വിസ്മയ – 7 20

Comfy UI 00020

​അമ്മ പെട്ടെന്ന് മാറാൻ ശ്രമിച്ചില്ല. പകരം അമ്മയുടെ ശ്വാസം അഭിയുടെ കഴുത്തിൽ വേഗത്തിൽ പതിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇടിയുടെ പേടി കൊണ്ടാണോ അതോ മറ്റെന്തെങ്കിലും

 

കൊണ്ടാണോ എന്ന് അബിക്ക് മനസ്സിലായില്ല.

അമ്മ: (വളരെ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ) “എടാ… നല്ല പേടി വരുന്നു. എന്തൊരു ശബ്ദമാ ഇത്. നീ… നീ എന്നെ വിടല്ലേ…”

​അമ്മയുടെ ആ വിറയൽ കണ്ടപ്പോൾ താൻ പിടിച്ചിരിക്കുന്നത് എവിടെയാണെന്ന് പോലും അബി മറന്നുപോയി. അവൻ അമ്മയെ ഒന്നുകൂടി മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. അവന്റെ വിരലുകൾ ആ മൃദുവായ മാംസളമായ ഭാഗത്തേക്ക് പതുക്കെ ആഴ്ന്നു ഇറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ അതൊന്നും താൻ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ചെയ്യുന്നതാണെന്ന് അവന് തോന്നിയില്ല. പേടിച്ചു നിൽക്കുന്ന അമ്മയ്ക്ക് ഒരു താങ്ങാവുക മാത്രമാണ് തന്റെ ലക്ഷ്യമെന്ന് അവൻ സ്വയം വിശ്വസിച്ചു.

​അമ്മയുടെ ശരീരത്തിലെ ചൂട് ടി-ഷർട്ടിലൂടെ അഭിയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് പടർന്നു. അവന്റെ ലിംഗം മുണ്ടിനുള്ളിൽ

 

വീര്‍ത്ത് തുടങ്ങിയിരുന്നു. അത് അമ്മയുടെ അടിവയറ്റിൽ പോയി മുട്ടുന്നുണ്ടെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി. അവൻ പതുക്കെ ഒന്ന് മാറാൻ നോക്കിയെങ്കിലും അമ്മ വീണ്ടും അവനിലേക്ക് അമർന്നു നിന്നു.

 

അഭി തന്നെത്താൻ ബാലൻസ് ചെയ്യാൻ നോക്കിയെങ്കിലും അമ്മയുടെ പൂർണ്ണമായ ഭാരം അവന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് വന്നു. അവൻ അമ്മയെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു.

​അമ്മയുടെ നനഞ്ഞ മുടിയിഴകൾ അഭിയുടെ മുഖത്ത് തട്ടി. ആ ടൈറ്റ് ടി-ഷർട്ടിനുള്ളിലെ അമ്മയുടെ ചൂടുള്ള മുലകൾ അഭിയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് ആഞ്ഞു അമർന്നു. അവർ തമ്മിലുള്ള ആ സമ്പർക്കത്തിൽ അഭിയുടെ ലിംഗം മുണ്ടിനുള്ളിൽ കമ്പി പോലെ കടുത്തു. അമ്മയുടെ വയറും അഭിയുടെ അരക്കെട്ടും തമ്മിൽ ഒട്ടിപ്പിടിച്ചു

 

നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

​അമ്മയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് അഭിക്കിപ്പോൾ വ്യക്തമായി കേൾക്കാം. അമ്മ പെട്ടെന്ന് മാറാൻ ശ്രമിച്ചില്ല. പകരം അഭിയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം ചേർത്ത് കുറച്ചു നേരം കൂടി അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നു.

​അമ്മയുടെ ശ്വാസം അഭിയുടെ കഴുത്തിൽ തട്ടിയപ്പോൾ അവന് നിയന്ത്രിക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയായി. അവൻ അമ്മയുടെ തോളിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി ഒന്നുകൂടി മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.കുറച്ച് നേരം അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നതിനു ശേഷം അവര്‍ പരസ്പരം ഒഴിഞ്ഞു മാറി.ശേഷം

അടുക്കളയിലെ പണികളൊക്കെ വേഗം ഒതുക്കി അവർ രണ്ടുപേരും ഹാളിലേക്ക് വന്നു. ഇടിമുഴക്കം അപ്പോഴും ഇടയ്ക്കിടെ അന്തരീക്ഷത്തെ വിറപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പുറത്തെ ഇരുട്ടിനെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് മിന്നൽപ്പിണരുകൾ ഹാളിലെ ഗ്ലാസ്

 

ജനലിലൂടെ അകത്തേക്ക് തെറിച്ചു വീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​അമ്മ ലൈറ്റുകളുടെ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്തതോടെ ഫ്ലാറ്റ് പൂർണ്ണമായും ഇരുട്ടിലായി. മിന്നൽ വെളിച്ചത്തിൽ മാത്രം കാണാവുന്ന ഒരു നിഗൂഢമായ അന്തരീക്ഷം അവിടെ രൂപപ്പെട്ടു.

​അമ്മ പതുക്കെ അഭിയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. “അഭീ… നല്ല ഇടിയുണ്ട്, മിന്നലും കുറയുന്നില്ല. നിനക്ക് പേടിയുണ്ടോടാ? ഉണ്ടെങ്കിൽ അമ്മയുടെയും അച്ഛന്റെയും കൂടെ കിടന്നോ,” അമ്മ വളരെ സ്വാഭാവികമായി ചോദിച്ചു.

​അഭിയുടെ മനസ്സിൽ അടുക്കളയിലെ സ്പർശനത്തിന്റെ ചൂട് അപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നു. അമ്മയുടെ ചന്തികളിൽ അറിയാതെ അമർന്ന കൈകളുടെ തരിപ്പ് അവനെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനാക്കുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അമ്മയുടെ കൂടെ കിടന്നാൽ

 

തന്റെ അവസ്ഥ പുറത്തറിയുമോ എന്ന് അവൻ ഭയന്നു.

​”ഇല്ല അമ്മേ… എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ല. ഞാൻ എന്റെ മുറിയിൽ കിടന്നോളാം,” അഭി പതുക്കെ മറുപടി പറഞ്ഞു.

​അമ്മ അവന്റെ തോളിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് തട്ടി. “ശരി മോനേ… പേടി വരികയാണെങ്കിൽ അങ്ങോട്ട് വന്നാൽ മതി. കതക് ചാരിയിട്ടേ ഉള്ളൂ, പൂട്ടാറില്ല,” അമ്മ ഒരു നേർത്ത ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

​അമ്മ അച്ഛന്റെ മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. ഇരുട്ടിൽ അമ്മയുടെ രൂപം പതുക്കെ മായുന്നത് അഭി നോക്കിനിന്നു. അമ്മ പോയതോടെ ഹാളിൽ ഒരു ശൂന്യത അനുഭവപ്പെട്ടു. അവൻ പതുക്കെ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.

Updated: May 12, 2026 — 3:39 am

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *