ശാരദ ടീച്ചർ – 2 26അടിപൊളി 

 

വിനുവിന്റെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി. അവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു, “അമ്മേ… അവർ… അവർ പഠിക്കാൻ വന്നതാണെന്നാ എന്നോട് പറഞ്ഞത്. എനിക്ക് അവരെ പേടിയാ.”

 

​”പേടിയാണെങ്കിൽ നീ എന്തിനാ അവരെ ഇങ്ങോട്ട് വിളിച്ചത്? ഈ വീട് നിന്റെ കൂത്തുകാർക്ക് വിളയാടാനുള്ള സ്ഥലമല്ല. നിന്റെ പഠിത്തം നന്നാക്കാൻ വേണ്ടിയല്ലേ ഞാൻ കഷ്ടപ്പെടുന്നത്? എന്നിട്ട് നീ ആ തെമ്മാടികളെ എന്റെ മുന്നിൽ കൊണ്ടു വന്നിരുത്തിയിരിക്കുന്നു,” ശാരദയുടെ ദേഷ്യം കൂടി വന്നു.

 

അവർ എഴുന്നേറ്റു വിനുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.

 

​ടീച്ചർ അടുത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ വിനു ഒരു ചുവട് പിന്നിലേക്ക് വെച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. “ഞാൻ… ഞാൻ ഇനി വിളിക്കില്ല അമ്മേ. സോറി.”

 

​”നിന്റെ ഈ സോറി കൊണ്ട് എന്ത് കാര്യം? അവർക്ക് ഇപ്പോൾ ഇങ്ങോട്ടുള്ള വഴി തെളിഞ്ഞു കിട്ടി. ഇനി ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു അവർ വരും. നിനക്ക് തന്റേടമില്ലാത്തത് കൊണ്ടല്ലേ അവർ നിന്നെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു പറ്റിക്കുന്നത്? പതിനെട്ടു വയസ്സായില്ലേ നിനക്ക്? ആരെ കൂടെ കൂട്ടണം എന്ന് ഇപ്പോഴും അറിയില്ലേ?”

 

​ശാരദ വിനുവിന്റെ തോളിൽ പിടിച്ചു ഒന്ന് കുലുക്കി. “നീ വീട്ടിൽ ഞാൻ മാത്രമേയുള്ളൂ എന്ന് മറക്കരുത്. ആ അജിത്തിന്റെയൊക്കെ കൂടെ നടന്നാൽ നിന്റെ ജീവിതം തീരും, മനസ്സിലായോടാ?”

 

​”മനസ്സിലായി അമ്മേ,” വിനുവിന്റെ ശബ്ദം ഇടറി. അവൻ കരച്ചിൽ അടക്കിപ്പിടിച്ചു.

 

​”ഇന്ന് രാത്രി തന്നെ നീ നിന്റെ മുറിയൊക്കെ വൃത്തിയാക്കി വെക്ക്. അവർ അവിടെ ഇരുന്നു കാട്ടിക്കൂട്ടിയത് മുഴുവൻ എനിക്ക് ദേഷ്യം വരുന്നു. ഇനി അവന്മാരെ ഈ പടിക്കൽ കണ്ടു പോകരുത്. കണ്ടാൽ നിന്നെയും ഞാൻ അടിച്ചിറക്കും.”

 

​വിനു ഒന്നും മിണ്ടാതെ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. ശാരദ ടീച്ചർ ഹാളിൽ തന്നെ നിന്നു. വിനുവിന്റെ നിസ്സഹായത അവരെ കൂടുതൽ സങ്കടപ്പെടുത്തി.

 

മകന് ഒരു തന്റേടമില്ലാത്തത് തന്റെ തെറ്റാണോ എന്ന് അവർ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു. പക്ഷേ, അജിത്തും കൂട്ടരും തന്റെ ശരീരത്തിൽ സ്പർശിച്ചതും, ആ നോട്ടങ്ങളും ഒക്കെ അവർക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഭയം നൽകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ആ സമയം തന്റെ ഉള്ളിൽ നനവ് പടർന്നത് അവർ മറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

 

​മുറിക്കുള്ളിൽ ചെന്ന് കതകടച്ച വിനു പതുക്കെ തന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും അജിത്ത് നൽകിയ ആ ഫോൺ പുറത്തെടുത്തു. അത് തിരികെ നൽകാൻ അവന്റെ മനസ്സനുവദിച്ചില്ല.

 

ടീച്ചർ ബെഡ്‌റൂമിലേക്ക് കയറി വാതിലടച്ചു. കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് അവർ തന്റെ വേഷം നോക്കി.

 

ബ്ലൗസിന്റെ ഉള്ളിൽ മുറുകി നിൽക്കുന്ന മുലകൾ, വിയർത്ത കക്ഷങ്ങൾ, വെളുത്ത വയറിലെ മടക്കുകൾ… അവർ പതുക്കെ സാരിയുടെ തലപ്പഴിച്ചു മാറ്റി. അജിത്തിന്റെ വിരലുകൾ സ്പർശിച്ച ഭാഗങ്ങളിൽ അവർ സ്വന്തം കൈകൾ കൊണ്ട് തലോടി. ഒരു ടീച്ചറുടെ സദാചാര ബോധവും ഒരു പെണ്ണിന്റെ അടങ്ങാത്ത ആഗ്രഹങ്ങളും ആ മുറിയിൽ പരസ്പരം പോരാടുകയായിരുന്നു.

 

രാത്രി കനത്തു. പുറത്ത് മരക്കൂട്ടങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ കാറ്റ് മൂളിപ്പായുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വീടിനുള്ളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത ഭാരം തളം കെട്ടി നിന്നു.

 

 

ശാരദ തന്റെ കിടപ്പുമുറിയിൽ തനിച്ചായിരുന്നു. അവർ കട്ടിലിൽ വന്നിരുന്നു. ജനൽ പാളികൾക്കിടയിലൂടെ വരുന്ന നിലാവിൻ്റെ നേർത്ത വെളിച്ചം മുറിയിൽ പടർന്നു കിടക്കുന്നു.

 

പകൽ മുഴുവൻ അനുഭവിച്ച ആ പുകച്ചിൽ ഇപ്പോഴും അവരുടെ ഉള്ളിലുണ്ട്. ഒരു സ്കൂൾ അധ്യാപികയുടെ ഗൗരവം മുഖത്ത് കാത്തുസൂക്ഷിക്കുമ്പോഴും, ഉള്ളിൽ താൻ വെറുമൊരു പെണ്ണാണെന്ന സത്യം ഇന്ന് ആ പയ്യന്മാർ അവരെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.

 

​അവർ വീണ്ടും പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിൽ ചെന്നു നിന്നു. സാരിയുടെ പിൻ അഴിച്ചു മാറ്റി. മുലപ്പാലുകൾ തള്ളി നിൽക്കുന്ന ആ മുഴുത്ത സ്തനങ്ങൾ ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് പോലെ അവർക്ക് തോന്നി.

 

വിയർപ്പിൽ ഒട്ടിപ്പിടിച്ച ബ്ലൗസിന്റെ ഹുക്കുകൾ ഓരോന്നായി അവർ അഴിച്ചു. കണ്ണാടിയിൽ തെളിഞ്ഞ സ്വന്തം പ്രതിബിംബം അവരെത്തന്നെ മോഹിപ്പിച്ചു.