ദേവി : മം…പത്താം തിയതി….ശനിയാഴ്ച അല്ലേ…
ശാന്തി : മം….പക്ഷെ ഇന്ന് റേറ്റ് കുറവുണ്ട്… ഇനി കൂടാനാണ് സാധ്യത എന്നാണ് പറഞ്ഞത്…
ദേവി കയ്യിലിരുന്ന ഒരു പൊതിയെടുത്തു അതിൽ നിന്നു കുഞ്ഞു പെട്ടി തുറന്നു…
ദേവി : മോളെ ആ കാലങ്ങു കാണിച്ചേ….
ദേവി അതിൽ നിന്നും രണ്ട് തട വളകൾ എടുത്തു പാച്ചുവിന് അണിയിച്ചു നോക്കി…
ദേവി : കറക്റ്റ് പാകം…. ഇത്തിരി വലുതാണ് എന്നാലും കുഴപ്പല്യ….
റീനയുടെയും ശാന്തിയുടെയും മനസ്സ് നിറഞ്ഞു…. ഒപ്പം ശ്രീജിത്തിന്റെയും…
ദേവി : എന്തിനാടി ഈ കാശില്ലാത്തോടത് ഇതൊക്കെ വാങ്ങിയത്…
ദേവി : ഒന്ന് പോയെ ചേച്ചി….. എന്റെ കൊച്ചിന്റെ തൊണ്ണൂറിനു പിന്നെ ഞാൻ കാശ് പൂഴ്ത്തി വെച്ചിരിക്കണോ
പേരക്കുട്ടികളില്ലാത്ത ദേവിക്കും ബാലനും പാച്ചു എല്ലാമായിരുന്നു….
ദേവി റീനയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും കൊച്ചിനെ വാങ്ങി…. പാച്ചു ഉറങ്ങി തുടങ്ങിയിരുന്നു….
ദേവി : ഉറങ്ങിയോടാ….. പാച്ചുകുട്ടാ…. അമ്മമ്മേടെ കുട്ടാ….. വളകൾ ഇടേണ്ടേ നമ്മുക്ക്…
ശ്രീയും ശാന്തിയും ഭക്ഷണം കഴിച്ചു എണീറ്റു…. കൈ കഴുകി വന്നു അമ്മയുടെ സാരിയിൽ തന്നെ കൈ തുടച്ചു….
ശാന്തി : സാരി വേറെ മാറേണ്ടി വരുമോ…
ദേവി : കണ്ടോടാ പാച്ചുകുട്ടാ…. അച്ഛമ്മേടെ സാരീ അച്ഛൻ നനച്ചു
റീന : അയ്യോ കുറ്റം പറയല്ലേ ദേവി ചേച്ചി…. അമ്മയും മോനും സഹിക്കില്ല…
റീന കളിയാക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു….
ശ്രീ : നീ നിന്റെ മോന്റെ കാര്യം നോക്ക്… എന്റെ കാര്യം എന്റെ അമ്മ നോക്കിക്കോളും…
റീന അവനെ നോക്കി ഗോഷ്ടി കാട്ടി
ശാന്തി : മോളെ… ഞാൻ ഉച്ച ആവുമ്പോഴേക്കും എത്താം…..
റീന : ആഹ് അമ്മേ…
ശാന്തിയും ശ്രീജിത്തും ഇറങ്ങി ബൈക്കിൽ കയറി….കിക്കർ അടിച്ചു പോകാനൊരുങ്ങിയതും…
ശ്രീ : മോളെ… എന്റെ ആ ജേഴ്സിയും സോക്സും കഴുകാൻ മറക്കല്ലേ…. വൈകീട്ട് കളിക്കാനുള്ളതാ..
റീന : ഓഹ്… അതിനു ഞാൻ വേണമല്ലേ….
ശ്രീ ചിരിച്ചു….
റീന : പിന്നേ ജോയ്മോനെ വിളിക്കാൻ മറക്കരുത്….
