അക്കൊല്ലം കഷ്ടിച്ചു ജയിക്കാനേ എനിക്കു കഴിഞ്ഞുള്ളൂ: അതു തന്നെ ഭാഗ്യവും എന്റെ ബുദ്ധിശക്ടിയുംകൊണ്ടു. എന്നെന്നേയ്ക്കുമായി എന്റെ താൽപ്പര്യം മുഴുവൻ പെൺ വിഷയത്തിലായി. പുതിയ പുതിയ പെണ്ണിനെ പണ്ണണം എന്ന ഒറ്റ വിചാരം മാത്രം എനിക്കു ജീവിത ലക്ഷ്യമായി
“അങ്ങനെ ബർക്ക്മാൻസിൽ എനിക്ക് കഷ്ടിച്ച് പ്രവശനം കിട്ടി. അതും മിക്സസ് കോളജ് ആണല്ലോ. അവിടെ എന്റെ കായ്ത്തുകാലമായിരുന്നു. ഒരുപാടു പെണ്കുട്ടികളെ വളച്ച് ഞാൻ പണ്ണി. ഒരുപാടു പെണ്ണുങ്ങൾ ഇങ്ങോട്ടു ക്ഷണിച്ചും എന്നെക്കൊണ്ടു ചെയ്യിച്ചു. എത്ര പെൺകുട്ടികളുടെ സീലു ഞാൻ പൊട്ടിച്ചു. അതെല്ലാം പറഞ്ഞാൽ മാസങ്ങൾ വേണ്ടിവരുമെടാ.”
ജയന്തി പോയതിനുശേഷം പ്രമീല തന്നെയായിരുന്നു ആശയം, കുറെനാളത്തേയ്ക്ക്: എൻറ കാമുകി ലത എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചല്ലോ! ലിസിക്കു സമ്മതമാണെങ്കിലും അവിടെ വച്ചു പരിപാടി നടത്താൻ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടായിരുന്നു; പ്രമീലയാകട്ടെ ഭർത്താവു ടൂറിനു പായാൽ, സുസ്വാഗതം ഞാൻ ഏറ്റവുമധികം പണ്ണിയിട്ടുള്ള പെണ്ണ് കാമകലയിലെ എന്റെ ഗുരുനാഥ പ്രമീലയെത്തന്നെയാണെന്നു തോന്നുന്നു; ഭാര്യയെപ്പോലും ഞാൻ അത്രയും പ്രാവശ്യം…
ഒരു രാത്രി ഞാൻ അവിടെ കാവൽ കിടന്ന സമയം; രതി ഒരു കളി കഴിഞ്ഞ് വെളുപ്പിനെ രാം കളി തുടങ്ങി. ചിലപ്പോഴൊക്കെ ചായ്പ്പിൽ കിടന്നാണ് ഞങ്ങളുടെ കേളി കുട്ടികളുണർന്നാലും പട്ടന്നു കയറി വരത്തില്ലല്ലൊ. അന്നു ചൂടുകാലമായതിനാൽ രാത്രി ചായ്പ്പിന്റെ കനൽ തുറന്നിട്ടിരുന്നു. വെളുക്കുന്നതിനുമുമ്പ് അതടയ്ക്കുന്നതാണ്. അന്നതു മറന്നു; അന്നൊരു ഞായറാഴ്ചയായിരുന്നു; പതിയെ എഴുന്നേറ്റാൽ മതിയല്ലോ, കുട്ടികളും പതിയെ ഉണര; വെളുപ്പിന് ഞങ്ങളുടെ കളി പതിവിലും നീണ്ടു; പല പോസിൽ പണ്ണി നിന്നും, ഇരുന്നു… അവളെ കുനിച്ചു നിർത്തിയും…
പിന്നെ വീണ്ടും കട്ടിലിൽക്കിടന്ന് ഞാൻ പ്രമീലയോടു മുകളിൽ വരാൻ പറഞ്ഞു. അവൾ എന്റെ മുകളിൽക്കിടന്നു പണ്ണി;….
