ഏട്ടൻ – 4 2

“ആഹാ… എന്റെ മക്കള് ബുക്കും തുറന്ന് വച്ച് ചിരിച്ചോണ്ടിരിക്കുവാണോ?”

വാതിൽക്കലെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ തല തിരിച്ചു നോക്കി.

കട്ടിളയിൽ വലത് കയ്യും ഊന്നി നിൽപ്പുണ്ട് വിഷ്ണു. ബാത്‌റൂമിൽ പോയി ഫ്രഷ് ആയിട്ടുണ്ട്. കൈലിയാണ് വേഷം. അതിന്റെ തലപ്പ് ഇടത് കൈയിലുണ്ട്. രോമം നിറഞ്ഞ കാലുകൾ പുറത്തു കാണാം. ഷർട്ട് ഇട്ടിട്ടില്ല. അവൾ അടിമുടിയവനെയൊന്ന് നോക്കി.

“അതിനകത്ത് ചിരിക്കാനും മാത്രം എന്താ എഴുതി വച്ചേക്കുന്നെ?”

വിഷ്ണു അകത്തേക്ക് കേറി വന്നു.

അവളിരിക്കുന്ന കസേരയുടെ പിറകിൽ വന്നു നിന്ന് കസേരയിൽ കൈ രണ്ടും ഊന്നി മുന്നോട്ടാഞ്ഞു.

“എന്നെയോർത്താണോ ചിരിച്ചേ?” കാതിലൊരു മൃദുചുംബനത്തിനൊപ്പം അവൻ തിരക്കി.

“മ്മ്മ്…” അവളുടെ മുഖത്ത് മനം മയക്കുന്നൊരു ചിരി വിരിഞ്ഞു നിന്നു.

“ആ പാൽപ്പുഞ്ചിരി കണ്ടപ്പോ എനിക്ക് തോന്നി. എന്താ ഓർത്തെ?”

“ഏട്ടൻ എന്റെ സ്വന്തമാണെന്ന്”

“ഞാൻ എന്നും നിന്റെ സ്വന്തം അല്ലെടി?”

അവൾ ചിരിച്ചു.

“നീ പഠിക്കാൻ പോകുവാണോ?” ചെമന്ന ചുണ്ടുകളിൽ നോക്കി അവൻ വികാരത്തള്ളിച്ചയോടെ ചോദിച്ചു.

“പഠിക്കാൻ തോന്നുന്നില്ല.”

അവളും ആ ഇരിപ്പിൽ തല തിരിച്ച് അവന്റെ കവിളിൽ ഉമ്മ വച്ചു.

“അതെന്താ പഠിക്കാൻ തോന്നാത്തെ?” ചെറിയൊരു ഗൗരവവും ആ സ്വരത്തിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

“അതെന്താന്നോ? കല്ല്യാണത്തിന്റെ തലേന്ന് ആർക്കാ പഠിക്കാൻ തോന്നുന്നേ?” പൂജയുടെ സ്വരത്തിൽ ചിണുക്കമായിരുന്നു.

“ഓ അങ്ങനെ! ഇന്ന് ഈ എസ്ക്യൂസ്‌… ഇനിയുള്ള ദിവസങ്ങളിലെ എസ്ക്യൂസസ് എന്തായിരിക്കും?“

“ഏട്ടൻ പറയുന്ന കേട്ടാ തോന്നും ഞാൻ ഉഴപ്പിയാണെന്ന്.” അവൾ കൂർപ്പിച്ചു നോക്കി അവനെ.

“ശരി ശരി. പിന്നെന്താ ഇന്ന് തോന്നുന്നേ? കളിക്കാനാണോ തോന്നുന്നേ?”

“തോന്നിയിട്ട് കാര്യമില്ലല്ലോ.. കൂടെ കളിക്കാൻ ആള് വേണ്ടേ?”

“ഒറ്റയ്ക്ക് കളിക്കണം.” അവൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് നിവർന്നു. അവളുടെ തല മലർത്തി നെറ്റിയിൽ ഉമ്മ വച്ചു.

അവൾ പിണക്കം പോലെ മുഖം കോട്ടി. അങ്ങനെയവളെ വട്ട് കളിപ്പിക്കാൻ ഒരു രസം തോന്നിയവന്.

“ഞാൻ മെഹന്ദി ഇടട്ടെ?”

“ഇപ്പോഴോ?”

“മ്മ്മ്…”

“ഉണങ്ങാൻ ഒരുപാട് നേരമാവുമോ?”

“അര മണിക്കൂർ. ഏട്ടൻ ഇട്ട് തന്നാൽ മതി.”

“ഞാനോ…പോടീ…” അവൻ പോവാനായി തിരിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ കൈയിൽ പിടിച്ചു നിർത്തി.

“പറ്റില്ല ഏട്ടൻ തന്നെ ഇട്ടു തരണം. അറിയാവുന്നത് മതിയെന്നേ…ഒരു പൂവ് ആണെങ്കിലും.”

മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ നിൽക്കുന്ന ഏട്ടനെ കട്ടിലിൽ പിടിച്ചിരുത്തി അവൾ മേശവലിപ്പ് തുറന്ന് മെഹന്ദി എടുത്ത് അതിന്റെ മുനമ്പ് കട്ട് ചെയ്ത ശേഷം അവന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു.

“ഇതൊരുമാതിരി കുരങ്ങന്റെ കയ്യിൽ പൂമാല കിട്ടിയത് പോലെയാവും.”

“സത്യം ആണെങ്കിലും ഇങ്ങനൊന്നും സ്വയം പറയാതെ.” അവൾ അവന്റെ താടിയിലൊന്ന് പിടിച്ചു കൊഞ്ചിച്ചു.

“പോടീ… കുരങ്ങൻ നിന്റെ…” അവൻ പറയാൻ വന്നത് പൂജയുടെ നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ വിഴുങ്ങി.

പൂജ അവന്റെ അരികിൽ വന്നിരുന്ന് ഇടത് കൈ നീട്ടിക്കാണിച്ചു.

തന്റെ കൈലിയെടുത്ത് മുലക്കച്ച കെട്ടിയുള്ള ആ ഇരിപ്പൊന്ന് നോക്കി അവൻ മൈലാഞ്ചി ഇടാൻ കൈ പിടിച്ചു മടിയിൽ വച്ചു.

“പാർലറിൽ പോയി ഇടാരുന്നല്ലോ?”

“ഓ എന്തിന്? പത്തു മൂവായിരം രൂപ ഒരു കൈക്ക് തന്നെ പൊട്ടും..“

എന്ത് വരയ്ക്കണം എന്നറിയാതിരിക്കുന്നവനെ നോക്കി അവൾ സ്നേഹത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു.

“ഏട്ടന്റെ പേര് എഴുതിക്കോ…

“ങാ…” വിറച്ചു വിറച്ച് എങ്ങനേലും വിഷ്ണു എന്ന് അവൻ ഇംഗ്ലീഷിൽ എഴുതി.

“മൂക്കിൽ തേക്കട്ടെ?”

അവളാ കൈ ഉയർത്തി.

“ചുമ്മായിരി പെണ്ണെ..” അവൻ തല പിന്നോട്ട് വലിച്ച് അവളെ തുറിച്ചു നോക്കി.

“മുഖത്തെങ്ങാനും ആയാ ഞാൻ മുണ്ടിട്ട് നടക്കേണ്ടി വരും.”

“അപ്പോ മുണ്ടുടുത്ത് നടക്കുന്ന ഭാഗത്ത് തേക്കാം.”

അവൾ കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

“തേക്കട്ടെ?” അവന്റെ കുണ്ണയുടെ മേലേ നീട്ടിക്കൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു.

“അങ്ങനെങ്ങാനും തേച്ചാൽ നേരെയെടുത്ത് വായിൽ തരും ഞാൻ പറഞ്ഞേക്കാം.”

മൈലാഞ്ചിയുടെ രുചി വായിലറിയുന്നത് ഓർത്തപ്പോൾ തന്നെ മുഖം ചുളിച്ചു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *