പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ അടുത്ത മുറിയിലേക്ക് കയറി…
അവൾ ബഡ്ഷീറ്റ് മാറ്റി വിരിക്കുന്നത് വാതിൽക്കൽ അവൻ നോക്കി നിന്നു…
അവൾ ജാലകവിരി വലിച്ചിടുന്നത് കണ്ടുകൊണ്ട് , അജയ് പിന്തിരിഞ്ഞു……
അമ്മയ്ക്ക് നല്ല ഭയമുണ്ടെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി……
അച്ഛനെന്നയാൾ കാണിച്ച നെറികേട് ആലോചിച്ച് അവന് ദേഷ്യം തോന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു……
എല്ലാം അമ്മയുടെ പണത്തിനു വേണ്ടി മാത്രം……
അമ്മ കുറച്ചു കൂടെ മുൻപേ , ബോൾഡ് ആവേണ്ടതായിരുന്നു..
അമ്മ ഒരു കാര്യത്തിലും ശ്രദ്ധ കൊടുക്കാതിരുന്നപ്പോൾ അച്ഛന് എല്ലാം കൊണ്ടും സൗകര്യമായി..
അമ്മമ്മയുടെയും അമ്മച്ഛന്റെയും മരണത്തിനു പിന്നിൽ അച്ഛനുണ്ടെങ്കിൽ , ആ അച്ഛനെ ഭയക്കേണ്ടത് തന്നെയാണെന്ന് അവന്റെ മനസ്സ് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു……
അജയ്, അഭിരാമി കയറിയ റൂമിനെതിർവശം പാരപ്പെറ്റിനരികിലേക്ക് ചെന്നു…
മുൻ വശത്തെ ലൈറ്റിന്റെ നേരിയ പ്രകാശവും നിലാവിന്റെ കനം കുറഞ്ഞ പ്രകാശവും മാത്രം അവിടേക്ക് വീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു……
പാരപ്പെറ്റിൽ കൈകൾ കുത്തി അവൻ പുറത്തേക്ക് നോക്കി നിന്നു…
കേസ് റീ ഓപ്പൺ ചെയ്യണം……
കാലതാമസം വരും…… എന്നാലും അതു തന്നെയേ രക്ഷയുള്ളൂ…
കൊട്ടേഷൻ കൊടുത്താലും ഒടുവിൽ അന്വേഷണം വരുമ്പോൾ തങ്ങളിലേക്കെത്തും…
അത് കൊണ്ട് പ്രയോജനമില്ല……
ശത്രുവിനെ വക വരുത്താൻ സ്വന്തം ജീവിതം കൂടി ഹോമിക്കുന്നത് , വിഡ്ഢിത്തരമാണ്…
എസ്. ഐ പറഞ്ഞതു പോലെ, നിയമത്തിന്റെ വഴിയേ എല്ലാം നടക്കട്ടെ…
പിന്നിൽ നിഴലനങ്ങിയത് അവനറിഞ്ഞു……
” നിനക്ക് ഉറക്കമൊന്നുമില്ലേ … ?”
പിന്നാലെ അഭിരാമിയുടെ ശബ്ദം വന്നു…
” ഞാൻ പകലുറങ്ങി…… അമ്മയോ… ?”
അവൻ തിരിഞ്ഞു..
“എന്റെ ഉറക്കമൊക്കെ എന്നേ പോയതാടാ…”
അവൾ അവനടുത്തേക്ക് വന്നു……
അത് സത്യമാണെന്ന് അവനറിയാമായിരുന്നു…
“കണ്ണാ………..”
അമ്മയുടെ സ്വരം മാറിയത് അവനറിഞ്ഞു…
” ങ്ഹും… …. ”
” സംതിംഗ് ഫിയർ കണ്ണാ ….”
