“എനിക്ക് ആലോചിക്കണം. എന്റെ വിധിയാണെന്ന് കരുതി ഞാൻ ഇത് അംഗീകരിക്കുന്നു. പക്ഷേ എനിക്ക് കുറച്ച് ദിവസത്തെ സമയം തരണം.”
പയ്യന്മാർ പരസ്പരം നോക്കി. സച്ചിൻ എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും അജിത്ത് അവനെ തടഞ്ഞു.
“ടീച്ചർ സമയം ചോദിക്കുന്നത് ഇത് പോലീസിൽ അറിയിക്കാനാണോ?” അജിത്ത് സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“അല്ല… ഞാൻ പോലീസിൽ പോയാൽ ആദ്യം നശിക്കുന്നത് എന്റെ ജീവിതമാണ്. അത് എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം. എനിക്ക് എന്റെ മനസ്സിനെ ഒന്ന് പാകപ്പെടുത്തണം. നിങ്ങൾ എന്നെ ഇങ്ങനെ നിർബന്ധിച്ചാൽ എനിക്ക് നിങ്ങളോട് വെറുപ്പേ തോന്നു. പക്ഷേ, എനിക്ക് കുറച്ച് സമയം തന്നാൽ… ഞാൻ സ്വമനസ്സാലെ…” ശാരദ പാതിയിൽ നിർത്തി. അവരുടെ ചുണ്ടുകൾ വിറച്ചു.
അജിത്തിന് അതൊരു നല്ല ഡീൽ ആണെന്ന് തോന്നി. ടീച്ചറെ പേടിപ്പിച്ചു പണ്ണുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലത്, അവർ സ്വയം വഴങ്ങിത്തരുന്നതാണ്. അവൻ തന്റെ കൂട്ടുകാരെ നോക്കി കണ്ണുചിമ്മി.
“ശരി ടീച്ചറേ. ടീച്ചറുടെ വാക്ക് ഞങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നു. പക്ഷേ ഒരു കണ്ടീഷൻ ഉണ്ട്,” അജിത്ത് സോഫയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.
“ഇപ്പോൾ ഈ കരച്ചിലും പിഴിച്ചിലും ഒക്കെ നിർത്തി ടീച്ചർ ഒന്ന് ഫ്രഷ് ആയി വാ. എന്നിട്ട് പഴയതുപോലെ സുന്ദരിയായി ഇവിടെ വന്ന് ഞങ്ങളുടെ കൂടെ കുറച്ചുനേരം ഇരിക്കണം. വിനു വരുന്നത് വരെ ടീച്ചർ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ സന്തോഷമായി സംസാരിച്ചിരിക്കണം. ഞങ്ങൾക്ക് ടീച്ചറോട് ഒരു ശത്രുതയുമില്ല.”
ശാരദ ഒന്ന് ആലോചിച്ചു. ഇപ്പോൾ ഇവരെ ഒന്ന് തണുപ്പിച്ചില്ലെങ്കിൽ കാര്യങ്ങൾ കൈവിട്ടുപോകും. അവർ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. നൈറ്റി ശരിയാക്കി ഇട്ടു.
“ശരി. ഞാൻ വരാം.”
അവർ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.
കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് അവർ തന്റെ മുഖം നോക്കി. കുളി കഴിഞ്ഞ് വന്ന ആ ഉന്മേഷം പോയിരിക്കുന്നു. അവർ മുഖം കഴുകി, അല്പം പൗഡർ ഇട്ടു. കണ്ണുകളിൽ മഷി എഴുതി. നനഞ്ഞ മുടി ഒതുക്കി ചീകി ഒരു ക്ലിപ്പിട്ടു.
താൻ ഒരു ഇരയാണെന്ന ബോധം ഉള്ളിലുണ്ടെങ്കിലും, പുറമെ ശാന്തത പാലിക്കാൻ അവർ ശ്രമിച്ചു.
തിരികെ ഹാളിലേക്ക് വരുമ്പോൾ ശാരദയുടെ നടത്തത്തിൽ പഴയ ആ ഗമയുണ്ടായിരുന്നില്ല, പകരം ഒരുതരം വിധേയത്വം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ അജിത്തിന് കുറച്ച് അകലെയായി സോഫയിൽ വന്നിരുന്നു.
“ഇതാ ടീച്ചറെ ഞങ്ങൾ ഉദ്ദേശിച്ചത്,” നിതിൻ ചിരിച്ചു. “ഇപ്പോൾ ടീച്ചറെ കാണാൻ എന്ത് ഭംഗിയാ. ആ മഷി എഴുതിയ കണ്ണുകൾ കാണുമ്പോൾ തന്നെ ഞങ്ങളുടെ ദേഷ്യം ഒക്കെ പോയി.”
“ടീച്ചറേ, ചായ കിട്ടുമോ?” സച്ചിൻ ഒരു വികൃതിക്കുട്ടിയെപ്പോലെ ചോദിച്ചു.
ശാരദ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.
ഹാളിൽ ശാരദ പോയ നിഴൽ മായും മുൻപേ ആ നാലുപേരും പരസ്പരം നോക്കി. അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരുതരം വന്യമായ തിളക്കം പടർന്നിരുന്നു.
ചായയുണ്ടാക്കാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്ന ശാരദയുടെ ചലനങ്ങൾ ഓരോന്നും അവർ അരിച്ചുപെറുക്കി നിരീക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു.
നിതിൻ: (കണ്ണുകളിൽ ഒരു ഭ്രാന്തമായ തിളക്കത്തോടെ) “എടാ അജിത്തേ… നീ കണ്ടോ ആ ചരക്കിന്റെ ഒരു പോക്ക്? ആ നൈറ്റിക്കുള്ളിൽ ആ വലിയ കുണ്ടി ഇങ്ങനെ ആടി ഉലയുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ കണ്ട്രോൾ പോയി. സത്യം പറയാല്ലോ, എനിക്കിപ്പോൾ തന്നെ ആ പൂറിയെ ഇവിടിട്ട് പണ്ണണം. ആ കട്ടിലിലോട്ട് ഒന്നു പിടിച്ചു തള്ളിയാൽ തീരാവുന്ന പ്രശ്നമേയുള്ളൂ. എന്തിനാടാ ശനിയാഴ്ച വരെ കാക്കുന്നത്?”
സച്ചിൻ: “എടാ നീ ഒന്ന് വെയിറ്റ് ചെയ്യെടാ. ഇപ്പോഴത്തെ അവളുടെ ആ നിൽപ്പ് കണ്ടില്ലേ? പേടിച്ചു വിറച്ചിരിക്കുകയാ. ബലമായി കേറി പിടിച്ചാൽ ചിലപ്പോൾ അവൾ ഉറഞ്ഞു തുള്ളും. അതിനേക്കാൾ രസം അവൾക്ക് കുറച്ച് സമയം കൊടുക്കുന്നതാ. ആലോചിച്ചു നോക്കിയേ, ശനിയാഴ്ച അവൾ നമുക്ക് വേണ്ടി റെഡിയായി, സ്വമനസ്സാലെ ആ നൈറ്റി അഴിച്ചു മാറ്റുന്നത്. അത് ആലോചിക്കുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന ഒരു ഫീൽ ഉണ്ടല്ലോ… അത് വേറെ തന്നെയാ.”
Super