ട്…”

 

വളരെ പതുക്കെ ആണ് അവൾ അത് പറഞ്ഞത്…

 

 

 

പിന്നെ അവൾ കുറച്ചു നേരം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.എനിക്കാണെങ്കിൽ ഒന്നും ചോദിക്കാനും വരുന്നില്ല…

 

ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ വലിയ ഒരു നിശബ്ദത ഉടലെടുത്തു…

 

 

 

പെട്ടന്ന് അവൾ എന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു കൊണ്ട്…

 

“അമ്മ…?”

 

അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ ഒരു വല്ലാത്ത ഭയം അവളുടെ മുഖത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു…

 

“അവർക്കാർക്കും കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല ചെറിയ ക്ഷീണം ഉണ്ട് അതുകൊണ്ട് റസ്റ്റ്‌ എടുക്കുവാ…”

 

 

 

ഞാൻ അവളെ നോക്കി പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് ഇച്ചിരി സമാധാനം ആയി. അവളുടെ മുഖത്തെ ഭയം കുറഞ്ഞു വരുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു…

 

 

 

“ഞാൻ അഭിഷേക്…”

 

 

 

അതും പറഞ്ഞു അവൾക്ക് നേരെ ഒരു ഹാൻഡ് ഷെകിനായി ഞാൻ കൈ നീട്ടി…

 

 

 

അവൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി…

 

 

 

ദൈവമേ ഇനി ഏതാ ഈ അലവലാതി എന്നെങ്ങാനും ആണോ ഇവൾ ആലോചിക്കുന്നെ…

 

 

 

അവൾ അവളുടെ കൈകൾ എന്റെ കൈകളിൽ കോർത്തു…

 

 

 

“മായ”

 

 

 

എന്റെ നെഞ്ചേല്ലാം പട പട എന്ന്‌ ഇടിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ കൈകൾ വളരെ സോഫ്റ്റ്‌ ആയിരുന്നു..അതിൽ പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ വരെ വല്ലാത്തൊരു സുഖം…

 

 

 

കുറെ നേരം അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു ഞാൻ നിന്നു. എനിക്ക് വിടാൻ ഉദ്ദേശമില്ല എന്ന്‌ കണ്ട അവൾ…

 

“ഹ്മ്മ് മ്മ്…”

 

തൊണ്ട കൊണ്ടു ചെറിയ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി…

 

ഞാൻ പെട്ടെന്ന് അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും പിടുത്തം പിൻവലിച്ചു… വല്ലാത്തൊരു ചമ്മൽ…

 

ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ വീണ്ടും ചെറിയ നിശബ്ദത ഉടലെടുത്തു…

 

അപ്പോഴാണ് അവളുടെ കഴുത്തിൽ കിടക്കുന്ന ആ മാല ഞാൻ ശ്രെദ്ധിക്കുന്നത്…

 

 

 

അത് ദിവ്യ യുടെ കഴുത്തിൽ കിടക്കുന്ന മലയുടെ അതുപോലെ ഉള്ളത് തന്നെ ആയിരുന്നു…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *