വിസ്മയ 7

Vismaya Part 7 | Author : Vashalan

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

---

 

അച്ഛൻ രാഘവൻ പുറത്തുനിന്ന് കേറി വന്നു കുട വെച്ചു. അയാളുടെ മുണ്ടിന്റെ അറ്റം നനഞ്ഞിരുന്നു. “സരസൂ… ഇതേ പിടിച്ചോ, നീ പറഞ്ഞ സാധനങ്ങൾ ഒക്കെ ഉണ്ട്,” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അച്ഛൻ കടയിൽ നിന്നുള്ള കവർ അടുക്കളയിലേക്ക് കൊടുത്തു. അമ്മ അത് വാങ്ങി വെച്ചു. അച്ഛൻ നേരെതന്നെ മുറിയിലേക്ക് പോയി ഡ്രസ്സ് മാറി ഒരു കൈലിയും ബനിയനും ഇട്ടു തിരിച്ചു വന്നു.

​അച്ഛൻ വന്നു അഭിയുടെ അടുത്ത് സോഫയിൽ ഇരുന്നു. “എന്താടാ വിശേഷം? ന്യൂസിൽ എന്താ പറയുന്നേ? മഴ കുറയുന്നുണ്ടോ?” അച്ഛൻ കാഷ്വൽ ആയി ചോദിച്ചു.

​അഭി: “ഇല്ല അച്ഛാ… കേരളത്തിലെ പല ഭാഗത്തും നല്ല നാശനഷ്ടങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് പറയുന്നു. ഇപ്പോൾ തൊട്ടടുത്ത

 

ജില്ലയിൽ ഒരു മരം വീണു വീട് തകർന്നത് കാണിച്ചതേ ഉള്ളൂ.”

​അച്ഛൻ ഒരു നിശ്വാസത്തോടെ ടിവിയിലേക്ക് നോക്കി. “ഈ മഴ പെയ്യുന്നത് നല്ല കാര്യമാ, പക്ഷേ ഇങ്ങനെയുള്ള നാശങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ ആണ് വല്ലാത്ത സങ്കടം. എന്തായാലും നമ്മുടെ ഫ്ലാറ്റിന്റെ അടുത്ത് അങ്ങനെ പ്രശ്നങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ, അത് ഭാഗ്യം.”

​അവർ രണ്ടുപേരും കുറേ നേരം ന്യൂസിലെ കാര്യങ്ങളെ പറ്റി സംസാരിച്ചു. പല നാട്ടുകാര് കാര്യങ്ങളും രാഷ്ട്രീയവും എല്ലാം അവരുടെ സംസാരത്തിൽ വന്നു. അതിനിടയിൽ അച്ഛൻ തന്റെ പഴയ കാലത്ത് ഗൾഫിൽ ചെയ്ത ബിസിനസ്സിനെ പറ്റിയും ഇപ്പോൾ നാട്ടിൽ ചെയ്യുന്നവയെ പറ്റിയും പറയാൻ തുടങ്ങി.

​അച്ഛൻ: “മോനേ… ഇപ്പോൾ ഈ ബിസിനസ്സിൽ ചില ചെറിയ

 

ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഉണ്ട്. ചില ഇൻവെസ്റ്റ്‌മെന്റ്‌സിൽ നിന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ ലാഭം കിട്ടുന്നില്ല. കുറച്ചു ടെൻഷൻ ഉണ്ട്… പക്ഷേ അതൊക്കെ മാറിക്കൊള്ളും. ജീവിതത്തിൽ എല്ലാം എപ്പോഴും ഒരു പോലെ പോകില്ലല്ലോ. നമുക്ക് ധൈര്യം വേണം, അതേ ഉള്ളൂ കാര്യം.”ഞാന്‍ ഇതിപ്പോ നിന്നോട് പറയാന്‍ കാരണം ഇത് പോലെ തന്നെ ആണ് നമ്മുടെ ജീവിതവും,ചില സമയങ്ങളില്‍ നല്ല കാലവും ചിലപ്പോള്‍ മോശം അവസ്ഥയും വരും അപ്പോഴൊക്കെ നമ്മൾ strong ആയി നില്‍ക്കണം.

​അഭി അച്ഛൻ പറയുന്നത് വളരെ സീരിയസ് ആയി കേട്ടു. അച്ഛൻ തന്റെ മനസ്സിലെ പ്രശ്നങ്ങൾ തന്നോട് പങ്കുവെക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ഒരു ‘മുതിർന്ന ഒരാളായി’ അച്ഛൻ കാണുന്നുണ്ടെന്ന് അവന് തോന്നി.

​അഭി: “അതൊക്കെ ശരിയാകും അച്ഛാ.

 

ഇപ്പോൾ എല്ലായിടത്തും ഒരു സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യം ഉണ്ടല്ലോ… നമുക്ക് അതിനെ അതിജീവിക്കാം.”

​അച്ഛൻ അഭിയുടെ തോളിൽ തട്ടി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. സമയം പോയത് അവർ അറിഞ്ഞില്ല. അമ്മ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നു. സമയം 8:30 കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അമ്മ തന്റെ കയ്യിലെ നനവ് തുണി കൊണ്ട് തുടച്ചുകൊണ്ട് അവരുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അമ്മ ഇപ്പോഴും ടൈറ്റ് ടി-ഷർട്ടിൽ വശ്യമായി ഇരുന്നു.

​അമ്മ: “എന്താ രണ്ടുപേരും കൂടി നല്ല സീരിയസ് ടോക്കിലാണോ? ഞാൻ ഫുഡ് ഉണ്ടാക്കി കഴിഞ്ഞു. പുന്നാര മകനും കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു അടുക്കളയിൽ സഹായിക്കാൻ, അതുകൊണ്ടാണ് ഇത്ര വേഗം കഴിഞ്ഞത്.”

​അച്ഛൻ അമ്മയെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. “അപ്പോഴേ… അഭി അടുക്കളയിൽ കേറിയോ? ഞാൻ കരുതി അവൻ

 

എപ്പോഴും ആ കമ്പ്യൂട്ടറിന്റെ മുന്നിലാണെന്ന്.”

​അമ്മ: (അഭിയെ നോക്കി ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ) “പിന്നെ… ഇന്ന് അവൻ എന്നെ സഹായിക്കാന്‍ വല്ലാത്ത താല്പര്യമായിരുന്നു. പാത്രങ്ങൾ ഒക്കെ കഴുകി തരാൻ നല്ല ഉഷാറായിരുന്നു. പിന്നെ ഞാന്‍ വിയര്‍ത്തത് കൊണ്ട് അവൻ എനിക്ക് ഐസ് ഒക്കെ വെച്ച് തന്നു. നല്ല ഒരു സഹായമുള്ള മകൻ തന്നെയാ ഇവൻ.”

​അമ്മ അത് പറയുമ്പോൾ അഭിയുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു. അമ്മ അടുക്കളയിൽ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ, ഒന്നും പറയാതെ, പക്ഷേ അച്ഛന്റെ മുന്നിൽ ഒരു തരം കളിയാക്കുന്ന രീതിയിലാണ് പറഞ്ഞത്. അഭി ഒന്നും മിണ്ടാതെ ടിവിയിലേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു. അമ്മയുടെ നോട്ടവും സംസാരവും അവനെ വീണ്ടും വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥയാക്കിയിരുന്നു.