ഇപ്പോ മണി മൂന്നാ കുന്നതേ ഉള്ളൂ
ഞാനിനി രാത്രി വരെ ഹോട്ടൽ റൂമിൽ ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കണ്ടേ…. ?
അത് രവി ഒന്ന് എറിഞ്ഞു നോക്കിയതാ,
സവിതയോടൊപ്പം വൈകുന്നേരം വരെ ഒന്നു കറങ്ങാനുള്ള ചാൻസ് കിട്ടിയാലോ ?,
ഒന്നുമല്ലങ്കിലും അവളെ ഞാൻ കുറേ മോഹിച്ചതല്ലേ ?,
എന്നാലും അഭിമാനം വിട്ടു കളിക്കാനൊന്നും രവി ഒരുക്കമല്ലായിരുന്നു.
അപ്പോഴേയ്ക്കും രവി ആഗ്രഹിച്ച മറുപടിയുമായി സവിത വന്നു:
അതിനെന്താ ചേട്ടാ , നമുക്ക് ബീച്ചിലൊക്കെ പോയൊന്നു കറങ്ങിയിട്ട് വരാം,
എന്നിട്ട് റൂം എടുത്താൽ മതി,
എനിക്ക് വേണ്ടി വന്നിട്ട് ചേട്ടനെ ബോറടിക്കാനൊന്നും ഞാൻ വിടത്തില്ലാ….
പോരേ ചേട്ടാ…..
എന്നു പറഞ്ഞ്
വീണ്ടും രവിയുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു സവിത .
അതു കേട്ടപ്പോൾ രവിയ്ക്ക് സന്തോഷമായി, സവിതയോട് ഒരല്പം കൂടി സ്നേഹം കൂടുകയും ചെയ്തു,
അവർ അവിടെ നിന്നും ഒരു ഓട്ടോ പിടിച്ച് നേരേ ബീച്ചിലേയ്ക്ക് വിട്ടു,
ബീച്ചിൽ ചെന്നിറങ്ങിയപ്പോഴും വെയില് താഴ്ന്നിട്ടില്ലാ…..,
വെയിലിനാണങ്കിൽ നല്ല ചൂടും,
അവർ കുറച്ചു നേരം ബീച്ചിനഭിമുഖമായിട്ടുള്ള കൽമണ്ഢപത്തിൽ കയറി ഇരുന്നു,
കടലിൽ നിന്നും പൊങ്ങിത്താന്നു കരയിലോട്ട് പതഞ്ഞൊഴുകി വരുന്ന തിരമാലകളെ നോക്കി അവർ തോളോട് തോൾ ചേർന്നിരുന്നു,
കാര്യങ്ങൾ പറയുന്നതിനടയിൽ പല പ്രാവശ്യം സവിത രവിയുടെ തുടയുടെ മുകളിൽ തട്ടുന്നതൊക്കെ രവി ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു,,
ചില സമയം തട്ടിക്കഴിഞ്ഞിട്ടും കൈമാറ്റാതെ കുറച്ചു സമയം കൈ
തുടയിൽ തന്നെ വച്ചിരിക്കുകയും ചെയ്യും,
കവിതയുടെ അനുജത്തി സ്വന്തം അനുജത്തിയെ പോലെയാണ് എന്നൊക്കെ വീരവാദം മുഴക്കിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും,
സവിതയുടെ തട്ടലും, ഉരുമ്മലും, പിന്നെ തുടയിലെ കൈ വയ്പ്പുമെല്ലാം രവിയുടെ സിരകളിലെ രക്തയോട്ടത്തെ വർദ്ധിപ്പിച്ചു,
എന്നാലും തൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ തനിക്ക് കിട്ടേണ്ട സൗഭാഗ്യങ്ങള്ളൊക്കെ
ഭാര്യയും അമ്മയും കൂടി തന്നു കഴിഞ്ഞു,
ഞാൻ ഇനിയും ആഗ്രഹിച്ചാൽ
അത് കവിതയേയും, അമ്മയേയും പറ്റിക്കുന്നതിന് തുല്യമായി പോകും എന്ന ചിന്തയും രവിയുടെ മനസിലേയ്ക്ക് തിരമാല പോലെ വന്നടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു,
ചേട്ടനെന്താ ആലോചിക്കുന്നത് എന്ന് സവിത ചോദിച്ചു ?
