“നീ നിന്ന് കോമരം തുള്ളാണ്ട് വരൺണ്ട്രാ ചെക്കാ”
ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ഞാൻ ജെട്ടി മാത്രമേ ഒള്ളു എന്നുപോലും ആലോചിക്കാതെ അവൾക്ക് അടുത്ത് പോയി. എന്നെ കണ്ടവൾ തല മുതൽ കീഴിൽ വരെ നോക്കി.
“പോയി തുണിയുടുത്തു വാടാ ചെക്കാ”
ഞാൻ ഡ്രസ്സ് ഇടുമ്പോൾ ഒരാൾ പോലും തടഞ്ഞില്ല.
അതും കഴിഞ്ഞ് അവർക്കൊപ്പം നടന്നു.
“നീ പേടിക്കാണ്ട് വാടാ. സഖാവ് കൃഷ്ണൻ വിളിച്ചിരുന്നു. സഖാവ് മുരളിയുടെ മകനാണല്ലേ”
അപ്പോൾ അതാണ് കാര്യം. ഞാൻ കോളേജിൽ കയറുന്നതറിഞ്ഞ സ്വന്തം അമ്മ പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞത് ഓർമ വന്നു.
“ഇപ്പോ തന്നെ ഡെലിവറിക്ക് പൈസ ഇല്ലാതിരിക്കാ. ഇൻഷുറൻസ് ഒറ്റ രൂപ തന്നില്ല ചെക്കൻ. ഇനി അവൻ വലിയ എൻജിനിയർ ആയിട്ട് അമ്മക്ക് ചിലവിനു തരാനായിരിക്കും”
എന്നിട്ടാണ് ഒരു റിലേഷനും ഇല്ലാത്ത കൃഷ്ണേട്ടൻ ഇത്രയൊക്കെ ചെയ്യുന്നത്.
അപ്പോളേക്കും അല്പം മാറി ഒഴിഞ്ഞ സ്ഥലത്തുള്ള ഒരു വീട്ടിൽ ഞങ്ങൾ ചെന്നുകയറി.
വീടിന്റെ ഹാളിൽ ആറേഴ് പേര് ഇരിപ്പുണ്ട്. ഒരു പെണ്ണും. കണ്ടാൽ ഒരു ഗുണ്ട ലുക്ക് ഉണ്ട് ഒരുവിധം പേർക്കും.
“ഇവനാണ് കക്ഷി. ചെക്കൻ അവിടെ പേടിച്ചിരിക്കാ. തേഡ് മെക്കിലെ അരുണിന്റെ മുൻപിൽ അതും ഒരു ഷെഡ്ഡി ഇട്ടോണ്ട്. ഞാൻ ഇങ്ങട് പൊക്കി”
എല്ലാവരോടും കൂടെ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ കണ്ണ് ചെറുതായി നിറഞ്ഞു.
“അയ്യേ നീ കരയെ. എല്ലാരേം പരിചയപെടെടാ ചെക്കാ നീ”
അതും പറഞ്ഞു അവൾ പുറത്തു പോയി.
അപ്പോൾ അവിടെ ഉള്ള പെൺകുട്ടി വന്നു പരിചയപെട്ടു.
“ഞാൻ പാർവതി. പാറു എന്നു വിളിക്കും.
നീ സഖാവു മുരളിച്ചേട്ടന്റെ മകനായിട്ട് കരയാൻ പാടില്ല. ആ സഖാവിന്റെ പേര് കളയല്ലേ മോനെ”
അപ്പോളേക്കും എല്ലാവരും വന്നു പരിചയപെട്ടു. എല്ലാവരും ചെറിയ ബഹുമാനത്തോടെ എന്നെ പരിചയപെട്ടപ്പോൾ എനിക്കതിശയം തോന്നി. കണ്മണി മാത്രം ഒരു മുരടൻ പോലെ തോന്നി.
അപ്പോളേക്കും കണ്മണി വന്നു വിളിച്ചു.
“ടാ ചെക്കാ വാടാ”
അടുത്ത ബെഡ്റൂം പോലുള്ള ചെറിയ റൂമിലേക്ക് ഞങ്ങൾ കയറി.. മൂന്ന് ചെറിയ കട്ടിലുകൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
“നിനക്ക് വേണേൽ ഇവിടെ താമസിക്കാം. ഞങ്ങൾ പത്തു പേരാണ് ഇവിടെ ആകെ. വേണേൽ പതിനൊന്നാമൻ ആയിക്കോ”
“ഇല്ല ചേച്ചി. ഹോസ്റ്റൽ ഫീസ് കൊടുത്തു ഞാൻ”
എങ്ങനെയും അവിടെ നിന്ന് രക്ഷപെടാൻ ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“നിന്റെ ഇഷ്ടം. പിന്നേ നിന്റെ അച്ഛനും സഖാവ് കൃഷ്ണേട്ടനും ഒക്കെ താമസിച്ചിട്ടുണ്ട് ഈ വീട്ടിൽ”
എന്റെ മനസ്സ് പെട്ടെന്ന് അച്ഛനെ കുറിച്ചോർത്തു. അദ്ദേഹം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ കുറെ ഏറെ സന്തോഷിച്ചേനെ. അത്പോലെ എനിക്ക് അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും സ്നേഹവും കിട്ടിയേനെ. വീണ്ടും എന്റെ കണ്ണു നിറഞ്ഞു.
“അയ്യേ വീണ്ടും കരയെ. പെണ്ണുങ്ങളേക്കാൾ കഷ്ടം ഈ ചെക്കന്റെ കാര്യം”
അതും പറഞ്ഞു അവൾ എന്റെ തല അവളുടെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു.. എന്റെ തലയിലൂടെ തലോടിക്കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു
“അച്ഛനെ മിസ്സ് ചെയ്യുന്നു അല്ലെ. അമ്മയെ?”
ഞാൻ പെട്ടെന്ന് തല അകറ്റി അവളെ നോക്കി.
“എനിക്കറിയാം. എല്ലാം. പേടിക്കണ്ട. എനിക്ക് മാത്രേ അറിയൂ”
ഒരു നിമിഷം നിറുത്തി അവൾ എന്റെ കണ്ണിൽ നോക്കി. പക്ഷെ അവളുടെ കണ്ണുകൾക്ക് ഒരു കാന്തിക ശക്തി ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് താങ്ങാനാവാതെ ഞാൻ മുഖം കുനിച്ചു. അവൾ എന്റെ താടിയിൽ പിടിച്ചു മുഖം ഉയർത്തി കണ്ണിൽ തന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞു
“ഏഴു വർഷമായി ഞാൻ ഇവിടെ അതായത് നിന്നെക്കാൾ ഏഴു വയസ്സ് മൂത്തതാ. നിന്റെ അമ്മയാണെന്ന് കരുതിക്കോ ചെക്കാ”
അവൾ എന്റെ തല പിടിച്ചു എന്റെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു.
ഒരു സ്ത്രീയിൽ നിന്ന് കിട്ടുന്ന ആദ്യ ചുംബനം. അമ്മ പോലും ഉമ്മ വച്ചതായി എനിക്കോർമ്മ ഇല്ല. അല്ലെങ്കിലും അച്ഛൻ ആയിരുന്നു തനിക്കെല്ലാം. ഇപ്പോൾ ആലോചിക്കുമ്പോൾ അമ്മയുടെ അച്ഛനുമൊത്തുള്ള ജീവിതം ഒരു പ്രഹേളിക പോലെ തോന്നുന്നു.
എനിക്ക് കരച്ചിൽ വന്നു. സന്ദർഭം ഒന്നുമാലോചിക്കാതെ ഞാൻ പൊട്ടി പൊട്ടി കരഞ്ഞു. ഒരു നിമിഷം എന്റെ പുറത്ത് തട്ടി ആശ്വസിപ്പിച്ച ശേഷം അവൾ പോയി.
“ദേ ആ ചെക്കൻ നിന്ന് കരയണു. അയിനെ കൊണ്ടുപോയെൻ”