രുദ്രസേനൻ – 3 Likeഅടിപൊളി  

അവളുടെ പേര് മാളവിക.

രുദ്രസേനന്റെ ഗാംഭീര്യമുള്ള ശബ്ദം വീണ്ടും ഉയർന്നു.

“നിന്റെ പേര്?”

മാളവിക ഒന്ന് ഞെട്ടിപ്പോയി. അവളുടെ

ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിക്കാൻ തുടങ്ങി. അറിയാതെ വിരലുകൾ പരസ്പരം മുറുകെപ്പിടിച്ചു.

“മാ… മാളവിക.”

അവളുടെ ശബ്ദം നേർത്തതായിരുന്നു.

“എന്താ? വ്യക്തമായി പറയാൻ പോലും പേടിയാണോ?”

അവൾ പതുക്കെ തലയുയർത്തി.

“മാളവിക എന്നാണ് എന്റെ പേര്, പ്രഭോ.”

രുദ്രസേനൻ അവളെ കുറച്ചുനേരം നോക്കിനിന്നു.

“എത്ര വയസ്സായി?”

“ഇരുപത്തിരണ്ട്.”

“ഈ കോട്ടയിൽ എന്തിനാണ് വന്നത്? നീയും യുദ്ധം ചെയ്യാൻ വന്നതാണോ?”

“അല്ല പ്രഭോ… ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ പരിചാരികയാണ്. യുദ്ധം തുടങ്ങിയപ്പോൾ മറ്റുള്ളവരോടൊപ്പം ഓടി രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ചതാണ്. അപ്പോഴാണ് സൈനികർ ഞങ്ങളെ പിടികൂടിയത്.”

“ഹും…”

രുദ്രസേനൻ വീണ്ടും സിംഹാസനത്തിൽ ചാരിയിരുന്നു.

“നിനക്ക് ഭയമുണ്ടോ, മാളവിക?”

അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.

“ഞാൻ ചോദിച്ചത് കേട്ടില്ലേ?”

“ഉണ്ട്… പ്രഭോ.”

“എന്തിനെയാണ് കൂടുതൽ ഭയപ്പെടുന്നത്? മരണത്തെയോ അതോ എന്റെ തീരുമാനത്തെയോ?”

മാളവികയുടെ കണ്ണുനീർ കവിളിലൂടെ ഒഴുകി.

“എനിക്ക് ജീവിക്കണം, പ്രഭോ. എന്റെ അമ്മ എന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ട്.”

ഒരു നിമിഷം രുദ്രസേനൻ നിശ്ശബ്ദനായി.

അവളുടെ മറുപടി കേട്ടിട്ടും അയാളുടെ മുഖത്ത് പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു ഭാവമാറ്റവും ഉണ്ടായില്ല.

പിന്നീട് അയാൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു:

“നിന്റെ വസ്ത്രം അഴിക്കൂ.”

മാളവികയുടെ മുഖത്തെ നിറം പെട്ടെന്ന് മങ്ങി.

അവൾ ഭയന്ന് കൈകൾ മാറിൽ പിണച്ചു.

“എന്നെ ഉപദ്രവിക്കരുത്, പ്രഭോ… ഞാൻ ഒരു പാവമാണ്.”

രുദ്രസേനന്റെ മുഖം കടുത്തു.

“എന്റെ കൽപ്പന രണ്ടാമതൊന്ന് ആവർത്തിക്കേണ്ടി വരരുത്.”

അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ  .

അങ്ങാതെ നിന്നു….

എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ നോക്കി നില്കുന്നത് രുദ്രസേനനെ കോപകുലനക്കി….

“ആരെവിടെ!”

രുദ്രസേനന്റെ ശബ്ദം മുറ്റത്ത് മുഴങ്ങി.

“ഇവളെ മര്യാദ പഠിപ്പിക്കൂ!”

ഉടൻതന്നെ ഒരു സൈനികൻ മുന്നോട്ടുവന്നു.