ശ്രീ : ആഹ് ഞാൻ വിളിച്ചോളാം…
അതും പറഞ്ഞു ശ്രീ അമ്മയോടൊപ്പം നീങ്ങി….ശ്രീയും ശാന്തിയും പോകുന്നത് വരെ റീന നോക്കികൊണ്ടിരുന്നു…
ദേവി : റീനേ… ഇവനെ കിടത്തിക്കോ…
റീന : കാര്യമൊന്നുമില്ല ചേച്ചി….10 മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞാ തുടങ്ങും….
ദേവി : പിള്ളേരങ്ങനാ….
ദേവിയുടെ മുഖത്തു ചെറിയ സങ്കടം വന്നു…. റീനയ്ക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി….
റീന : റോഷനിയുടെ കാര്യമാണോ ചേച്ചി…
ദേവി : മം….4 കൊല്ലമായി….എത്ര ഡോക്ടറെ കണ്ടു…
റീന : ചേച്ചി…ഓക്കേ ശരിയാവും….ഇപ്പൊ എത്ര അഡ്വാൻസ്ഡ് ആയി കാര്യങ്ങളൊക്കെ…. എനിക്കുറപ്പാ പെട്ടെന്ന് തന്നെ നല്ല വാർത്തയുണ്ടാവും…
ദേവി : മം…. പിന്നെ ആകെയുള്ള ആശ്വാസം അവൾക്ക് അവിടെ പ്രശ്നങ്ങളൊന്നുമില്ല….. ദിനേഷിനും അമ്മയ്ക്കും ഒക്കെ നല്ല സ്നേഹമാ…. ദിനേഷിന്റെ അച്ഛന്റെ കാര്യമാണെങ്കിൽ പറയെ വേണ്ട… മോളെ വലിയ കാര്യമാ….
റീന : അച്ഛനും അമ്മയുടെയും സ്നേഹമുണ്ടെങ്കിൽ പിന്നെ വേറെന്തു വേണം ചേച്ചി….
ദേവി : അല്ല നീയും ഈ കാര്യത്തിൽ ഭാഗ്യം ചെയ്തവളാ
റീന : സത്യം ചേച്ചി…. ശ്രീയേട്ടനും അമ്മയും തന്നെ പൊന്നു പോലെയാ നോക്കുന്നെ…. ആകെ ഞാൻ കൊതിക്കുന്നത് ഒരു അച്ഛന്റെ സ്നേഹമാണ്… പക്ഷെ അതിനു നമ്മുക്ക് യോഗമില്ല…
അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ദേവിയുടെ മുഖം വല്ലാതായി…
ദേവി : എല്ലാം ശരിയാവും…ശാന്തി തന്നെ ഈ അടുത്താണ് ഇങ്ങനെ ചിരിച്ചു കാണുന്നത്…. പണ്ടൊക്കെ എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ സങ്കടപ്പെട്ടിരിക്കും…
റീന : അത് ശരിയാ ചേച്ചി…. ഇടയ്ക്ക് ഇപ്പോഴും അങ്ങനെ തന്നെയാ… ഒറ്റക്കിരുന്നു കുറെ ആലോചിക്കും.. ഇടയ്ക്ക് കരയും… എന്തോ വിഷമം അമ്മയ്ക്കുണ്ട്…
ദേവിയും അത് കേട്ടു ആലോചനയിൽ മുഴുകി…
റീന : ചേച്ചി….
ദേവി : മ്മ്മ്
റീന : ശ്രീയേട്ടന്റെ അച്ഛൻ എങ്ങനാ മരിച്ചേ….
ദേവി ഒന്ന് പരുങ്ങി…മറുപടി പറയാൻ പ്രയാസപ്പെട്ടു.
ദേവി : ബാലേട്ടൻ ഒരുങ്ങിയെന്നു തോന്നുന്നു…ഞാൻ പിന്നെ വരാം…
അതും പറഞ്ഞു ദേവി പോയി….ദേവിയുടെ മുഖത്തെ ആ ടെൻഷൻ റീന വായിച്ചറിഞ്ഞു…
അപ്പോഴേക്കും പാച്ചു പണി പറ്റിച്ചിരുന്നു