ശ്യാമയും സുധിയും – 4 19അടിപൊളി 

 

പത്തു മിനുട്ടോളം എടുത്തു ആ നീണ്ട ഉദ്യമം കഴിയാൻ ഒടുവിൽ വികാരം ശമിച്ചപ്പോൾ എങ്ങനെയോ ഒക്കെ കപ്പിൽ വെള്ളം എടുത്ത് കുണ്ണയും കൈയും കഴുകി പുറത്ത് വന്നു. അപ്പോഴേക്കും ശ്യാമ താഴേക്ക് പോയിരുന്നു.

 

താഴെ എത്തിയ ശ്യാമ തന്റെ കട്ടിലിൽ കിടന്നു കരഞ്ഞു. സാദാരണ അമ്മയ്ക്ക് മരുന്ന് കൊടുക്കുന്ന സമയം ആയിട്ടും ശ്യാമ ആ കിടപ്പിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു. പിന്നെ എഴുനേറ്റ് പോയി കുളിച്ചു. കുളിച്ചിട്ടും കുളിച്ചിട്ടും അവൾക്ക് മതിയായില്ല. കഴിക്കിയിട്ടും കഴുകിയിട്ടും പോകാത്ത അഴുക്ക് തന്റെ ദേഹത്ത് പറ്റിയതായി അവൾക്ക് തോന്നി. തന്റെ ദേഹത്ത് മാത്രം അല്ല തന്റെ മനസ്സിനും അഴുക്ക് പുരളുന്നുണ്ടോ എന്ന് പോലും അവൾക്ക് സംശയം ആയി.

 

അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ അയാൾ ആ അപ്പു ഏട്ടൻ അങ്ങനെ ചെയ്യില്ല. താനും കുറച്ചു സമയം അത് ആസ്വദിച്ചിരുന്നു. അപ്പോൾ അപ്പു ഏട്ടനെ മാത്രം കുറ്റം പറയാൻ പറ്റില്ല. എങ്കിലും എന്ത് പറഞ്ഞിട്ടും അപ്പു ഏട്ടൻ എന്തേ പിന്നേയും പിന്നേയും തന്നോട് ഇങ്ങനെ പെരുമാറുന്നത്.

 

ഇനി ഒരു പക്ഷെ അപ്പു ഏട്ടൻ ആ മാനേജറുടെ ആൾ ആണോ..? തന്നെ എങ്ങനെ എങ്കിലും കുടുക്കാൻ വന്നത് ആണോ..? ഏയ്‌ അങ്ങനെ ആകാൻ വഴിയില്ല. അന്ന് അങ്ങനെ ഒരു ആക്സിഡന്റ് സംഭവിച്ചില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ ഇതൊന്നും നടക്കില്ലായിരുന്നു. അങ്ങനെ പലതും ചിന്തിച്ചു ശ്യാമ കുളിച്ചു.

 

കുളിച്ചു കഴിഞ്ഞു വേഷം മാറി. വേഗം അമ്മയുടെ റൂമിൽ പോയി. ശ്യാമയെ കണ്ട ഉടനെ അമ്മ ചോദിച്ചു.

 

“എത്ര സമയം ആയി മോളെ.. മോളെ ഞാൻ വിളിക്കുന്നു. മോൾ ഇത് എവിടെ ആയിരുന്നു…?”

 

“അത് ഞാൻ അവിടെ മുകളിൽ.. മരുന്ന് പുരട്ടി ചൂട് പിടിച്ചു കൊടുക്കാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് ചെയ്തു കൊടുത്ത ശേഷം കുളിച്ചു ഇപ്പോൾ വന്നതേ ഉള്ളൂ. അമ്മയ്ക്ക് ചോറ് എടുക്കെട്ടെ..?”

 

“അതിന് ചോറിനു മുൻപുള്ള മരുന്ന് കഴിച്ചില്ലല്ലോ മോളെ.. മോൾ അത് മറന്നു പോയോ..? ”

 

“ഓഹ്! ഞാൻ അത് മറന്നു പോയമ്മേ സോറി..ഞാൻ ഇപ്പോൾ എടുത്തു തരാം”

 

” മോൾക്ക് ശരിക്കും എന്താ പറ്റിയത്..? ശരിക്കും അത് ആരാ.. മോളുടെ കൂട്ടുകാരിയുടെ ഏട്ടൻ തന്നെ ആണോ..?”

 

“അമ്മയ്ക്ക് എന്താ ഇപ്പോൾ അങ്ങനെ തോന്നാൻ..?”

 

“ഏയ്‌! ഒന്നും ഇല്ല. അയാളോട് നാളെ താഴെ ഒന്ന് വരാൻ പറ. മോൾ സ്കൂളിൽ പോയ ശേഷം. അമ്മയ്‌ക്ക്ക് കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ അറിയാനും പറയാനും ഉണ്ട്. ”

 

“അമ്മയ്ക്ക് എന്താ അറിയേണ്ടത്..? എന്നോട് ചോദിക്ക് ഞാൻ പറയാം.”

 

“വേണ്ട. ഞാൻ നേരിട്ട് മോളുടെ കൂട്ടുകാരിയുടെ ഏട്ടനോട് ചോദിച്ചോളാം. മോൾ അയാളോട് രാവിലെ ഒന്ന് ഇവിടെ വരാൻ പറഞ്ഞാൽ മതി. ”

 

ശ്യാമ പിന്നെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. വേഗം അമ്മയ്ക്ക് മരുന്ന് എടുത്തു കൊടുത്തു. പിന്നെ അടുക്കളയിൽ പോയി. അവൾ ആലോചിച്ചു.

 

അമ്മയ്ക്ക് എന്തോ സംശയം ഉണ്ട്. അത് എന്താണെന്ന് ഇനി അമ്മ പറയില്ല. പക്ഷെ ഇനി താൻ എങ്ങനെ അയാളുടെ അടുത്ത് പോകും. അയാൾ തന്നെ ചെയ്തത് എങ്ങനെ മറക്കും.

 

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു അമ്മയ്ക്ക് ഭക്ഷണം കൊടുത്തു. ശ്യാമയ്ക്ക് ഒന്നും കഴിക്കാൻ തോന്നിയില്ല. സുധിക്കുള്ള ഭക്ഷണം ഒരു പത്രത്തിൽ എടുത്തു വെച്ചു. പക്ഷെ കൊണ്ടുപോയി കൊടുക്കാൻ ഉള്ള മടി കാരണം കൊണ്ട്പോയി കൊടുത്തില്ല.

 

ശ്യാമ വാതിൽ എല്ലാം പൂട്ടി പോയി കിടന്നു. കിടന്നിട്ട് ഒന്നും ഉറക്കവും വന്നില്ല. ശ്യാമ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നും സമയം കളഞ്ഞു.. സമയം പത്തുമണി കഴിഞ്ഞു.

 

പാവം അപ്പു ഏട്ടന് വിശക്കുന്നുണ്ടാകും. എന്നെ വിളിക്കാൻ മടി ആയത് കൊണ്ടായിരിക്കും തന്നെ വിളിക്കാത്തത്. എന്തൊക്കെയാ ചെയ്തത്. താൻ അവിടെ കിടന്നു കരയുമ്പോൾ അപ്പു ഏട്ടൻ എന്താ കാണിച്ചത്.. എന്തൊക്കെയാ പറഞ്ഞത്. ശ്യാമ അത് ഓർത്തു.

 

‘എന്റെ ശ്യാമേ ശ്യാമേ… എന്റെ സുന്ദരി പെണ്ണേ.. നിന്നെ ഒരു നാൾ ഞാൻ സ്വന്തം ആകുമെടി, എന്നിട്ട് ഇവിടെ വെറുതെ കളയുന്ന പാൽ നിന്റെ പൂറിൽ കളയുമെടി.. നിന്നെ എനിക്ക് വേണമെടി. ആർക്കും നിന്നെ ഞാൻ കൊടുക്കില്ലെടി. നീ എന്റെ ആടി. നിന്നെ ഞാൻ കളിക്കുമെടി.. ‘

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *