സിന്ധു : സർ, ഞങ്ങൾ ഈ സ്കൂട്ടർ ശെരിയാകാൻ കൊടുത്തിരുന്നു, അന്ന് ഞാൻ ഒറ്റക് പോയതുകൊണ്ട് ഒരു ഹെൽമെറ്റ് എടുത്തുള്ളൂ.
പോലിസ് : അത്, ഒപോസിറ്റ് വരുന്ന വണ്ടിക്കാർക്കും റോഡിനും അറിയില്ലല്ലോ, വീണാൽ ഇവന്റെ തല പോക്കില്ലേ.
സിന്ധു : സോറി സർ.
പോലിസ് : കൂടാതെ തനിക്കു ഒരു സ്പെഷ്യൽ ഫൈൻകൂടെ ഉണ്ട്, തെറ്റു കണ്ടാൽ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കണ്ട പേരെന്റ്സ് തന്നെ അവരെ തെറ്റ് ചെയ്യാൻ സമ്മതിച്ചതിനു. ഒരമ്മയെന്ന നിലക്കു നിങ്ങൾ ഒരിക്കലും ഇങ്ങനെ ചെയ്യാൻ പാടില്ലായിരുന്നു.
അത്രയും പറഞ്ഞു പോലീസ് പെറ്റി എഴുതി കൊടുത്തു.
അത് കേട്ടതും വീണ്ടും സിന്ധുവിന്റെ മനസ് സന്ദോഷംകൊണ്ട് നിറഞ്ഞു. എല്ലാവരും സങ്കടത്തോടെ പെറ്റി അടക്കുമ്പോൾ സിന്ധു നിറഞ്ഞ മനസോടെ മുഴുവൻ തുകയും നൽകി. അവരുടെ മുഖത്തുള്ള സന്ദോഷം കണ്ടു പോലീസുകാരന് അതിശയം തോന്നി.
എന്നാൽ സ്കൂട്ടർ യാത്രയിൽ പലപ്പോഴും സിന്ധു ബ്രേക്ക് ചെയ്യുമ്പോൾ, ഗോഗുലിന്റെ ഷഡിക്കുള്ളിൽ ചുരുണ്ടു കിടന്ന കരിവീരൻ സിന്ധുവിന്റെ മൃതുലമായ ചന്തിയിൽ അമരുമ്പോൾ അവനൊരു രോമാഞ്ചം തോന്നിയിരുന്നു. പക്ഷെ തന്നെ മകനായി കാണാൻ തുടങ്ങിയ സിന്ധുവിനോട് അങ്ങനൊരു വികാരം നിഷിദ്ധമാണെന്ന് അവൻ സ്വയം പറഞ്ഞു മനസിലാക്കി. കൂടാതെ അവരുടെ ചൂടിന് ഒരു പ്രേത്യേകത അവനു തോന്നി. തിരികെ വീട്ടിലെത്തിയ ഇരുവരും വളരെ സന്ദോഷത്തോടെ നടന്നതെല്ലാം അമ്മിണിയോട് പറഞ്ഞു. തുടർന്നു സിന്ധുവിനെ ഗോഗുൽ സിന്ധു അമ്മേ എന്ന് വിളിച്ചു തുടങ്ങി. തനിക്കു വേണ്ടി ഒരമ്മയുടെ സ്ഥാനത്തുനിന്നു എല്ലാം ചെയ്തുതരുകയും തന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും ശ്രദ്ദിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സിന്ധുവിന്റെ സന്ദോഷം കാണാൻ ഗോകുലിനും ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു. ഗോഗുൽ ഫോൺ കിട്ടിയതും ആദ്യം മുത്തശ്ശിയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ഗ്ലാടിസ് സിസ്റ്ററിന്റെ നമ്പറാണ് വാങ്ങിയത്. അവൻ പെട്ടന്നുതന്നെ സിസ്റ്ററിനെ വിളിച്ചു.
ഗോഗുൽ : ഹലോ സിസ്റ്റർ
സിസ്റ്റർ : ഹലോ, ഇതാരാ ഗോഗുൽ ആണോ?
ഗോഗുൽ : അതെ, സിസ്റ്റർക്കു സുഖമല്ലേ. ഇപ്പോഴാണ് ഫോൺ കിട്ടിയത്.
സിസ്റ്റർ : ഇതൊരു സർപ്രൈസ് ആണല്ലോ, ഞാൻ കരുതിയത് നിനക്ക് ബന്ധുക്കളെയൊക്കെകിട്ടിയപ്പോൾ ഞങ്ങളെയൊക്കെ മറന്നുകാണുമെന്നാ.. അതിരിക്കട്ടെ, നീ എപ്പോഴാ സിസ്റ്ററിനെ കാണാൻ വരുന്നേ?
ഗോഗുൽ : നെക്സ്റ്റ് വീക്ക്, അങ്ങോട്ടു വരുമെന്ന് മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
സിസ്റ്റർ : മ്മ്, വേഗം വാ. ശെരി നീ വരുമ്പോ എന്താ സിസ്റ്റർക്കു കൊണ്ടുവരിക
ഗോഗുൽ : ഇവിടെ, ചക്ക ഉണ്ട്. അത് കൊണ്ടുവരാം.
സിസ്റ്റർ : ഹാ.. ഹാ.. ഹാ.. അതൊന്നും വേണ്ട, നീ നിന്റെ പടവലങ്ങയുംകൊണ്ടു ഇങ്ങു വന്നാൽ മതി..
ഗോഗുൽ : പടവലങ്ങ,,, ഞാൻ മുത്തശ്ശിയോട് ചോദിച്ചുനോകം.
സിസ്റ്റർ : അയ്യോ.. ചതിക്കല്ലേ.. ഞാൻ വേറെ കാര്യവാ ഉദേശിച്ചേ.. നീ ഒന്നും കൊണ്ടുവരണ്ട. എന്റെ മോനിങ്ങു വന്നാൽ മതി. ബാക്കിയെല്ലാം സിസ്റ്റർ നോക്കിക്കോളാം.. പോകുമ്പോ പറഞ്ഞത് ഓർമയുണ്ടല്ലോ അല്ലെ..
അപ്പോഴാണ് ഗോകുലിന് പടവലങ്ങ കത്തിയത്.
ഗോഗുൽ : മ്മ്, അതിനൊള്ള പടവലങ്ങ എപ്പോഴേ റെഡിയാണ്..
സിസ്റ്റർ : ശേ.. ഇവന്റെ കാര്യം. മ്മ്. ടാ പ്രയർ ടൈം ആണ്. ഞാൻ പിള്ളേരുടെ അടുത്തേക് പോട്ടെ. നീ വരുമ്പോ വിവരമറിയിക് ok
ഗോഗുൽ ok പറഞ്ഞു ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു, ഗോഗുലിന്റെ മനസ്സിൽ ലഡുകൾ പൊട്ടികൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. സിസ്റ്ററിന്റെ ഷഡ്ഢിയുടെ വലുപ്പം ഇപ്പഴും അവന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നും മാഞ്ഞിട്ടില്ല.
‘എങ്കിലും ആ ലോഹക്കുള്ളിൽ എങ്ങനായിരിക്കും സിസ്റ്ററിന്റെ ശരീരം ‘
അവൻ ഗ്ലാടിസ് സിസ്റ്ററിന്റെ മേനിയാഴകിനെകുറിച്ച് ചിന്തകുലനായി കമ്പിയായ അണ്ടിയും തിരുമി കട്ടിലിൽ ചാഞ്ഞു. അങ്ങനെ പിറ്റേ ആഴ്ച ഒരു രാത്രി അവർ ബാംഗ്ളൂരിലേക്കു തിരിച്ചു. ഈ തവണ മുത്തശ്ശിയും അവനും അവരുടെ കൂടെ സിന്ധുവും കൂടി ചേർന്നാണ് ബാംഗ്ളൂരിലേക്കു പോകുന്നത് . ഗോകുലിന് വളരെ സന്തോഷമുള്ള യാത്രയാണിത്. ഒന്ന് അവന്റെ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും അടുത്തു കാണാം, ചിലപ്പോൾ സംസാരിക്കാനും സാധിച്ചേക്കാം. രണ്ടു മറ്റൊന്നുമല്ല 47ന്റെ ചുറുചുറുകിൽ സൗന്ദര്യവും അതിനൊത്ത കഴപ്പുമായി തന്റെ പടവലം കയറ്റി നിർവൃതി അടങ്ങാൻ കാത്തിരിക്കുന്ന ഗ്ലാടിസ് സിസ്റ്റർ. അങ്ങനെ ഏകദേശം രാവിലെ 3 മണിയോടുകൂടി അവർ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി. പ്രസന്നൻ അങ്കിൾ നല്ല ഉറക്കമായതുകൊണ്ട് പുള്ളിയെ ശല്യപെടുത്താണ്ട എന്ന് കരുതി സിന്ധു താഴെ പായ വിരിച്ചു ശെരിയാക്കി ഗോകുലിനോട് കിടന്നോളാൻ പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ഗോഗുൽ അത് നിരസിച്ചു സിന്ധുവിന്റെ കൂടെ പുറത്തു നിരന്ന ചെയ്റുകളുടെ ബെഞ്ചിൽ സിന്ധുവിനു കൂട്ടായി കൂടെഇരുന്നു. മുത്തശ്ശി വലിയൊരു സ്വെറ്ററെല്ലാം ഇട്ടു ആദ്യമേ അവിടെ സ്ഥലം പിടിച്ചിരുന്നു.