”ടീച്ചറേ…” അവൻ പതുക്കെ വിളിച്ചു.
ശാരദ മുഖം ഉയർത്തിയില്ല. അവരുടെ കണ്ണുനീർ തറയിൽ വീണു പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ കൊണ്ട് അവർ തന്റെ അലങ്കോലപ്പെട്ട സാരി വാരിപ്പുണർന്നു.
”ടീച്ചറേ… സോറി… ഞാൻ… ഞാൻ വല്ലാതെ ചെയ്തുപോയി,” അജിത്തിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു നേർത്ത കുറ്റബോധം നിഴലിച്ചു.
അവൻ പതുക്കെ ശാരദയെ കൈകളിൽ താങ്ങി എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു.
ശാരദ ഭിത്തിയിൽ ചാരി നിന്നു. അവരുടെ ചുണ്ടുകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അജിത്ത് തന്റെ കൈലേസെടുത്ത് ശാരദയുടെ കവിളിലെ കണ്ണുനീർ പതുക്കെ തുടച്ചു മാറ്റി.
”എനിക്ക്… എനിക്ക് നിയന്ത്രിക്കാൻ പറ്റിയില്ല. ആ ഓഡിയോ കേട്ടത് മുതൽ ടീച്ചറുടെ ഈ രൂപം എന്റെ ഉറക്കം കളഞ്ഞതായിരുന്നു. അതിന്റെ ഒരു ഭ്രാന്തായിരുന്നു എനിക്ക്,” അജിത്ത് അവരുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു. അവൻ പതുക്കെ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ശാരദയുടെ ചിതറിക്കിടന്ന മുടിയിഴകൾ ചെവിക്കു പിന്നിലേക്ക് ഒതുക്കി വെച്ചു.
ശാരദ വിതുമ്പലോടെ അവനെ നോക്കി. “നീ എന്നെ ഒരുപാട് വേദനിപ്പിച്ചു അജിത്ത്… എനിക്ക്… എനിക്ക് പേടിയാവുകയാണ്.”
അജിത്ത് പതുക്കെ പുഞ്ചിരിച്ചു. അവൻ തന്റെ കൈകൾ ശാരദയുടെ നഗ്നമായ അരക്കെട്ടിലൂടെ ചുറ്റി അവരെ തന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുത്തു. നേരത്തെ ചെയ്ത ക്രൂരതയ്ക്ക് പകരമെന്നോണം അവൻ അവരുടെ നെറ്റിയിൽ ആർദ്രമായി ഒരു ചുംബനം നൽകി.
”വേദനിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയല്ല ടീച്ചറേ… ടീച്ചർ ഇത്രയും സുന്ദരി ആയതുകൊണ്ടാ. ഇത്രയും വെളുത്തൊരു ദേഹം … ഇത് കാണുമ്പോൾ ആർക്കായാലും നിയന്ത്രണം പോകും,” അവൻ മന്ത്രിച്ചു. അവന്റെ കൈകൾ ശാരദയുടെ പുറത്തുകൂടി പതുക്കെ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ആ തലോടലിൽ ഒരു സുഖമുണ്ടായിരുന്നു.
ശാരദയുടെ ശ്വാസഗതി പതുക്കെ നേരെയായി. അജിത്തിന്റെ ആ പെട്ടെന്നുള്ള മാറ്റം അവരെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.
ക്രൂരനായ വേട്ടക്കാരനിൽ നിന്നും അവൻ പെട്ടെന്ന് ഒരു കാമുകനെപ്പോലെ അവരെ തലോടാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
”ടീച്ചർക്ക് സുഖിച്ചോ?” അവൻ വശ്യമായ ഒരു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
ശാരദ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല, എങ്കിലും അവരുടെ മുഖത്തെ ആ ചുവപ്പ് അജിത്തിന് ഉത്തരം നൽകി. “മ്മ്മ്… സഊഊഊ… പക്ഷേ നീ ഒരുപാട് പരുക്കനായിരുന്നു,” ശാരദ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
”അത് ശരിയാക്കി തരാം ഞാൻ,” അജിത്ത് അവരുടെ ചുണ്ടുകളിൽ മൃദുവായി ഒന്ന് കടിച്ചു.
“നാളെ രാത്രി ഞാൻ വീട്ടിൽ വരുമ്പോൾ ഈ അജിത്തിനെ ആയിരിക്കില്ല ടീച്ചർ കാണുന്നത്. നമുക്ക് ഒരുപാട് സമയമുണ്ട്. ടീച്ചറുടെ ഈ ശരീരത്തിലെ ഓരോ അണുവിനും ഞാൻ സുഖം തരും. ഒരു പരാതിയും ടീച്ചർക്ക് ഉണ്ടാവില്ല.”
അവൻ ശാരദയുടെ സാരി ഒന്നു കൂടി ശരിയാക്കി കൊടുത്തു. ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ വിങ്ങി നിൽക്കുന്ന ആ മുലകളിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് തലോടിയിട്ട് അവൻ പിൻവാങ്ങി. “ഇപ്പോൾ പൊക്കൊളു… നാളെ ടീച്ചർ കരയരുത്… സന്തോഷം കൊണ്ട് മാത്രം മൂളിയാൽ മതി.”
അജിത്ത് വരാന്തയിലൂടെ നടന്നു മറയുന്നത് നോക്കി ശാരദ അവിടെത്തന്നെ നിന്നു. ആ പരുക്കൻ പെരുമാറ്റത്തിന് ശേഷം അവൻ കാണിച്ച ആ മൃദുലത അവരുടെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു തരിപ്പ് ബാക്കിയാക്കി. ഭയവും ലജ്ജയും പതുക്കെ വഴിമാറി, നാളെയുടെ രാത്രിക്കായി, അവരുടെ വരവിനായി അവരുടെ ശരീരം വീണ്ടും തുടിക്കാൻ തുടങ്ങി.
തന്റെ ഉടലിലെ ആ നീറ്റൽ അജിത്ത് മാറ്റിത്തരുമെന്ന വിചിത്രമായ ഒരു വിശ്വാസം ശാരദയുടെ ഉള്ളിൽ മുളപൊട്ടി.
————————————————————-
Super