പിന്നെ ഇരുന്നു കുണ്ണ അകത്തുവച്ച് അടിക്കാൻ തുടങ്ങി. അരിയാട്ടുന്ന സ്റ്റലിൽ അരക്കെട്ടു വെട്ടിച്ച് അവൾ ചെയ്യപോൾ ഞാൻ സ്വർഗ്ഗം കണ്ടു.
മുറിയിൽ ലൈറ്റുണ്ട്; അവൾ തകർത്തടിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ വെറുതെ ജനലേൽ നോക്കി ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പായി ജനലിനു വെളിയിൽ നിന്ന് എല്ലാം നോക്കിക്കാണുകയാണ്, ഒരു തല അംബിസ്വാമിയുടെ അച്ഛൻ! നീ അയാളെ കണ്ടിട്ടുണ്ടു്; കിളവൻ സ്വാമി മൊട്ടത്തലയിൽ തീരെ ചെറിയ കുറ്റിത്തലമുടി’; കർക്കശ സ്വഭാവക്കാരൻ; ഒരു മനുഷ്യപ്പറ്റുമില്ലാത്ത മർക്കടൻ… വെളുപ്പിനെ എഴുന്നേറ്റ് പൂ പറിച്ച് അമ്പലത്തിൽ കൊടുക്കുന്ന പരിപാടി അങ്ങേർക്കുണ്ടല്ലോ! ആ വഴിക്കു വന്നപ്പോൾ കാണേണ്ടത് കണ്ടു. സത്യത്തിൽ ഞങ്ങൾക്കു രണ്ടുപേർക്കും വരാറായിരുന്നു; പെട്ടെന്നു വന്ന ഈ വിന കാമാഗ്നിയിൽ പച്ചവെള്ളമൊഴിച്ചു. ആദ്യം പ്രമിലയ്ക്കു കാര്യ. മനസ്സിലായില്ല; ഞാൻ വെള്ളം കളയാനൊന്നും നിന്നില്ല. അതൊക്കെ പിന്നെയും ആവാമല്ലൊ. ഇതു ജീവന്മരണ പ്രശ്നമാണ്. വേഗം തുണിയുടുത്ത് ഇറങ്ങി ചായ്പ്പിൻറ കതകുതുറന്നു താഴോട്ടിറങ്ങി അയാൾ അപ്പാർത്തയ്ക്ക് വർക്ക്ഷോപ്പിന്റെ അടുത്തു ചെന്നിരുന്നു. അവിടെ പവിഴമല്ലി പൂത്തു നിൽപ്പുണ്ടു്. ഞാൻ ഓടി അടുത്തു ചെന്നു.
സ്വാമി എന്നെ കടുപ്പിച്ചൊരു നോട്ടം. ഞാൻ കൈ രണ്ടും കുപ്പി തൊഴുതു; പോരാഞ്ഞ് അയാളുടെ കയ്യിൽ കയറിപ്പിടിച്ചു.
“ഒരു തപ്പ് പറ്റി ഒരു തവണ മണിച്ചിത്ര സ്വാമി” ഞാൻ കരഞ്ഞപേക്ഷിച്ചു.
“കരയുന്നു വിട്ട് അശിംഗം, അശിംഗം; തൊടല്ല!” അയാൾ പാമ്പിനെക്കണ്ടപോലെ മാറി. എനിക്ക് അബദ്ധം മനസ്സിലായി തൊടണ്ടായിരുന്നു; പണ്ണിക്കൊണ്ടിരുന്ന ആൾ തൊട്ടപ്പോൾ പൂക്കളും അയാളുടെ ശരീരവും അശുദ്ധമായി.
“ഞാനിപ്പം എന്തു ചെയ്യും?” പൂവെടുത്തു ദൂരെക്കളഞ്ഞ് അയാൾ തലയിൽ കൈ വച്ചു.
“വരലക്ഷ്മീ, ശീക്രം വാങ്കോ” അയാൾ ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ചു.
വല്ല പാമ്പിനെയാ മറ്റോ കണ്ടു ഭയന്നെന്നു വിചാരിച്ച് വലിയ മാമി ഓടി വന്നു.
“കടവുളേ എന്ന ആച്ചു്? എന്തു പറ്റി, ഗോപു?” അവർ ചോദിച്ചു. ഞാൻ മിണ്ടിയില്ല.