ഫ്ലാറ്റിന്റെ ലിവിംഗ് റൂമിലെ വലിയ ഗ്ലാസ് വിൻഡോയിലൂടെ പുറത്ത് പെയ്യുന്ന മഴയും നഗരത്തിലെ മിന്നിമറയുന്ന ലൈറ്റുകളും കാണാമായിരുന്നു. ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ അമ്മ സരസ്വതി ഭക്ഷണമെല്ലാം നിരത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
”അഭീ… വാടാ, കഴിക്കാം. രാഘവേട്ടാ, നിങ്ങളും വരൂ,” അമ്മ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
അഭിയും അച്ഛനും എഴുന്നേറ്റ് ഡൈനിംഗ് ടേബിളിന് അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. ഫ്ലാറ്റിലെ ചെറിയ ഡൈനിംഗ് ഏരിയയിൽ മസാലകളുടെയും ചുടു ചപ്പാത്തിയുടെയും മണം നിറഞ്ഞുനിന്നു.
ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിൽ ഭക്ഷണം വിളമ്പിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മ വിസ്മയയുടെ മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. “മോളേ… വിസ്മയേ… എഴുന്നേൽക്ക്, ഭക്ഷണം റെഡിയായി,” അമ്മ വാതിലിൽ തട്ടി വിളിച്ചു.
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വിസ്മയ
പതുക്കെ കണ്ണ് തിരുമ്മി മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നു. അവൾ ഇപ്പോഴും അയഞ്ഞ ലോങ്ങ് ഷർട്ട് തന്നെയാണ് ധരിച്ചിരുന്നത്. ഉറക്കച്ചടവ് മാറ്റാൻ അവൾ തന്റെ മുടിയിഴകൾ പതുക്കെ ഒതുക്കി അഭിയുടെയും അച്ഛന്റെയും അടുത്തേക്ക് വന്നു.
”ഹാവൂ… നല്ല മണം! ഇന്ന് ചപ്പാത്തിയും ചിക്കനുമാണോ?” വിസ്മയ ചോദിച്ചുകൊണ്ട് അഭിയുടെ അപ്പുറത്തെ കസേരയിൽ ഇരുന്നു.
അച്ഛൻ രാഘവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “അതെ മോളേ… ഇന്ന് അമ്മയ്ക്ക് അടുക്കളയിൽ ഒരു സ്പെഷ്യൽ അസിസ്റ്റന്റ് കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് കറിക്ക് ഇത്തിരി രുചി കൂടും.”
വിസ്മയ കൗതുകത്തോടെ അഭിയെ ഒന്ന് നോക്കി. അഭി തന്റെ പ്ലേറ്റിലേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.
അമ്മ: (ഭക്ഷണം വിളമ്പുന്നതിനിടയിൽ)
“അതെ വിസ്മയേ… നിന്റെ ചേട്ടൻ ഇന്ന് എനിക്ക് വലിയ സഹായമായിരുന്നു. അടുക്കളയിലെ ചൂട് കാരണം എനിക്ക് വല്ലാതെ വിയർത്തപ്പോൾ അവൻ ഐസ് ക്യൂബ്സ് ഒക്കെ വെച്ച് തന്നു. പിന്നെ പാത്രങ്ങളൊക്കെ കഴുകിത്തന്നതും അഭിയാണ്. നിന്നെപ്പോലെ ഉറങ്ങിത്തീർക്കുകയല്ല അവൻ.”
അമ്മ അത് പറയുമ്പോൾ അഭിയുടെ മുഖത്തേക്ക് പാളി നോക്കി ഒരു കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചു. വിസ്മയ ഇത് കേട്ടതും അഭിയുടെ മുഖത്തെ പരിഭ്രമം ശ്രദ്ധിച്ചു. അവൾക്ക് കാര്യം ഏകദേശം പിടികിട്ടി. അമ്മയും ചേട്ടനും അടുക്കളയിൽ വെച്ച് എന്തൊക്കെയോ ‘വികൃതികൾ’ ഒപ്പിച്ചുണ്ടെന്ന് അവളുടെ കുസൃതി നിറഞ്ഞ ബുദ്ധിക്ക് മനസ്സിലായി.
വിസ്മയ: “അതെയോ? ചേട്ടൻ അടുക്കളയിൽ കയറി പാത്രം
കഴുകിയെന്നോ? എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലല്ലോ. അമ്മയെ അത്രയ്ക്കും അങ്ങോട്ട് സഹായിക്കാൻ തോന്നിയോ ചേട്ടന്?”
വിസ്മയ ടേബിളിനടിയിലൂടെ തന്റെ കാലുകൾ പതുക്കെ നീട്ടി അഭിയുടെ കാലിൽ ഒന്ന് തട്ടി. അവൻ ഞെട്ടി അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവൾ അവനെ നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചു.
അച്ഛൻ: “അവൻ വലുതായില്ലേ മോളേ… വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങളിൽ അവനും ഓരോ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ ഉണ്ടാവണം. ഇന്ന് സരസ്വതിക്ക് അത് വലിയൊരു ആശ്വാസമായി കാണും.”
അച്ഛൻ വളരെ കാര്യമായിട്ടാണ് പറഞ്ഞതെങ്കിലും അമ്മയും വിസ്മയയും കൈമാറിയ നോട്ടങ്ങളിൽ ഒരു ഗൂഢമായ അർത്ഥമുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മ ചപ്പാത്തി അഭിയുടെ പ്ലേറ്റിലേക്ക് വെച്ചു കൊടുക്കുമ്പോൾ അവളുടെ വിരലുകൾ അഭിയുടെ കൈകളിൽ
പതുക്കെ അമർന്നു.
അമ്മ: “അതെ രാഘവേട്ടാ… മോൻ സഹായിക്കാൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ എനിക്ക് പണിയൊക്കെ വലിയ എളുപ്പമാണ്. ഇനി എന്നും അഭിയെ ഞാൻ അടുക്കളയിൽ കൂട്ടും.”
വിസ്മയ പതുക്കെ ചിക്കൻ കറി കൂട്ടി ചപ്പാത്തി കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ അഭിയോട് ചോദിച്ചു, “ചേട്ടാ… പാത്രം കഴുകിയപ്പോൾ നനഞ്ഞോ? അതോ ക്ലീൻ ആയിട്ടാണോ കഴുകിയത്?”
അമ്മയുടെ ഷോർട്സിൽ വെള്ളം തെറിച്ചതും താൻ അത് തുടച്ചുകൊടുത്തതും ഓർമ്മ വന്നപ്പോൾ അഭിയുടെ തൊണ്ടയിൽ ഭക്ഷണം കുടുങ്ങി. അവൻ പതുക്കെ വെള്ളം എടുത്തു കുടിച്ചു.
”ഏയ്… സാരമില്ലടാ… നനഞ്ഞതൊക്കെ അമ്മ തന്നെ ഉണക്കിക്കോളും,” അമ്മ വിസ്മയയെ നോക്കി വീണ്ടും ഒരു അർത്ഥം വെച്ചുള്ള ഡയലോഗ്
എറിഞ്ഞു.
ഫ്ലാറ്റിലെ ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിന് ചുറ്റും ഇരുന്ന് എല്ലാവരും രാത്രി ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. പുറത്ത് മഴയുടെ താളം മുറുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.