അമ്മ വീണ്ടും Dr.മാധവൻ പാക്കറ്റിൽ എഴുതി വെച്ചിരുന്ന കുറിപ്പ് എടുത്ത് വായിച്ചു.’പ്രിയമുള്ള പ്രമീള. ഇത് ഗംഗക്കായ് ഞാൻ വാങ്ങിയ കല്യാണസാരിയും അവളുടെ കഴുത്തിൽ ഞാൻ ചാർത്തിയ താലിമാലയുമാണ് .ഇതിനി നിനക്കുള്ളതാണ് ‘ . വീണ്ടും ഒരു വെള്ളിടി വെട്ടി. പുറത്തു കാറ്റും മഴയും ആർത്തലയ്ക്കുന്നു. ക്ലോക്കിൽ സമയം പതിനൊന്ന് .അമ്മ വാതിൽ തുറന്നു .ശക്തമായ കാറ്റും ഒപ്പം മഴയും അകത്തേക്ക് അടിച്ച് കയറി. മെഴുകുതിരി കാറ്റിലണഞ്ഞു.
അകത്തും പുറത്തും കൂരിരുട്ട്. മുറ്റത്ത് മഴവെള്ളം പൊങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അമ്മ ഇറങ്ങി നടന്നു. ആ രാത്രിക്കും അതിൻ്റെ ഇരുട്ടിനും ഇടിമിന്നലിനും കാറ്റിനും മഴക്കും ഒന്നും അമ്മയെ തടയാനായില്ല . യാതൊന്നും അമ്മ അറിഞ്ഞില്ല . പെരുങ്കാറ്റിൽ പിടിവിടുവിച്ച് പറക്കാൻ അമ്മ ചൂടിയ കുട ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. നെറ്റിയിലെ ചുവന്ന കുങ്കുമക്കുറി തൂവാനം തട്ടി അല്പം കലങ്ങി പടർന്നു.
ജീവനുള്ളതൊന്നും ഇറങ്ങി നടക്കാൻ ഭയക്കുന്ന പേമാരി ചെയ്യുന്ന ആ പാതിരാത്രിയിൽ നനഞ്ഞു കുതിർന്ന ശരീരവും തീപിടിച്ച മനസ്സുമായി മഴവെള്ളം കുത്തി ഒഴുകുന്ന റോഡിലൂടെ ഏകയായി അമ്മ നടന്നു . ഇരുട്ടിൽ മിന്നൽ വഴികാട്ടി. വീശിയടിക്കുന്ന കാറ്റിൽ ദേഹത്ത് ആഞ്ഞടിക്കുന്ന വെള്ളം വീണ് വസ്ത്രം നനഞ്ഞൊട്ടി. ബ്ലൗസ്സിനടിയിലെ ബ്രേസിയറും സാരിക്കടിയിലെ കറുത്ത ഷെഡ്ഡിയും പുറഞ്ഞേക്ക് തെളിഞ്ഞ് നിന്നു .
നനഞ്ഞ് കുതിർന്ന അടിപാവാടയും സാരിയും അമ്മയുടെ കാലിൽ ചുറ്റി പിടിച്ചു. മുലകൾക്കിടയിലൂടെ പെയ്തിറങ്ങിയ മഴ വെള്ളം അമ്മയുടെ അണിവയറിലെ കാമമുണർത്തുന്ന പൊക്കിൾ കുഴിയിൽ വീണ് നിറഞ്ഞൊഴുകി സാരിക്കുത്തിനടിയിലെ പൂർ പിളർപ്പിന് അതിരിടുന്ന രോമരാജികളെ നനച്ച് ,വാഴത്തട തുടകളിലൂടെ ഒഴുകിയിറങ്ങി നിരത്തിലെ മഴവെള്ളപ്പാച്ചിലിൽ ലയിച്ചു.
ആകാശത്തെ തീ പിടിപ്പിക്കുന്ന മിന്നലും പ്രപഞ്ചം പ്രകമ്പനം കൊള്ളുന്ന ഇടിവെട്ടും അമ്മയെ ഭയപ്പെടുത്തിയില്ല . യാത്രയിൽ എപ്പോഴൊ കയ്യിലെ കുട തട്ടിയെടുത്ത് കാറ്റ് പറന്നുപോയി. അമ്മയുടെ തലക്ക് മീതെ പെരുമഴ ജലധാര പോലെ പെയ്തിറങ്ങി . തണുത്തു മരവിച്ച ദേഹത്ത് കാറ്റടിക്കുമ്പോൾ ശരീരം കോച്ചി വിറച്ചു.
