നേരാണോ ഈ പറയുന്നത്…
അതെ മോനെ
ഈശ്വരൻ എന്റെ മോളുടെ കരച്ചിൽ കണ്ടു..
എന്റെ പ്രാർത്ഥന കേട്ടു..
പിന്നെ എന്താ ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തളർന്നു കിടക്കുന്നത്..
മോൾ ഒരുപാട് ശർദ്ദിച്ചു..
എന്നാൽ നമുക്ക് ഇവളെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ടുപോകാം..
വീണ മോളെ എഴുന്നേൽക്കൂ..
ഇപ്പോൾ അതിന്റെ ഒന്നും ആവശ്യമില്ല
അപ്പുറത്തെ സൂസൻ ഡോക്ടർ വന്ന് നോക്കി… കൺഫോം ചെയ്തു..
ഇനി നാളെ രാവിലെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ടു പോയാൽ മതി എന്ന് പറഞ്ഞു..
അവന് സന്തോഷംകൊണ്ട് അവളെ അപ്പോൾ തന്നെ ഒന്ന് എടുത്ത് വട്ടം കറക്കുവാൻ തോന്നി…
എണീറ്റു വാടാ ..
അവൻ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു മെല്ലെ ഉയർത്തി…
നല്ല ക്ഷീണം ഉണ്ടായിരുന്നു അവൾക്ക്.
ഒന്നും കഴിച്ചിട്ടില്ല അതാ ഇത്രയും ക്ഷീണം…
വാ ഞാൻ നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള മസാലദോശ കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ട്…
അവളെയും ചേർത്തു പിടിച്ച് അരുൺ അകത്തേക്ക് പോയി
ലക്ഷ്മിയമ്മ വേഗം അതൊരു പാത്രത്തിലാക്കി അവർക്ക് മുന്നിൽ കൊണ്ടുവന്നു കൊടുത്തു..
കൊതിയോടെ അത് തിന്നുന്ന വീണയെ നോക്കി മൂന്നുപേരും സന്തോഷിച്ചു
മോനെ ഇനി മുതൽ നിങ്ങൾ താഴത്തെ മുറിയിൽ കിടന്നാൽ മതി അതാകുമ്പോൾ എന്റെ ഒരു നോട്ടവും എത്തും
ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥയിൽ മുകളിലേക്ക് പടികൾ കയറുന്നത് നന്നല്ല
ഒരുപാട് കൊതിച്ചു കിട്ടിയ ഭാഗ്യം ആണ് നമ്മുടെ അശ്രദ്ധയും ശ്രദ്ധക്കുറവും കാരണം ഒന്നും സംഭവിക്കാൻ പാടില്ല..
അരുണും അച്ഛനും കൂടി വേഗം താഴത്തെ ഒരു മുറി ശരിയാക്കി എടുത്തു..
പതിയെ ആ വീടിന്റെ സന്തോഷം തിരിച്ചു വരികയായിരുന്നു..
വീണയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഒരു പെണ്ണിന്റെ ഏറ്റവും ഭാഗ്യമായ നിമിഷങ്ങളിലൂടെയാണ് കടന്നു പോകുന്നത്…
എല്ലാവരും കഴിവതും അവളെ സന്തോഷവതി ആക്കാൻ ശ്രമിച്ചു..
അരുൺ അവളെ പിരിയാതെ എന്തിനുമേതിനും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു..
അവളുടെ ഏത് ആഗ്രഹവും സാധിച്ചു കൊടുക്കാൻ അവൻ തയ്യാറായിരുന്നു…
ഒരുദിവസം അരുൺ നൊപ്പം പറമ്പിലൂടെ നടക്കുകയായിരുന്നു വീണ..
അരുൺ ചേട്ടാ എനിക്കൊരു കൊതിയുണ്ട് സാധിച്ചു തരുമോ..
എന്താടാ പറ.. നീ എന്ത് ചോദിച്ചാലും ഈ നിമിഷം ഞാൻ എത്തിചിരിക്കും.
അത് എനിക്ക് ഒരു മാങ്ങാ തിന്നണം..
അയ്യോ ഡി ഒരു മാവേല് കയറിയ കണ്ടതിനെ ഫലമായി കുരിപ്പു എന്റെ തലയിലായി…
ദാ ഇപ്പോൾ എന്നെ മാവേലും കേറ്റുന്നു…
ആ..പറ്റില്ലെങ്കിൽ പറഞ്ഞോ ഞാൻ ഇപ്പോൾ കയറും മാവേൽ…
അയ്യോ അവിവേകം ഒന്നും കാണിക്കല്ലേ എന്റെ മോള് വയറ്റിലുള്ളതാ…
ഓഹോ അപ്പോഴേക്കും മോൾ ആണെന്ന് ഉറപ്പിച്ചോ..
അതെ എന്റെ ഈ സുന്ദരി കുരിപ്പിനെ പോലെ ഒരു കുഞ്ഞു സുന്ദരിവാവ…
എന്നാലേ ആ കുഞ്ഞു സുന്ദരിവാവക്ക് ഇപ്പോൾ മാങ്ങാ തിന്നാൻ കൊതി
അതുകൊണ്ട് പൊന്നച്ഛൻ നേരെ കേറിക്കോ മാവേലേയ്ക്ക്…
അമ്മയും മോളും കൂടി എന്നെ മാവിൽ കേയറ്റിയെ അടങ്ങു…
അരുൺ ഒരുവിധം മാവിൽ കയറി ആ മാങ്ങ പിടിച്ചെടുത്തു..
അത് കൊതിയോടെ കടിച്ചു തിന്നുന്ന വീണയെ നോക്കി അവൻ പുഞ്ചിരി തൂകി..
അങ്ങനെ ഏഴാംമാസം വീണയെ സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോകുന്ന ചടങ്ങ് നടത്താൻ തീരുമാനിച്ചു…
അരുണിനും വീട്ടുകാർക്കും ഒരു നിമിഷം പോലും അവളെ പിരിഞ്ഞിരിക്കാൻ വയ്യാതെ ആയിരുന്നു…
ഒടുവിൽ അമ്മയുടെയും അച്ഛന്റെയും ആശീർവാദവും വാങ്ങി അരുണിന്റെ കാല് ത്തൊട്ട് തൊഴുത് വീണ് ആ വീടിന്റെ പടിയിറങ്ങി…
അവൾ യാത്ര പറഞ്ഞു പോയപ്പോൾ മുതൽ ആ വീട് ശൂന്യമായി..
ഒരുപാട് ആളുകൾ കുറഞ്ഞ പോലെ
നമുക്ക് നാളെ തന്നെ പോയി മോളെ ഇനി വിളിച്ചു കൊണ്ടു വരണം ലക്ഷ്മി അമ്മ പറഞ്ഞു
അവളെ പിരിഞ്ഞിരിക്കാൻ വയ്യ അതുകൊണ്ട് ഡെലിവറി ഇവിടെ തന്നെ ആണെന്ന് അവരും വാശിപിടിച്ചു..
അവന്റെ സ്നേഹത്തിനു മുൻപിൽ മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ ആണെങ്കിലും വീണയുടെ വീട്ടുകാർ അവന്റെ ആഗ്രഹത്തിന് സമ്മതം മൂളി.
ഡേറ്റ് അടുക്കുന്തോറും വീണയ്ക്ക് ടെൻഷൻ കൂടി കൂടി വന്നു.
അരുണ അമ്മയും സ്വാന്തനമായി അവരുടെ കൂടെ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു..
ഒരു ദിവസം രാത്രിയിൽ വീണയ്ക്ക് അസ്വസ്ഥത അനുഭവപ്പെട്ടു..
വയറ്റിൽ ചെറിയ വേദന പോലെ…