മുറിയിലെത്തി കട്ടിലിൽ കിടന്നപ്പോഴും അഭിയുടെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങിയത് ഇടിശബ്ദമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അമ്മയുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ
വേഗതയായിരുന്നു. താൻ അറിയാതെ പിടിച്ച ആ പിടിയിൽ അമ്മയുടെ ശരീരം വിറച്ചത് പേടി കൊണ്ടാണോ അതോ മറ്റെന്തെങ്കിലും കൊണ്ടാണോ എന്ന് അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ചിന്തിച്ചു. പുറത്ത് മഴ കനക്കുകയാണ്. അഭിയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഉറക്കം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൻ ജനലിലൂടെ പുറത്തെ മിന്നലിലേക്ക് നോക്കി കിടന്നു.
മുറിയിലെ ഇരുട്ടിൽ വിസ്മയ കിടന്നു തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും നോക്കി. പുറത്ത് മഴയുടെ ശബ്ദം കൂടിക്കൂടി വരുന്നുണ്ട്. ഇടയ്ക്കിടെ ആകാശത്തെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് വരുന്ന മിന്നൽപ്പിണരുകൾ അവളുടെ മുറിക്കുള്ളിലെ ജനൽവിരികൾക്കിടയിലൂടെ അകത്തേക്ക് വെളിച്ചം പടർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തൊട്ടുപിന്നാലെ വരുന്ന ഇടിമുഴക്കം
ജനൽച്ചില്ലുകളെ പോലും വിറപ്പിക്കുന്നു.
സാധാരണ ഇടിയെ അത്ര പേടിയില്ലാത്തവളാണെങ്കിലും, ആ രാത്രിയിലെ അന്തരീക്ഷം അവളെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥയാക്കുന്നുണ്ട്. ഓരോ ഇടി വെട്ടുമ്പോഴും അവൾ അറിയാതെ പുതപ്പ് മുഖത്തോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു. പക്ഷേ അവളുടെ മനസ്സിൽ ഇടിയേക്കാൾ കൂടുതൽ ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നത് അഭിച്ചേട്ടന്റെ മുഖമായിരുന്നു.
അത്താഴം കഴിക്കുമ്പോൾ അച്ഛന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് നടന്ന സംഭാഷണങ്ങള്, ചേട്ടന്റെ കാലിൽ തന്റെ വിരലുകൾ അമർന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായ ആ തരിപ്പും കൂടാതെ ഉച്ചക്ക് കാട്ടി കൂട്ടിയ കാര്യങ്ങള് ഓര്ത്തു അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പുതിയ ലഹരി പടർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “ചേട്ടൻ ഇന്ന് എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുമോ?” അവൾ സ്വയം ചോദിച്ചു. പക്ഷേ അതിന്
സാധ്യത കുറവാണെന്ന് അവൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു.
അമ്മയും അച്ഛനും ഒരു മുറിയിൽ… ചേട്ടൻ മറ്റൊരു മുറിയിൽ… താൻ ഇവിടെ…
പെട്ടെന്ന് ഒരു വലിയ ഇടിമുഴക്കം വീണ്ടും കേട്ടു. “ധും…!!”
അവൾ പെട്ടെന്ന് കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. ഈ സാഹചര്യം ഒരു അവസരമായി എടുത്താലോ എന്ന് അവളുടെ കുസൃതി നിറഞ്ഞ ബുദ്ധിയിൽ തോന്നി. ഇടിയെ പേടിയാണെന്ന വ്യാജേന ചേട്ടന്റെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നാൽ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും സംശയം തോന്നില്ല. മാത്രമല്ല, ആ ഇരുട്ടിൽ ചേട്ടന്റെ കൂടെ കിടക്കുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന സുഖം ഒന്ന് വേറെ തന്നെയാണ്.
വിസ്മയ പതുക്കെ കട്ടിലിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. അവൾ ധരിച്ചിരുന്ന അയഞ്ഞ ലോങ്ങ് ഷർട്ട് അവളുടെ
തുടകളെ പകുതിയോളം മറച്ചിരുന്നു. അവൾ മുറിയിലെ ലൈറ്റ് ഇട്ടില്ല. മിന്നൽ വെളിച്ചത്തിൽ അവൾ പതുക്കെ വാതിൽ തുറന്നു പുറത്തേക്ക് നോക്കി. ഫ്ലാറ്റിലെ ഹാൾ പൂർണ്ണമായും ഇരുട്ടിലാണ്. അച്ഛന്റെ മുറിയുടെ വാതിൽ അടഞ്ഞു കിടക്കുന്നു.
അവൾ പൂച്ചയെപ്പോലെ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ അഭിയുടെ മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. അവളുടെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ അടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അഭിയുടെ മുറിയുടെ വാതിലിന് അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ അവൾ ഒന്ന് ശ്വാസം വലിച്ചു വിട്ടു.
വാതിൽ പതുക്കെ തള്ളി നോക്കിയപ്പോൾ അത് പൂട്ടാതിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ അകത്തേക്ക് കടന്ന് പതുക്കെ വാതിൽ ചാരി. മുറിക്കുള്ളിലെ ഇരുട്ടിൽ കട്ടിലിൽ അബി കിടക്കുന്നത് അവൾ കണ്ടു. അവൾ പതുക്കെ കട്ടിലിന്
അരികിലേക്ക് നീങ്ങി.
മുറിയിലെ ഇരുട്ടിൽ അബി കട്ടിലിൽ കിടക്കുകയായിരുന്നു എങ്കിലും അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഉറക്കത്തിന്റെ ലേശമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. മുറിയിലെ ഫാൻ കറങ്ങുന്ന ശബ്ദത്തേക്കാൾ ഉറക്കെ അവന്റെ ഉള്ളിൽ ചിന്തകൾ പാഞ്ഞുനടന്നു. പകൽ വിസ്മയയുടെ നഗ്നത കണ്ടതും, അത്താഴമേശയിലെ അവളുടെ കാൽവിരലുകളുടെ സ്പർശനവും, എല്ലാറ്റിലുമുപരി അടുക്കളയിലെ ഇരുട്ടിൽ അമ്മയുടെ നനഞ്ഞ ശരീരം തന്റെ മേലേക്ക് അമർന്നതും അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ഓർത്തു.
അമ്മയുടെ ചന്തികളിൽ തന്റെ കൈകൾ അമർന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായ മൃദുത്വവും ചൂടും അവന്റെ ഓരോ ഞരമ്പുകളെയും ഉത്തേജിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ചൂട് കാരണം അവൻ തന്റെ ഷർട്ട് ഊരി മാറ്റിയിരുന്നു. വെറും