വരമ്പുകൾ ഇല്ലാതെ 1

Varanmbukal Ellathe Part 1 | Author : Adam

---

ക്ഷമാപണം

ജോലി തിരക്കു മൂലം നല്ല രീതിയിൽ ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല, നിങ്ങളുടെ വായന സുഖത്തിൽ തടസം നിൽക്കുന്നതിനു ഹൃദയത്തിൽ നിന്നും ക്ഷമാപണം

മെട്രോ യിൽ ജോലിസ്ഥത്തേക്കു പോകുന്നതിനടിയാൽ കുറിച്ച് വച്ചതോകെ ഇംഗ്ലീഷിലും മലയാളത്തിലും ആയി അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയതാണ് എഴുതിരിയിരിക്കുന്നതു,തെറ്റ് ഉണ്ട് അത് മനസിലാകുന്നു പക്ഷെ , കഥ നിങ്ങൾക്കു നല്ല ഒരു അനുഭവം ആകു മെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു. തുടരണം എന്ന് ഉണ്ട്, പക്ഷെ അഭിപ്രായം അറിഞ്ഞു കരുതി.

ഇതൊരു സാങ്കല്പിക കഥ തന്നെ ആണ്, പക്ഷെ ഇതിലെ കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും എഴുതി ചേർത്തതാണ്.

വരമ്പുകൾ ഇല്ലാതെ Part 1

Maya: ഏട്ടാ, ഉറങ്ങിയോ?

Rohith: ഇല്ലടീ കുസൃതി, എന്താ? കോളേജിലെ വിശേഷങ്ങളൊന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ ഇന്ന്.

Maya: ഒന്നുമില്ല, അങ്ങനെ ഓർത്തു. ഏട്ടന് അവിടെ ഭക്ഷണമൊക്കെ എങ്ങനെയാ?

Rohith: ഹോസ്റ്റൽ ഭക്ഷണം… അത്രയ്ക്ക് മോശമല്ലെന്ന് വെക്കാം. നീയുണ്ടാക്കി തരുന്ന പോലെയാവുമോ?

Maya: ഛെ, നുണ പറയാതെ. വല്ല്യമ്മയുടെ കൈപ്പുണ്യം എനിക്കെവിടെ 😋 ഏട്ടൻ ഓണം ലീവിന് വരുമോ?

Rohith: വരാതിരിക്കുമോ? പിന്നെ, പഠിത്തം ഒന്നു മുറുകുന്നുണ്ട്. അത്രേള്ളൂ.

Maya: ഇ know, ഇ know 😊 നന്നായി പഠിക്കണം കേട്ടോ. ഞാനിവിടെ സാധിച്ചോളാം.

Rohith: നീയെന്തിനാ സാധിക്കുന്നത്? ഞാൻ വന്നിട്ട് തീരാവുന്നതല്ലേ. നീ ഒന്ന് Chill ചെയ്യ്.

Maya: ഒരു Chill-ഉം ഇല്ല! എക്സാംസിന് തയ്യാറെടുക്കണം. ഏട്ടൻ വേഗം ഉറങ്ങിക്കോ.

Rohith: നീയും കേട്ടോ. Good night, ചക്കരേ 😘

Maya: Night ഏട്ടാ 💕

XXXX

Maya: ഏട്ടാ… 😔

Rohith: എന്താടി കുഞ്ഞേ? എന്ത് പറ്റി?

Maya: ഇന്നൊരുത്തൻ സ്കൂളിൽ…അങ്ങനെ പറഞ്ഞു…

Rohith: എന്ത് പറഞ്ഞു? ആരാ? ഞാൻ വന്നു തല്ലി പൊളിക്കട്ടെ? 😠

Maya: വിട് ഏട്ടാ. അവൻ ‘കുണ്ട്’ എന്നൊക്കെ വിളിച്ചു. പൊണ്ണത്തടിയെന്ന്.

Rohith: 🤬🤬🤬 ഞാനിപ്പോൾ അങ്ങോട്ട് വരാണോ? പേര് പറയ്, ഞാൻ നാളെ കോളേജിൽ നിന്ന് നേരെ അവിടേക്ക്

Maya: വേണ്ട ഏട്ടാ. അത്ര വലിയ കാര്യമല്ല. بس ignore ചെയ്യ്.

Rohith: ഇഗ്നോർ ചെയ്യാനൊന്നും പറ്റില്ല. നീയെന്തിനാ στεναχωριപ്പെടുന്നത്? അവന്മാർക്ക് വെറുതെ കളിയാക്കാനുള്ളതല്ലേ.

Maya: എനിക്കറിയാം. അവന്മാർ അങ്ങനെയൊക്കെയാണ്. പക്ഷേ…ഞാൻ ശരിക്കും…

Rohith: മായേ, നീ കണ്ണാടി നോക്കിയിട്ടുണ്ടോ? നീയൊരു സുന്ദരിയാണെന്ന് നിനക്കറിയില്ലേ?

Maya: ഏട്ടാ… അങ്ങനെ comfort ചെയ്യാൻ വേണ്ടി പറയുന്നതല്ലേ

Rohith: ഇല്ല മോളെ. അച്ഛനും അമ്മയും പോയപ്പോൾ നീ ഇത്തിരി കുഞ്ഞായിരുന്നു. ഞാൻ കോളേജിൽ പോയിട്ട് ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞില്ലേ. നീ ഇപ്പോൾ അങ്ങ് വളർന്നു സുന്ദരിയായിരിക്കുന്നു. സത്യം!

Maya: 🥺 ഏട്ടാ…

Rohith: പിന്നെ, നീ ആരെയും കേൾക്കണ്ട. നമ്മുടെ വീട്ടിലെ പെൺകുട്ടികളെല്ലാം സുന്ദരിമാരാ 😊 അവന്മാർக்கு കണ്ണിൽ കുറ്റം കാണുന്ന സ്വഭാവമല്ലേ.

Maya: ശരിയാണ്. പക്ഷേ അവൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ… അറിയാതെ

Rohith: It’s okay. ഇത് സ്കൂളല്ലേ. എല്ലാവർക്കും ഇങ്ങനെയൊക്കെ അനുഭവങ്ങൾ ഉണ്ടാകും. നമ്മൾ പക്വതയോടെ നേരിടുകയല്ലേ വേണ്ടത്

Maya: Hmm… നീ പറയുന്നത് ശരിയാണ് ഏട്ടാ. താങ്ക്സ് ❤️

Rohith: എപ്പോഴും! പിന്നെ നീ ധൈര്യമായിരിക്കണം. കേൾക്കുന്നതൊക്കെ മനസ്സിലാക്കി വിഷമിക്കരുത്.

Maya: ശ്രമിക്കാം. ഇനി ഞാൻ പഠിക്കാൻ പോവാ

Rohith: 👌 അത്യാവശ്യം വല്ലതും ഉണ്ടെങ്കിൽ വിളിക്കണം. ഞാൻ എപ്പോഴും ഇവിടെയുണ്ട്.

Maya: ഏട്ടനും നന്നായി പഠിക്കണം കേട്ടോ!

Rohith: കുഞ്ഞുമ്മയെ പഠിപ്പിക്കാൻ ഏട്ടൻ ഓണത്തിന് വരുന്നതല്ലേ 😉

Maya: ഓ! അപ്പോ അതുവരെ ഞാൻ പഠിക്കേണ്ട 😂

Rohith: അതേയ്! ഇപ്പൊ പോയി ഉറങ്ങിക്കോ. Tension ഒന്നും വേണ്ട. Love you 💕

Maya: Love you too, ഏട്ടാ. Night 😘

XXXX

Maya: ഏട്ടാ…വയറു വേദനിക്കുന്നുണ്ട് 😔

Rohith: ഓ, കുഞ്ഞേ. എന്താ പറ്റിയത്? Did you take medicine?