ഞാൻ : ഇനിയിതാലോചിച്ചു കരയരുത് ഒരിക്കലും…
ഞാൻ താഴെ വീണുപോയ നാരങ്ങ മിട്ടായിയിൽ നിന്നും ഒന്നെടുത്തു തുടച്ചു. എന്നിട്ട് അത് പതിയെ നളിനിയുടെ ചുണ്ടിലേക്കടുപ്പിച്ചു. നളിനി പതിയെ വായതുറന്നു, ഞാനാ മിട്ടായി നളിനിയുടെ നാവിലേക്ക് വെച്ചുകൊടുത്തു. നളിനി വായിലിട്ടു മിട്ടായി നുണയുന്നതും നോക്കി ഞാൻ നിന്നു. ആ ചെറിയ ദൂരത്തിൽ ആ കാഴ്ച എന്നെ വല്ലാതെ ഉത്തേജിപ്പിച്ചു.
ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ പരസ്പരം വീണ്ടും കുരുങ്ങി. നളിനി കണ്ണുകൾ പിൻവലിക്കാതെ എന്നിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി. ആ നോട്ടം എന്തോ എനിക്ക് ചെറിയ ധൈര്യം പകർന്നു. ഞങ്ങൾക്കിടയിലെ ദൂരം കുറഞ്ഞുവന്നു.
ഞാൻ : നാരങ്ങ മിട്ടായിക്ക് പഴയ സ്വാദുണ്ടോ…
നളിനി : ഹ്മ്മ്… ഒന്ന് കഴിച്ചു നോക്കർന്നില്ലേ…
ഞാൻ അങ്ങനെ തന്നെ കണ്ണിൽ കണ്ണിൽ നോക്കി നിന്നു. അവളുടെ വായും ചുണ്ടും അനങ്ങുന്നതു ശ്രദ്ധിച്ചുനിന്നു. അവിടെയാകെ ഒരു നിശബ്ദത പരന്നു. എന്റെ മുഖം നളിനിയിലേക്കു പതിയെ അടുത്ത് തുടങ്ങി. നളിനി ഒന്നും പ്രതികരിക്കാതെ അങ്ങനെ നിന്നു. എന്റെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ ചുണ്ടിൽ അമരാനായി അടുത്തു. ഞങ്ങളുടെ മനസിന്റെ നിയന്ത്രണം ഞങ്ങളുടെ കയ്യിൽ ഇല്ല എന്ന് തോന്നിപ്പോയി. എല്ലാം യാന്ത്രികമായി നടക്കുന്നപോലെ തോന്നി.
എന്റെ ചുണ്ട് പതിയെ നളിനിയുടെ ചുണ്ടിൽ അമർന്ന് മുത്തി. നളിനിയിൽ നിന്നു എതിർപ്പുകൾ ഒന്നുമുണ്ടായില്ല. എന്റെ ചുണ്ടുകൾ നളിനിയുടെ ഇരുചുണ്ടുകളെയും വിടർത്തി. ഞാനാദ്യം നളിനിയുടെ കീഴ്ച്ചുണ്ടിനെ ഇരു ചുണ്ടുകള്കൊണ്ടും നുണഞ്ഞു. നളിനിയുടെ വായിൽ നിന്നും നാരങ്ങാമിട്ടായിയുടെ പുളിയും മധുരവും എനിക്കും കിട്ടിത്തുടങ്ങി.
നളിനിയുടെ കൈ എന്റെ നെഞ്ചിലൂടെ ഇഴഞ്ഞു എന്റെ തലയുടെ പിറകിൽ വിശ്രമിച്ചു. ഞാൻ നളിനിയുടെ വായിലേക്ക് നാവുകയറ്റി നളിനിയുടെ പല്ലിനെയും നാവിനെയും തൊട്ടു. നാരങ്ങ മിട്ടായിയുടെ കൂടുതൽ സ്വാദ് ഞാനറിഞ്ഞു. ഞങ്ങൾ പരസ്പരം ഒരു ദീർഘ ചുംബനത്തിലേക്കു വീണു. ഈ ലോകം മറന്നു, പരിസരം മറന്നു ഞങ്ങൾ മറ്റേതോ ലോകത്തിലേക്കുള്ള യാത്രപോലെ അങ്ങനെ നിന്നു ചുംബിച്ചു..
