കൈയ്യിലുള്ള ഷട്ടിയും, ബ്ലൗസും കൊടുത്താൽ പിന്നെ
ആ സുന്ദര രംഗങ്ങൾ അപ്രത്യക്ഷമാകും എന്ന തിരിച്ചറിവിൽ
രവിയ്ക്ക് ഷട്ടിയും ബ്ലൗസും കൊടുക്കാൻ തയ്യാറായില്ലാ,
രവി അതിൽ ഷട്ടിയെ വലതു കൈയ്യിൽ പിടിച്ച്
അത് മൂക്കിനോട് ചേർത്തൊന്ന് മണത്തു നോക്കി,
തലേ ദിവസം കൊതി വെള്ളത്തിൽ നനഞ്ഞു കുതിർന്ന ഷട്ടിയുടെ നനവ് കുറച്ചൊക്കെ ഇപ്പോഴുമുണ്ടായിരുന്നു,
അതിൻ്റെ മത്തു പിടിപ്പിക്കുന്ന മണം രവി നല്ലതുപോലെ വലിച്ചു കയറ്റി.
ഇതു കണ്ട അമ്മ വീണ്ടും നാണത്താൽ
കുനിഞ്ഞിരുന്നു പോയി,
മകൾ ഉണർന്ന് ഈ രംഗങ്ങൾ കാണുന്നതിന് മുമ്പ് സ്രസ്സ് ഉടുത്ത് പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങണം എന്ന ചിന്തയായിരുന്നു അമ്മയ്ക്കപ്പോൾ.
എന്നാൽ ഇതൊന്നുമറിയാതെ കവിത ചുരുണ്ടുകൂടി കിടന്ന് കൂർക്കം വലിച്ചുറങ്ങുന്നു.
അന്നും, ഇന്നും കവിത ഒരു ഉറക്ക ഭ്രാന്തി തന്നെയാ ,
ഷട്ടിയുടെ മണം രവിയെ വല്ലാതെ വികാരപരവശനാക്കി,
അമ്മയെ ഒന്നു കൂടി കളിക്കണം എന്നു പോലും രവിയ്ക്ക് തോന്നിപ്പോയി,
പക്ഷേ ഇന്നലെ കവിതയുടെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ അതു നടന്നു എന്നു കരുതി,
ഇനി അമ്മ അതിന് തയ്യാറാകുമോ എന്നായിരുന്നു രവിയുടെ പേടി,
അതു കൊണ്ട് അമ്മായിയെ കയറിപിടിക്കാനൊന്നും രവിയ്ക്ക് ധൈര്യം വന്നില്ലാ,
എന്നാലും ഇന്നലെ ആ പൂറിനകത്ത് കുണ്ണ കയറ്റിയതിൻ്റെ ഒരു ധൈര്യം രവിയ്ക്കുണ്ടായിരുന്നു,
ആ ധൈര്യത്തിൽ
രവി അമ്മായിയുടെ കൺ മുന്നിൽ വച്ചു തന്നെ
ഷട്ടിയെ വീണ്ടും, വീണ്ടും മണപ്പിച്ചു.
അതു കാണും തോറും
അമ്മയ്ക്ക് വല്ലാത്ത നാണം അനുഭവപ്പെട്ടു,
ചെയ്തതൊക്കെ തെറ്റായിപ്പോയോ എന്ന് അമ്മയപ്പോൾ ചിന്തിച്ചു.
ഇല്ലാ, ……, ഒന്നുമല്ലേലും രവി അന്യനൊന്നുമല്ലല്ലോ,
എൻ്റെ മകളുടെ ഭർത്താവു തന്നെയല്ലേ ?,
മക്കളുടെ സ്വത്ത് അമ്മമാർക്കും കൂടി അവകാശപ്പെട്ടതു തന്നെയാണ് എന്ന് അമ്മ മനസിനെ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചു.
