ഞാൻ : എവിടെയായിരുന്നു നീ?? ഇന്ന് കണ്ടില്ലല്ലോ…
മിഥുൻ : ഞാൻ ഇന്നലെ അടിച്ചത് കൂടിപ്പോയി… നന്നായി ഉറങ്ങി… ഇപ്പോഴാ എഴുന്നേറ്റത്..
ഞാൻ : ഹ്മ്മ്… രാവിലെ ഒന്നും കഴിച്ചിട്ടില്ലല്ലോ… വേഗം കുളിച്ചിട്ടു വാ…
മിഥുൻ : ഹ്മ്മ്…
അവൻ തോർത്തെടുത്തു കുളിക്കാനായി ബാത്റൂമിൽ കയറി. പെണ്ണുങ്ങളെല്ലാം വീണ്ടും അടുക്കളയിൽ സജീവമായിരിക്കുന്നു, ഇന്ന് കുളത്തിലെ നീരാട്ട് കാരണം പണിയെല്ലാം പാതികിട്ടാ എല്ലാരും ഓടി വന്നത്. അതുകൊണ്ട് ഊണ് കാലാവൻ നേരം വഴുകി. താഴെ ഊണ് കാലയതും ദേവകി വന്നു വിളിച്ചു. മിഥുൻ താഴോട്ട് പോയി.
ദേവകി : നീയെന്തെടാ ഇന്ന് കുളത്തിൽ ഇറങ്ങാഞ്ഞതു??
ഞാൻ : അവിടെ എല്ലാവരും ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ… അതാ ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും കണ്ടു മനസിലാക്കിയാൽ എല്ലാം തീർന്നില്ലേ…
ദേവകി : ഹ്മ്മ്… എനിക്ക് നിന്റെ കൂടെ കുളത്തിൽ കുളിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം ഇന്ന് തീർക്കാമെന്ന് കരുതിയിരുന്നു…
ഞാൻ : വിഷമിക്കണ്ട… പോകുന്നതിനു മുൻപ് നമ്മൾ ഒരു ദിവസം ഒരുമിച്ച് കുളത്തിൽ കുളിക്കും… ഞാൻ മറക്കില്ല… പോരെ…
ദേവകി : മ്മ്… അതുമതി… വാ എല്ലാവരും കാത്തിരിക്കുകയാവും ഊണുകഴിക്കാൻ അവിടെ…
ഞങ്ങൾ താഴെപ്പോയി, ഊണ് കഴിക്കാൻ എല്ലാവരും ഉണ്ടായിരുന്നു അവിടെ. അമ്മക്ക് ഭാവവ്യത്യാസങ്ങൾ ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അല്പം ക്ഷീണം നിഴലിക്കുന്നു എന്നല്ലാതെ. നളിനി ചെറിയമ്മ എന്നെ നോക്കുന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും സന്തോഷകരമായി ഊണ് കഴിച്ചു. ഊണ് കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ ഉമ്മറത്ത് കുത്തിയിരുന്നു. എല്ലാവരും കുറച്ചുനേരം അവിടെവിടെയായി കുറച്ചുനേരം കുത്തിയിരുന്നു പതിയെ മുറികളിലേക്ക് വലിഞ്ഞു.
ഞാനും നേരെ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. മുറിയിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ ഇളയമ്മയുടെ മുറിയിൽ നിന്നും ഇളയമ്മ എന്നെ വിളിച്ചു. ഞാൻ നേരെ ഇളയമ്മയുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. അവിടെ ഞാൻ സീത ചെറിയമ്മയെ കണ്ടപ്പോൾ. എനിക്ക് ഇളയമ്മ രാവിലെ പറഞ്ഞ കാര്യം ഓർമവന്നു. എന്താണാവോ ഇളയമ്മയുടെ പ്ലാൻ…
ഞാൻ : എന്താ ഇളയമ്മേ..? എന്താ വിളിച്ചത്…
ശ്രീലേഖ : എനിക്ക് നിന്നോട് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്…
എന്നിട്ട് ഇളയമ്മ മുറിയുടെ വാതിൽ അടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു.. ഞാൻ ഒന്ന് പരുങ്ങി.
ശ്രീലേഖ : ഇവൾ നടന്നതെല്ലാം എന്നോട് പറഞ്ഞു. നീ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്തു എന്നത് എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല…
സീത : ശ്രീ… വേണ്ട… അതൊന്നും ഇനി സംസാരിക്കേണ്ട… അവനെ പറഞ്ഞയക്കു…
സീതക്കു രഹസ്യങ്ങൾ എല്ലാം പുറത്താവുമോ എന്ന ഭയമാണ് ഇങ്ങനെ പറയിച്ചതു.
ശ്രീലേഖ : അങ്ങനെയല്ല സീത, നിന്റെ മേൽ അവനൊരു തെറ്റിധാരണ ഉണ്ടാവാൻ പാടില്ല..
ഞാൻ : എനിക്ക് തെറ്റിദ്ധാരണ ഒന്നും ഇല്ല… എനിക്ക് ചെറിയമ്മയെ വലിയ ഇഷ്ടമാണ്… ആ ചെറിയമ്മ മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ കൂടെ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് സഹിച്ചില്ല…
ശ്രീലേഖ : എന്നാൽ നീ കണ്ടത് ഒന്നും ശരിയല്ല…
സീത : ശ്രീ… മതി…
സീത ഇളയമ്മയുടെ തോളിൽ പിടിച്ചു പറഞ്ഞു.
ശ്രീലേഖ : തെറ്റ് ചെയ്തത് ഞാനാണ്… നീ അതിന് ബലിയാടാകേണ്ട… നീ അന്ന് എന്റെ വീട്ടിൽ കണ്ടത് ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേരെയുമാണ്. അന്ന് ഇവളെ മാത്രമേ നീ കണ്ടുള്ളു. എന്നെ രക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് അവൾ ഒന്നും പറയാതെ നിന്റെ കൂടെ കിടന്നതു. ഇനി ഇത് മറച്ചുവെച്ചാൽ എനിക്ക് മനസമാധാനം കിട്ടില്ല.. എന്റെ സീത തെറ്റൊന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല എല്ലാം ഞാനാ…
ഇളയമ്മ നിന്നു കരയാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ അവിടെ തലകുനിച്ചു നിന്നു. സീത വന്നു ഇളയമ്മയെ കെട്ടിപിടിച്ചു ആശ്വസിപ്പിച്ചു. സീത ചെറിയമ്മ തിരിഞ്ഞു നിന്നു.
സീത : മോനെ അജീ… നിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഒന്നും പുറത്തുപോകില്ലെന്നു എനിക്കറിയാം… നീ ഇപ്പോ പോ… ഇവൾക്ക് എന്നോടുള്ള സ്നേഹംകൊണ്ടാ ഇവൾ എല്ലാം പറഞ്ഞത്…
ഞാൻ : അപ്പോഴും എനിക്ക് ചെറിയമ്മയോടുള്ള സ്നേഹം ചെറിയമ്മ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടില്ല…
സീത : ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ കുട്ടീ.. അതെല്ലാം തെറ്റാണു…
ശ്രീലേഖ : എന്ത് തെറ്റ്..? അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ നമ്മൾ രണ്ടുപേരും ചെയ്യുന്നത് തെറ്റല്ലേ… നമ്മൾ അത് സന്തോഷത്തോടെ ചെയ്യുന്നില്ലേ…