പെട്ടന്നാണ് ആരുടെയൊക്കെയോ ശബ്ദങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ കാതിലേക്കു വീണത്. ശബ്ദം കേട്ടതും ഞങ്ങൾ അടർന്നുമാറി. എന്താണിവിടെ സംഭവിച്ചതെന്നറിയാതെ ഞങ്ങൾ അന്ധാളിച്ചു നിന്നു. ഞാൻ വീണ്ടും കാതോർത്തു, അതെ ആരൊക്കെയോ ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നുണ്ട് സീത, മാലതി, ദേവകി, അനിത, കുട്ടികൾ എല്ലാരുടെയും ശബ്ദം കേൾക്കാം.
എല്ലാരും ഇങ്ങോട്ടാണ് വരുന്നതെന്ന് തോന്നുന്നു. ഞങ്ങൾ നന്നായി പേടിച്ചു.
ഞാൻ : നിങ്ങളിവിടെ ഇരിക്ക്.. ഒന്നും പേടിക്കണ്ട… അവരെല്ലാം ഇങ്ങോട്ടാണെന്നു തോന്നുന്നു…. ഞാനും ഇവിടെയിരിക്കാം… അവര് വരുമ്പോൾ ഒന്നും സംഭവിക്കാത്ത പോലെയിരുന്നാൽ മതി… പേടിക്കണ്ട…
നളിനി തലയാട്ടി. ഞാൻ നളിനിയെ അവിടെ കുളപ്പടവിൽ പിടിച്ചിരുത്തി. ഞാനും ഒരു പടവിൽ ഇരുന്നു. ശബ്ദം അടുത്തടുത്ത് വന്നു. ആരൊക്കെയോ കുളക്കരയിലേക്കു വാതിൽ കടന്നു കയറി എന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ആദ്യം കടന്നു വന്നത് അച്ഛനായിരുന്നു. പിന്നാലെ ചെറിയമ്മമാർ ഓരോരുത്തരായി ഇറങ്ങി വന്നു കൂടെപിള്ളേരും.
അച്ഛൻ : അല്ല… നിങ്ങളിവിടെയുണ്ടായിരുന്നോ???
ഞാൻ : എന്താ എല്ലാരും കൂടെ…
ഞാൻ എന്റെ പരിഭ്രമമെല്ലാം ഉള്ളിലൊതുക്കി ചോദിച്ചു.
ദേവകി : ഞങ്ങളെല്ലാം ഇന്ന് കുളത്തിൽ കുളിക്കാൻ വേണ്ടി വന്നതാണ്… പിള്ളേര് ഒരു സ്വര്യം തരുന്നില്ല.. നീ ഇപ്പ്രാവശ്യം അവരെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയിട്ടില്ലെന്നാ പറയുന്നേ…
അച്ഛൻ : ഇതൊക്കെ കേട്ടപ്പോ ഞാനാ അവരോടെല്ലാം ഇറങ്ങിക്കൊള്ളാൻ പറഞ്ഞത്… ഇന്ന് എല്ലാരേം കുളത്തിൽ കുളിപ്പിചിട്ടെന്നെ കാര്യം… പട്ടണത്തിൽ കുട്ട്യോൾക്ക് ഇതൊന്നും കിട്ടില്ലല്ലോ…
ഞാൻ : എന്നാ ആയിക്കോട്ടെ… ചെറിയമ്മാരും ഇറങ്ങുന്നുണ്ടോ??
മാലതി : ഇല്ലാതെ.. ഞങ്ങൾ അടുക്കളയിൽ പണിയൊക്കെ നിറുത്തിവെച്ചിട്ടാ വന്നത്…