തണുപ്പിൻ്റെ തരിപ്പിൽ മുലക്കണ്ണുകൾ കരിങ്കല്ലുകളായി. നനഞ്ഞു കുതിർന്ന ഷഡ്ഢി ഉരഞ്ഞ് തുടക്കാമ്പുകൾ നീറി. തുളുമ്പി തെറിക്കുന്ന ആ നിതംബകുംഭങ്ങളെ മഴയിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കാനെന്നോണം കെട്ടഴിഞ്ഞ് വീണ നീണ്ട കേശഭാരം അവയ്ക്ക് മുകളിൽ പതിഞ്ഞ് കിടന്നു.
∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆
പ്രിയ ബ്രാൻഡായ ഡോക്ടേഴ്സ് ബ്രാണ്ടി നാലാമത്തെ ലാർജ് ഒഴിച്ച് ഡോക്ടർ മാധവൻ ഒരു കവിളിറക്കി. അറ്റൻഡർ രാഘവൻ വാങ്ങി വെച്ച ചപ്പാത്തിയും കോഴിക്കറിയും അതേപടി ഇരിക്കുന്നു. കഴിക്കാൻ തോന്നിയില്ല. വിശപ്പില്ല. മഴയിലും വല്ലാത്ത ദാഹം ! കുടിക്കുന്തോറും ദാഹം കൂടി വരുന്നു. മേശപ്പുറത്തിരുന്ന് കത്തുന്ന മെഴുകുതിരിയുടെ പ്രകാശത്തിൽ ഗ്ലാസ്സിലെ തീ വെള്ളം സ്വർണ്ണംപോലെ തിളങ്ങി.
അയാൾ ഗ്ലാസ്സെടുത്ത് ഒന്ന് ചുറ്റിച്ച ശേഷം നാലാമത്തെ അവസാന തുള്ളിവരെ വായിലേക്ക് കമഴ്ത്തി. ഇരുന്നൂറ്റിനാല്പത് മില്ലി ലിറ്റർ സ്പിരിറ്റ് അകത്ത് ചെന്നിട്ടും തൻ്റെ ബോധം പൂർണ്ണമായി മറയുന്നില്ല. മുന്നിൽ പല വേഷത്തിൽ പല ഭാവത്തിൽ ഒരു സ്ത്രീരൂപം അന്തരിക്ഷത്തിൽ പാറി നടക്കുന്നു. അതിന് ഒരു നിമിഷം ഗംഗയുടെ മുഖമാണെങ്കിൽ അടുത്ത നിമിഷം പ്രമീളയാകും.
ഒരു നിമിഷമെങ്കിലും കൺമുന്നിലൊന്ന് നിന്നാലല്ലേ കാണാൻ പറ്റുക.! അപ്പൂപ്പൻ താടിപ്പോലെ പറന്ന് നടന്നാൽ എങ്ങിനെ കാണും? ഗംഗയും പ്രമീളയും തനിക്ക് ചുറ്റും പറന്ന് നടക്കുകയാണ്.. പൂർണ്ണ നഗ്നയാണ് അവൾ. മദ്യം തലക്ക് മത്ത് പിടിപ്പിച്ചപ്പോൾ മുന്നിൽ കാണുന്ന മായ കാഴ്ച്ച സിരകളെ ത്രസിപ്പിച്ചു.
വസ്ത്രത്തിനടിയിൽ മാധവൻ്റെ ലിംഗം കനം വെച്ചു. ഡോക്ടറുടെ കൈ അറിയാതെ അതിനെ അമർത്തി തിരുമ്മി. ഇത്രയും കാലത്തിനിടക്ക് എത്രയോ തവണ ഗംഗയെ , തൻ്റെ നഷ്ടപ്പെട്ട് പോയ ഭാര്യയെ മനസ്സിലിട്ട് ഭോഗിച്ചിരിക്കുന്നു. വികാരശമനം നടത്തിയിരിക്കുന്നു. തൻ്റെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന എട്ട് നാളിലും ഗംഗയുടെ നഗ്നത താൻ കണ്ടിട്ടില്ല. അവൾ കാണിച്ചിട്ടില്ല താൻ അതിന് മുതിർന്നിട്ടുമില്ല.