” ഡോണ്ട് വറി അമ്മാ…”
പറഞ്ഞെങ്കിലും അജയ് അവളെ തൊടാൻ ശ്രമിച്ചില്ല……
“നമ്മളൊഴികെ നമുക്ക് ചുറ്റുമുള്ളവരെല്ലാം ശത്രുക്കൾ… വല്ലാത്തൊരു അവസ്ഥയാണത്…… ”
ഇരുളിലേക്ക് നോക്കി അഭിരാമി നെടുവീർപ്പിട്ടു……
” യുദ്ധം ചെയ്യാൻ എളുപ്പം അതല്ലേ അമ്മാ…… എവിടെ അടിച്ചാലും കൊള്ളുന്നത് അവർക്കിട്ടല്ലേ… ?”
അജയ് അവളുടെ മനസ്സിന്റെ ഭാരം ലഘൂകരിക്കാൻ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു…
അഭിരാമി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല……
” അമ്മ ഒന്നും ആലോചിച്ച് വിഷമിക്കണ്ട… നമുക്ക് കേസുമായി മുന്നോട്ടു പോകാം… അല്ലാതെ വഴിയില്ല… ”
അവളതിനും മറുപടി പറഞ്ഞില്ല…
അജയ് തിരിഞ്ഞു……
ആ നിമിഷം അവന്റെ കയ്യിൽ ഒരു പിടുത്തം വീണു……
” കുറച്ചു കഴിയട്ടെ…”
അവളുടെ സ്വരം പതിഞ്ഞിരുന്നു……
അഭിരാമി അവനെ വലിച്ച് തന്റെ പിന്നിലേക്ക് നിർത്തി……
അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് , ശിരസ്സ് മാത്രം ചായ്ച്ച് അവൾ നിന്നു…
” സങ്കടങ്ങൾ വരുമ്പോൾ ഇങ്ങനെ ചാഞ്ഞു കിടക്കാൻ ഒരു നെഞ്ചകം കിട്ടണം… ”
അജയ് എന്നിട്ടും അവളെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചില്ല…
” നിനക്ക് മടുത്തു അല്ലേ……….?”
അവളുടെ ചോദ്യം വന്നു…
“അങ്ങനെ തോന്നുന്നുണ്ടോ അമ്മയ്ക്ക്… ? ”
അജയ് ഇരു കൈകൾ കൊണ്ടും അവളുടെ മാറിൽ പിണച്ചു ചുറ്റി ചോദിച്ചു……
” ഇപ്പോൾ തോന്നുന്നില്ല… ….,”
അവൾ മൃദുവായി ചിരിച്ചു……
” സങ്കടം വരുമ്പോൾ നെഞ്ചിൽ വന്ന് കിടക്കണം…… അല്ലാതെ വാതിലടച്ച് കരയുകയല്ല വേണ്ടത്.. ”
” നിനക്ക് വിഷമമായി,അല്ലേ… ? ”
” ഏയ്… ഞാൻ മനുഷ്യനല്ലല്ലോ… ….”
” പിന്നെ… ….?”
“അതെനിക്കറിയില്ല… ഞാൻ ആരെയും പറ്റിച്ചിട്ടില്ല… അമ്മയെ പ്രത്യേകിച്ചും…”
” പോടാ… …. ”
അവൾ പിന്നിലേക്ക് ശരീരമമർത്തി…
“സത്യം… ?”
“ആന്ന്……….”
” ട്രൂ ലവ്……………..?”
” യാ.., അമ്മാ………. ”
അഭിരാമി നിശബ്ദയായി…
“കണ്ണാ…”
ഒരു നിമിഷം കഴിഞ്ഞ് അവൾ വിളിച്ചു……
” പറയമ്മാ……. ”
അജയ് അവളുടെ കഴുത്തിൽ കവിളുരുമ്മി…
” ഇതിന്റെ അവസാനം എന്താകുമെന്ന് നീ ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ…?”
“നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനം എന്താണെന്ന് നമ്മൾക്ക് വല്ല ഊഹവും ഉണ്ടോ അമ്മാ… ?”
അജയ് മറുചോദ്യമെറിഞ്ഞു…