ഒന്നുമില്ലാ….. ഞാൻ ഓഫീസിലെ കാര്യം ആലോചിച്ചതാ എന്ന് രവി കള്ളം പറഞ്ഞു,
എന്നാൽ നമുക്ക് കുറച്ചു നേരം കടലിലേയ്ക്കിറങ്ങി നിന്നാലോ ?
അയ്യോ വേണ്ടാ ,
ഡ്രെസ്സ് നനഞ്ഞാൽ, മാറ്റാനും പോലും വേറേയില്ലാ,
നനയത്തൊന്നുമില്ലാ ചേട്ടാ,
കാല് മാത്രം നനച്ചാൽ മതി എന്ന് പറഞ്ഞ് സവിത ചിണുങ്ങി.
സവിതയുടെ ചിണുങ്ങൽ കേട്ടു രവി സമ്മതിച്ചു,
രണ്ടു പേരും കൂടി കടലിലേയ്ക്ക് നടന്നു,
തിരമാലകൾക്കടുത്ത് എത്തിയതും സവിത തൻ്റെ ബാഗും, ചെരുപ്പും കരയിൽ ഊരി വച്ചിട്ട്
പറഞ്ഞു : ചേട്ടാ പാൻ്റ് ഒരല്പം കൂടി ചുരുട്ടി വച്ചാൽ മതി , അപ്പോൾ നനയത്തില്ലാ,
സവിത ഒരു മഞ്ഞ ചുരിദാറായിരുന്നു വേഷം, എന്നാൽ പാൻ്റ് ഒരു വെള്ള കളർ ലഗിൻസായിരുന്നു,
സവിത കുനിഞ്ഞ് ലഗിൻസ് ചുരുട്ടി മേലേയ്ക്ക് വച്ചു,
അത് മുട്ടിന് തൊട്ട് മുകളിൽ വരെ എത്തി നിന്നു,
അപ്പോഴേക്കും രവി സവിതയുടെ കാലിലേയ്ക്ക് നോക്കി,
സവിതയുടെ വെളുത്ത് തടിച്ചുരുണ്ട കണം കാലുകളിൽ കറുത്ത രോമം അവിടവിടായി നിൽക്കുന്നുണ്ട്,
വീട്ടിലുണ്ടങ്കിലും അവിടെ വച്ച് രവി സവിതയെ അത്രയ്ക്ക് ശ്രദ്ധിച്ചൊന്നും നോക്കിയിട്ടില്ലായിരുന്നു.
അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ
സവിത നേരേ കടലിൻ്റെ തീരത്തേയ്ക്ക് നടന്നു,
തിരമാലകൾ ശക്തി കുറഞ്ഞ് ഒഴുകി കരയിലേയ്ക്ക് വരുന്നു,
അതിൽ സവിത കാലുകൾ നനച്ചു,
വീണ്ടും വീണ്ടും തിരമാലകൾ കരയിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിയെത്തി,
അതിൽ ചില തിരകൾക്ക് ചെറിയ ശക്തി കൂടുതലായിരുന്നു,
അത് സവിതയുടെ മുട്ടുകൾ വരെ നനച്ചിട്ടാണ് തിരികെ പോയത്,
രവി കരയിൽ നിന്നു കൊണ്ട്,
കടലിലേയ്ക്കിറങ്ങി നിൽക്കുന്ന സവിതയുടെ കുണ്ടിയും കാലും നോക്കി നിന്നു,