“കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല. എന്താ ഏട്ടാ?” പൂജയ്ക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല.
“അല്ല. പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നുമില്ല. നിങ്ങൾ സംസാരിച്ചു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ചോദിച്ചതാ…”
പൂജയ്ക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി.
അവൾ വലത് കൈ അവന്റെ വയറിലൂടെയിട്ട് അവനോട് ചേർന്നു.
“എന്റെ പൊന്ന് മോന് കുശുമ്പാ?”
“അയ്യെടി… കുശുമ്പ് വരാൻ പറ്റിയ പ്രായമല്ലേ എനിക്ക്?” അവൻ വന്ന ചിരി മറച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഉവ്വ ഉവ്വേയ്… വിശ്വസിച്ചു. അയാൾക്ക് എന്നോടല്ല, ഗ്രീഷ്മയോടാ താല്പര്യം. എന്നോട് ചോദിച്ചതും അവളെപ്പറ്റിയാ…”
നെഞ്ചിലൊരു തണുപ്പ് വീണത് അവനറിഞ്ഞു.
“അവളിന്ന് ക്ലാസ്സിന് വന്നില്ലേ?”
“വന്നു. ഉച്ചയ്ക്ക് പോയി.”
“എന്ത് പറ്റി?”
ആ ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ പൂജയൊന്ന് പകച്ചു. ഏട്ടൻ അങ്ങനൊന്നും തിരക്കാത്തതാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഉത്തരം കൊടുക്കുമ്പോൾ കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ വൈകി.
“അവളുടെ കസിന്റെ വീട്ടിൽ എന്തോ പ്രോഗ്രാം.” ഏട്ടനോട് നുണ പറയുന്ന കുറ്റബോധത്തോടെ അവൾ പറഞ്ഞു.
പിന്നീട് അതിനെക്കുറിച്ചൊരു സംസാരമുണ്ടായില്ല.
വണ്ടി സിഗ്നലിൽ കിടക്കുമ്പോഴാണ് ഇടത് വശത്തെ ബേക്കറിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി കാറിലേക്ക് കയറുന്ന ഗ്രീഷ്മയെയും ഡോക്ടർ അലോഷിയെയും വിഷ്ണു കാണുന്നത്.
അവനവരെത്തന്നെ ചുഴിഞ്ഞു നോക്കി.
അത് അയാളല്ലേ? അനഘയുടെ ഹസ്ബൻഡ്? അയാളും ഗ്രീഷ്മയും തമ്മിൽ എന്ത് ബന്ധം?
എന്നിട്ട് മിററിൽ കൂടി ഇതൊന്നുമറിയാതെ ചുറ്റും നോക്കിയിരിക്കുന്ന അനിയത്തിയെയും അവനൊന്ന് നോക്കി.
അവരെക്കുറിച്ച് തന്നെ ആലോചിച്ചിരുന്നതിനാൽ ടെക്സ്ടൈൽസ് എത്തുന്നത് വരെയും അവർക്കിടയിൽ നിശബ്ദതയായിരുന്നു.
വണ്ടി പാർക്കിങ്ങിലേക്ക് കയറ്റി ഹെൽമെറ്റും ലോക്ക് ചെയ്തു വച്ച ശേഷം മുന്നോട്ടു നടക്കാൻ നിന്ന പൂജയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് അവനവിടെ നിർത്തി.
“എന്തേട്ടാ?” അവന്റെ മുഖത്തെ കടുപ്പത്തിൽ അവൾ തെല്ലു ഭയന്നു പോയി.
“നിന്റെ കൂട്ടുകാരി ഗ്രീഷ്മയും ആ ഡോക്ടർ അലോഷിയും തമ്മിലെന്താ ബന്ധം?”
പൂജയുടെ മുഖത്തെ ഞെട്ടലും ഉമിനീരിറക്കലും പിന്നാലെ അവനെ നോക്കാനാവാതെ കണ്ണുകൾ താഴ്ന്നതും കൃഷ്ണമണികൾ എന്തുത്തരം കൊടുക്കുമെന്ന പോലെ ചുറ്റും പരതുന്നതും അവൻ കണ്ടു.
“എന്ത് കള്ളം പറയുമെന്ന് ആലോചിക്കുകയാണോ നീ?”
നെറ്റിയിൽ പൊടിയുന്ന വിയർപ്പുതുള്ളികളിൽ നോക്കിയ ശേഷം അവളുടെ കുനിഞ്ഞ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അവൻ ചോദിച്ചു.
“അത്… ഏട്ടാ… അത് പിന്നെ… അവര് റിലേഷനിൽ ആണ്…” വിരലുകൾ കൊരുത്ത് ഞെരിച്ച് ആണ് ആ പറച്ചിൽ.
മുഖമുയർത്തി നോക്കി അവന്റെ രൂക്ഷമായ നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ അതേ സ്പീഡിൽ തല വീണ്ടും താഴ്ത്തി.
“ആ റിലേഷനിൽ നിനക്ക് പങ്ക് എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ?”
“ഊഹും…” അവൾ നിഷേധിച്ചു. അവനതിൽ വിശ്വാസം തോന്നിയില്ല.
“എന്നെങ്കിലും ഉണ്ടെന്ന് ഞാനറിഞ്ഞാലാണ്!! ഇപ്പോ ആണേൽ നിനക്ക് തുറന്ന് പറയാം.”
അത് കേട്ടപ്പോൾ മനസ്സ് ചാഞ്ചാടി.
പറയണോ വേണ്ടയോ എന്നറിയാതെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ നിൽക്കുന്നവളെയൊന്ന് മുഖം ചുളിച്ചു നോക്കി അവൻ പിടി വിട്ടു. ആ കൈയിൽ പൂജ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.
“സോറി. ഞാൻ കള്ളം പറഞ്ഞതാ.”
“അപ്പോ നീ പറഞ്ഞിട്ടാണോ അവൾ അയാളുമായിട്ട് റിലേഷനിൽ ആയത്?”
“മ്മ്…” പേടി കൊണ്ട് അവളവന്റെ മുഖത്ത് നോക്കിയില്ല.
“എന്തിന്?”
“അത് പിന്നെ… അലോഷി ചതിക്കുകയാണെന്ന് തോന്നുമ്പോ അവൾക്ക് സങ്കടം തോന്നില്ലേ? അപ്പോ ഏട്ടന്റെ സങ്കടം എന്തായിരുന്നു എന്ന് അവൾക്കും മനസ്സിലാവില്ലേ?”
“നിനക്കൊക്കെ എന്തിന്റെ കേടാണ്? എങ്ങനേലും തുലഞ്ഞു പോട്ടെന്നു ചിന്തിക്കുമ്പോ വീണ്ടും വീണ്ടും ഓർമിപ്പിക്കാൻ നടക്കുന്നു. ഇത്രയും മെച്ച്യൂരിറ്റി ഇല്ലാതെ പെരുമാറല്ലേ പൂജാ…” ഏട്ടന്റെ ശബ്ദമൊന്ന് ഉണർന്നപ്പോൾ അവൾക്ക് നാണക്കേടും സങ്കടവും ഒരുപോലെ തോന്നി.
“ഏട്ടാ ദേഷ്യപ്പെടല്ലേ… ഇവിടെ വച്ചു ദേഷ്യപ്പെടല്ലേ… വീട്ടിൽ പോയിട്ട് എന്ത് വേണേലും പറഞ്ഞോ… ഇനി ദേഷ്യം തീർന്നില്ലേൽ തല്ലിക്കോ… ഇവിടെ വച്ച് റൈസ് ആവല്ലേ… അവർക്കൊരു പണി കൊടുക്കണമെന്നേ ആലോചിച്ചുള്ളൂ…” അത്രയും ദയനീയമായി പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ അവനൊന്ന് തണുത്തു.