എന്റെ ഡോക്ടറൂട്ടി – 28 20അടിപൊളി 

എന്റെ പ്രശ്നമെന്തെന്ന് ഇതുവരെയായ്ട്ടും മനസ്സിലാകാത്ത മീനാക്ഷി,
എന്റെഫീസ് ഞാനടച്ചോളാമെന്ന ഒറ്റഡയലോഗിലെന്നെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞു…

ഉടനെ ഞാൻ പ്ളേറ്റുതിരിയ്ക്കുവേം ചെയ്തു…

“”…ആം.! അടയ്ക്കുവല്ലോ… ആരെന്തുപറഞ്ഞാലും കയ്യിലിച്ചിരി കാശുളേളന്റഹങ്കാരവല്ലേടീ നെനക്ക്..?? നീകണ്ടോടീ… അവന്മാരെല്ലാങ്കൂടി ഓരോ കള്ളക്കണക്കും പറഞ്ഞുണ്ടാക്കി നിന്റെകയ്യിലെ സർവ്വപൈസേം ഊരിയെടുക്കും… എന്നിട്ടു പഠിത്തോമില്ല ജോലീമില്ലാന്നുമ്പറഞ്ഞ് നിന്നെപ്പിടിച്ചു പൊറത്താക്കും… നോക്കിക്കോ നീ… അപ്പൊഴേ… അപ്പൊയീ ഞാമ്മാത്രേ കാണുള്ളൂട്ടാ..!!”””_ ദേഷ്യോം സങ്കടോമെല്ലാങ്കൂടി പ്രാക്കായി പുറത്തുവന്നപ്പോൾ മീനാക്ഷി വല്ലാത്തൊരുഭാവത്തിൽ എന്നെനോക്കുന്നുണ്ടായ്രുന്നു…

അപ്പോൾ ഞാൻതുടർന്നു;

“”…അവൾക്കേ… അവൾക്കു ഹോസ്റ്റലിനിന്നാലേ പഠിത്തംവരൂപോലും… പോടീ… നീപോയി കേറിക്കൊട്… എന്നിട്ടൂമ്പിത്തെറ്റിയിങ്ങോട്ടു വാ… അപ്പഴാ… അപ്പഴാ സിദ്ധുവാരാന്ന് നീ ശെരിയ്ക്കറിയാമ്പോണേ… ഓരോ കോണാത്തിലെ കോളേജുകളും അവടത്തെക്കൊറേ ഊമ്പിച്ചനിയമങ്ങളും..!!”””_ വായിൽവന്നതൊക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞശേഷം അലമാരയിലേയ്ക്കു കയ്യിട്ട് ഷർട്ടെടുക്കുന്നതിനിടയിൽ ഞാൻവീണ്ടും നിന്നുതെറിച്ചു…

“”…ങും.! നൈറ്റ്ക്ലാസ്സുപോലും നൈറ്റ്ക്ലാസ്.! എന്നാ കോപ്പിലെ നൈറ്റ്ക്ലാസ്..?? ഡോക്ടറാവാൻ പഠിയ്ക്കുന്നോർക്കല്ലേ നൈറ്റ്ക്ലാസ്സുവെയ്ക്കുന്നത്…
പത്താംക്ലാസ്സിൽതോറ്റ ഏതേലും പൊട്ടനായ്രിയ്ക്കും പഠിപ്പിയ്ക്കുന്നത്… അതായ്രിയ്ക്കും നൈറ്റ്ക്ലാസ്സൊക്കെ വെയ്ക്കുന്നത്… അതുങ്കേട്ട് കെട്ടിയൊരുങ്ങിപ്പോവാൻ ഇവളെപ്പോലുള്ള കൊറേപാഴുകളും… വെറുതെയല്ല നാടുനന്നാവാത്തെ…
പാതിരാത്രിയ്ക്കു പ്രായമായപെണ്ണുങ്ങളെ ഇവനൊക്കേതർത്ഥത്തിലാ നൈറ്റ്ക്ലാസ്സെന്നുമ്പറഞ്ഞു വിളിച്ചുവരുത്തുന്നേന്ന് നമ്മക്കറിയരുതോ..??”””_ സ്വയമേനിന്നു
ചിലച്ചതാണെങ്കിലും എല്ലാംകേട്ടോണ്ടു മീനാക്ഷി പിന്നിൽനിൽപ്പുണ്ടായ്രുന്നു…