ക്രൂരമായ മുഖവും പരുക്കൻ ശരീരവുമുള്ള അയാളായിരുന്നു പന്ദീവൻ. തടവുകാരുടെ ചുമതല അയാൾക്കായിരുന്നു.

കൈയിൽ ചാട്ടവാർ ചുഴറ്റിക്കൊണ്ട് അയാൾ മാളവികയുടെ മുന്നിലെത്തി.

“എന്താടീ, മഹാപ്രഭുവിന്റെ കൽപ്പന കേൾക്കാൻ

പോലും നിനക്ക് മടിയാണോ?”

മാളവിക പിന്നിലേക്ക് മാറാൻ ശ്രമിച്ചു.

അടുത്ത നിമിഷം ചാട്ടവാർ വായുവിൽ ചീറിപ്പാഞ്ഞു.

ടപ്ഈഈഈഈ……..

അവളുടെ നിലവിളി മുറ്റത്തെ ആഘോഷശബ്ദങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ ഉയർന്നു.

അയ്യോ വേണ്ട ഞാൻ അഴിക്കാം അവൾ തേങ്ങി തേങ്ങി കരഞ്ഞു

അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ .തന്റെ മേൽവസ്ത്രം അഴിച്ചു മാറ്റി.

അവളുടെ ആർകെട്ടും വിരിഞ്ഞ മാറിടവും കഴിഞ്ഞാൽ തികച്ചും മെലിഞ്ഞോട്ടിയത് പോലെ തോന്നും മെലിഞ്ഞ പെണ്ണിന് കാമം കൂടും എന്ന് പണ്ടാരോ പറഞ്ഞത് പോലെ അവളുടെ മാറിടം രൂപത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. ഉരുണ്ട് കവിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന മുലകച്ചയിൽ ഒതുങ്ങാതെ തള്ളി നിക്കുന്ന രണ്ട് മാറിടം

കാണാൻ സേന മുഴുവൻ കാത്തിരുന്നു

മുലകച്ചകൾ താഴേക്ക് അഴിഞ്ഞു വീണതും അതിമനോഹരമായ ഒട്ടും ഉണ്ടാവും തട്ടിയില്ലാത്ത ഉരുണ്ട മുലകൾ  അവർക്ക് മുന്നിൽ  ദൃശ്യമായി…

പാവാടയുടെ വള്ളി അഴിച്ചതും

അവൾ പൂർണ നഗ്നയായി …

പേടിയിലും സങ്കടത്തിലും അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു ഒഴുകി കൊണ്ടിരുന്നു

അവൾ ഒരിക്കലും അങ്ങനെ നിൽക്കേണ്ടി വരും എന്ന് കരുതിയില്ല

ചുറ്റുമുണ്ടായിരുന്ന തടവുകാർ ഭയത്തോടെ മുഖം തിരിച്ചു.

പന്ദീവൻ വീണ്ടും ചാട്ടവാർ ഉയർത്തി.

“ഇവിടെ അനുസരണക്കേട് കാണിക്കുന്നവരുടെ അവസ്ഥ ഇതായിരിക്കും!”

ചാട്ടവർ ചുഴറ്റി അടിച്ചു……..

രുദ്രസേനൻ അതെല്ലാം നോക്കിനിന്നു.

.

അപ്പോഴേക്കും മറ്റൊരു സൈനികൻ വിചിത്രമായ ഒരു ഉപകരണം ഉരുട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നു.

മരത്തടികൾകൊണ്ട് നിർമിച്ച ചക്രങ്ങളുള്ള വണ്ടി. അതിന്റെ ഇരുവശത്തും ഇരുമ്പുചങ്ങലകൾ ഘടിപ്പിച്ചിരുന്നു.

കണ്ടതുമാത്രം മാളവികയുടെ ഉള്ളിൽ ഭയം നിറഞ്ഞു.

Updated: November 10, 2026 — 3:39 pm

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *