“ഞാൻ ഇത് വാതിലിന്റെ മുകളിൽക്കൂടി ഉള്ളിലേക്ക് ഇടാം, പിടിച്ചോ,” അഭി പറഞ്ഞു.
“അയ്യോ വേണ്ട ചേട്ടാ… ഞാൻ ദേ മുഖത്തും കണ്ണിലുമൊക്കെ സോപ്പ് തേച്ചു നിൽക്കുകയാ. കണ്ണ് കാണാൻ പറ്റില്ല. താഴെ വീണുപോകും,” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ കുളിമുറിയുടെ തടിവാതിൽ മെല്ലെ തുറന്നു.
അകത്തെ ആ മഞ്ഞ വെളിച്ചത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, പുറത്തെ കനത്ത ഇരുട്ടിലേക്ക് സോപ്പ് പതച്ച അവളുടെ നനഞ്ഞ കൈകൾ നീണ്ടു വന്നു. “ഇനി താഴെ കളയല്ലേ,” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അഭി ആ സോപ്പ് അവളുടെ കൈവെള്ളയിലേക്ക് വെച്ചു കൊടുത്തു. അവൻ തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ തുടങ്ങിയതേയുള്ളൂ.
“അഭിയേട്ടാ…” അവൾ വീണ്ടും വിളിച്ചു.
ഇത്തവണ അഭിയ്ക്ക് അല്പം കോപം വന്നു. അവൻ ദേഷ്യത്തോടെ തിരിഞ്ഞുനിന്നു. “ഇനി എന്താടീ? വേഗം കുളിച്ചിറങ്ങാൻ നോക്ക്.”
“അതല്ലണ്ണാ… മേലാകെ അപ്പടി അഴുക്കാ. എനിക്ക് കൈ എത്തുന്നില്ല, എന്റെ പുറം ഒന്ന് ഉരച്ചു തരുമോ?” അവൾ അകത്തുനിന്ന് വളരെ സരസമായി ചോദിച്ചു.
അത് കേട്ടതും അഭി ഒന്നു ഞെട്ടി. “അയ്യടാ! തന്നത്താൻ അങ്ങ് തേച്ചാൽ മതി. എനിക്ക് ഇവിടെ വേറെ പണിയുണ്ട്. നീ ഒന്ന് വേഗം കുളിച്ചിറങ്ങ്, എനിക്കും കുളിക്കണം.”
“ഒരു രണ്ടു മിനിറ്റിന്റെ കാര്യമല്ലേയുള്ളൂ അണ്ണാ… അമ്മയുണ്ടെങ്കിൽ അമ്മ തേച്ചു തരുമായിരുന്നു,” അവൾ അല്പം പരിഭവത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“അതിന് അമ്മ ഇപ്പൊ ഇവിടെ ഇല്ലല്ലോ,” അഭി കടുപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.
“അതുകൊണ്ടല്ലേ ഞാൻ ചേട്ടനെ വിളിച്ചത്!” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ പെട്ടെന്ന് വാതിൽ കുറച്ചുകൂടി തുറന്നു. ഉടുത്തിരുന്ന മുണ്ടുകൊണ്ട് മാറിടം മറച്ച്, തല മാത്രം പുറത്തേക്കിട്ടാണ് അവൾ അത് പറഞ്ഞത്. മഞ്ഞ വെളിച്ചത്തിൽ നനഞ്ഞൊട്ടിയ മുടിയും സോപ്പുപതയുമായി നിൽക്കുന്ന അനിയത്തിയെ ഒരു നിമിഷം അങ്ങനെ കണ്ടതും അഭിയ്ക്ക് എന്തുപറയണമെന്ന് അറിയാതെയായി. അവൻ ആകെ പരുങ്ങിപ്പോയി. അവളുടെ ആ രൂപം അവന്റെ മനസ്സിൽ എന്തോ ഒരു ചലനമുണ്ടാക്കി.
“ശരി… നീ അകത്തേക്ക് നിൽക്ക്. ഞാൻ ഇതാ ഡ്രസ്സ് മാറി വരുന്നു,” വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തോടെ അവൻ പറഞ്ഞു.
അവൻ വേഗം വീട്ടിലേക്ക് കയറി. ഉടുത്തിരുന്ന വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം അഴിച്ചുമാറ്റി. ഇനി ഏതായാലും തനിക്കും കുളിക്കേണ്ടതാണല്ലോ എന്ന് ഓർത്ത്, ഷഡ്ഡിയുടെ മുകളിൽ ഒരു തോർത്തുമുണ്ട് മാത്രം മുറുക്കെയുടുത്തു അവൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. കുളിമുറിയുടെ വാതിൽക്കൽ ചെന്ന് അവൻ സാവധാനം മുട്ടി. ആരെങ്കിലും കാണുമോ എന്ന ഭയത്താൽ അവൻ ശബ്ദം വളരെ താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു: “എടീ… വേഗം തുറക്ക്. ആരെങ്കിലും കാണും.”
അവൾ മുട്ടുവരെയുള്ള ഒരു
വെള്ള മുണ്ട് കച്ചകെട്ടി മറച്ച്, മെല്ലെ വാതിൽ തുറന്നു. അഭി വശങ്ങളിലേക്ക് നോക്കി ആരും ഇല്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി വേഗം അകത്തേക്ക് കയറി വാതിയടച്ചു.
അകത്ത് കയറിയയുടൻ അവൾ കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു: “ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ എന്താ? എന്റെ ചേട്ടൻ അല്ലേ…”
“ഹും… നിനക്ക് അത് പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ,” അഭി പിറുപിറുത്തു. അവന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് പതിയെ കൂടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഈ അടച്ചുപൂട്ടിയ കുളിമുറിക്കുള്ളിൽ, ഈ മഞ്ഞവെളിച്ചത്തിൽ അവളോടൊപ്പം നിൽക്കുമ്പോൾ നാട്ടുകാർ കാണുന്ന ആ ധൈര്യശാലിയായ അഭിയായിരുന്നില്ല അവൻ. ആകെ പരിഭ്രമിച്ച്, ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെ പരുങ്ങുകയായിരുന്നു അവൻ.
അവന്റെ ആ മാറ്റവും ഭാവവും കണ്ടപ്പോൾ മിനിക്ക് ഉള്ളിൽ ചിരിപൊട്ടി. “അതേ… ഇവിടെ അടുത്തൊന്നും ആരുടെയും വീടില്ല. പിന്നെ ആര് കാണാനാ ചേട്ടൻ എന്നെ കുളിപ്പിക്കുന്നത്?”
“കുളിപ്പിക്കുന്നതോ?!” അഭി ആശ്ചര്യത്തോടെയും പരിഭ്രമത്തോടെയും അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
അവൾ വീണ്ടും ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. “ഞാൻ ചുമ്മാ പറഞ്ഞതാ ഏട്ടാ… എന്റെ പുറം മാത്രം ഒന്ന് തേച്ചു തന്നാൽ മതി.”
അത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ അഭിയ്ക്ക് നേരെ പുറംതിരിഞ്ഞു നിന്നു. എന്നിട്ട് തന്റെ മാറിടത്തിൽ കെട്ടിയിരുന്ന ആ വെള്ള മുണ്ടിന്റെ കെട്ട് മെല്ലെ അഴിച്ചു. ഒറ്റ മുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ, പുറംഭാഗത്ത് നിന്നും ആ വസ്ത്രം പൂർണ്ണമായും മാറി. മുൻഭാഗം മാത്രം അവൾ കൈകൾ കൊണ്ട് മറച്ചുപിടിച്ചു.❤️https://ibb.co/V0k7GjnT