അവള് പോകുവാന്നോർത്തപ്പോൾ എനിയ്ക്കുവീണ്ടും പൊളിഞ്ഞുകേറി…

“”…നിന്നയേത്
നായ്ക്കുപെറന്നോനാടീ നൈറ്റ്ക്ലാസ്സിവിളിച്ചേ..?? പകലുപഠിപ്പിയ്ക്കാനെന്താ അവനു കണ്ണുകാണത്തില്ലേ..?? അവനാര് മൂങ്ങയ്ക്കൊണ്ടായതോ..??”””_ ചവിട്ടിത്തെറ്റിച്ചുകൊണ്ട് ഒരിയ്ക്കൽക്കൂടി മീനാക്ഷിയ്ക്കുനേരേ ചെന്നെങ്കിലും അവൾടെയാ തുറിച്ചുള്ള നോട്ടത്തിനുമുന്നിൽ ഞാനടങ്ങി…

“”…അതെങ്ങനാ… കേൾക്കുന്നപാടെ ഇവടോരോരുത്തിമാര് ചെല്ലാൻമുട്ടിനിയ്ക്കുവല്ലേ… പിന്നെപ്പോട്ടെ… എങ്ങോട്ടാന്നുവെച്ചാ പോട്ടെ… എനിയ്ക്കെന്താ..??”””_ അങ്ങനെ തീർത്തും നിരായുധനായ്പ്പോയതിന്റെ സങ്കടത്തിൽ എന്തൊക്കെയോകൂടി വിളിച്ചുപറഞ്ഞെങ്കിലും അതിലെല്ലാമടങ്ങിയിരുന്നത്, ഞാനിത്രയൊക്കെ കാണിച്ചുകൂട്ടീട്ടും അവൾക്കുമാത്രമിതൊന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ലല്ലോന്ന സങ്കടംകൂടിയായ്രുന്നു…

അതുകൊണ്ടാവും പിന്നെ തടയാനൊന്നും നിൽക്കാണ്ടിരുന്നതും…

പക്ഷേ കോളേജിൽക്കൊണ്ടാക്കി ഒരുവാക്കുപോലും മിണ്ടാൻനിൽക്കാതെ ഒരുനോക്കുപോലും കാണാൻനിൽക്കാതെ തിരിച്ചുപായുവായ്രുന്നൂ ഞാൻ…

മനസ്സിൽമുഴുവൻ ആരോടൊക്കെയോ ഉള്ള ദേഷ്യമിങ്ങനെ നുരഞ്ഞു പൊന്തുന്നുമുണ്ടായ്രുന്നു…

പണ്ടുമുതലേ ആരും മനസ്സിലാക്കാൻ മെനക്കെടാത്തതുകൊണ്ട് ആർക്കുമിട്ട് മനസ്സിലായില്ലെന്നുമാത്രം…

ആ ദേഷ്യമെങ്ങനെ തീർക്കുമെന്നറിയാതെ ഞാൻ വീർപ്പുമുട്ടി…

ഒരുദിവസംകൊണ്ട്‌ ഞാനങ്ങൊറ്റയ്ക്കായ പോലെ…

അത്രയുംനാൾ പോണിടത്തും വരുന്നിടത്തും കിടക്കുന്നിടത്തുമെല്ലാം കൂടുണ്ടായ്രുന്ന നിഴലുപോലൊന്നിനെ നഷ്ടപ്പെട്ടതുപോലൊരു തോന്നൽ…

ജോക്കുട്ടന്റെവീട്ടിൽനിന്നും തിരികെവന്നതിന്റെ സങ്കടമൊന്നു വിട്ടുമാറുന്നതിനുമുന്നേ മീനാക്ഷികൂടിപോയപ്പോൾ ചായയരിച്ചുകിട്ടിയ
ചണ്ടിപോലെയായി ഞാൻ…

ആർക്കും വേണ്ടാത്തപോലെ…

ആ മുറിയിൽ തിരിഞ്ഞുംമറിഞ്ഞും കിടക്കുമ്പോൾ പലയാവർത്തി ചിന്തിച്ചുപോയി, മീനാക്ഷി കൂടെയുണ്ടായ്രുന്നെങ്കിലെന്ന്…