എന്നിരുന്നാലും, അത് മകളുടെ മുന്നിൽ വച്ചു വേണ്ടായിരുന്നു എന്ന കുറ്റ ബോധവും
അമ്മയിൽ ഉടലെടുത്തു,
രവിയ്ക്ക് എന്നിൽ താൽപര്യമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ
ഞാൻ ഒന്നല്ലാ, നൂറ് തവണ അവന് വേണ്ടി കാലകത്തി കൊടുക്കുമായിരുന്നു,
ഇതൊക്കെ ഓർത്തപ്പോൾ തന്നെ
അമ്മയുടെ പൂറ് ചുരത്താൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു,
ആ നനവ് അമ്മയും തിരിച്ചറിഞ്ഞു,
അമ്മയ്ക്ക് ഉള്ളിൽ ചെറിയ പേടി തോന്നി തുടങ്ങി,
മരുമകൻ്റെ കരിവീരനെ കണ്ടിട്ട്
രാവിലെ തന്നെ, തൻ്റെ പൂറൊലിക്കുന്നത്
മകളുണർന്ന് കണ്ടാലുണ്ടാകുന്ന നാണക്കേടിനെ കുറിച്ചായിരുന്നു അമ്മയുടെ പേടി,
എന്നാൽ ആ സമയം രവി അമ്മായിയുടെ ഷട്ടി നല്ലോണം മണത്തു കൊണ്ട് , തൻ്റെ കരി വീരനെ പിടിച്ച് കുലുക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു,
അതൊക്കെ കണ്ടിട്ട് അമ്മയ്ക്ക് രവിയെയും കൂട്ടി അടുത്ത റൂമിലോട്ട് പോയി
ഒന്നൂക്കാനും തോന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു
പക്ഷേ, അതിനുള്ള ധൈര്യവും അപ്പോൾ അമ്മയ്ക്കില്ലായിരുന്നു,
അടങ്ങാത്ത വികാരവും, നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ വയ്യാത്ത അഭിമാനവും ഒന്നിച്ച് തലയിൽ കയറിയ രണ്ടു പേരാണ്
ഇപ്പോൾ അമ്മയും, രവിയും.
അതു കൊണ്ട് തന്നെ അവർ പരസ്പരം നോക്കിയും, തലകുനിച്ചും,
നാണിച്ചും, ചിരിച്ചും
സമയം പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു,
ആ സമയത്താണ് കവിത കണ്ണുകൾ നുള്ളിത്തുറന്നു കൊണ്ട്
പതിയെ
തലപൊക്കി നോക്കിയത്,
അമ്മയുടേയും, രവിയേട്ടൻ്റെയും ഇരിപ്പു കണ്ട് കവിത പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു പോയി,
നിങ്ങളിതുവരെ ഉറങ്ങിയില്ലായിരുന്നോ ?
ഇന്നലത്തെ കളിയും കഴിഞ്ഞ് രണ്ടു പേരും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി ഇരിക്കുന്നതേ ഉള്ളോ ?
കവിതയുടെ അളിഞ്ഞൊരു തമാശ കേട്ടിട്ട് അമ്മ കവിതയുടെ തലയ്ക്കിട്ടൊരു കൊട്ടു
കൊടുത്തു,
ആ സമയം രവി മൂക്കിൽ മണത്തു കൊണ്ടിരുന്ന അമ്മയുടെ ഷട്ടി കൊണ്ട് തൻ്റെ കുണ്ണയെ മറച്ചു പിടിച്ചു,
അത് കവിത കണ്ടിട്ട് പറഞ്ഞു,
കൊച്ചു കള്ളൻ അമ്മായി അമ്മയുടെ ഷട്ടി കൊണ്ടാണല്ലേ കുണ്ണയെ മറയ്ക്കുന്നത്
എന്നും പറഞ്ഞ് അത് പിടിച്ച് വാങ്ങി,
എന്നിട്ട് കവിത അത് മൂക്കിൽ വച്ച് അതിൻ്റെ ഗന്ധം വലിച്ചു കയറ്റി,