രവിയുടെ മറുപടി കേട്ട് പൊന്നമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. ഒരുപക്ഷെ വയസ്സിൽ ഇളയത് ആണെങ്കിലും രവിയിൽനിന്നും ഒരു ജീവിതം പാവം പൊന്നമ്മ പ്രതീക്ഷിച്ചുകാണും. അത് നടക്കാതെ വന്നതിലുള്ള വിഷമമാകാം അവരുടെ കൺ നിറയച്ചത്.
“പ്രിയപ്പെട്ടവരേ….”
മൈക്കിൽ അനൗൺസ്മെന്റ് മുഴങ്ങി. രവി ഓർമ്മകളിൽനിന്നും യാഥാർഥ്യത്തിലേക്ക് തിരിച്ചിറങ്ങി. രണ്ട് മൂന്ന് മണിക്കൂർ നീണ്ട പരിപാടികൾ. ഇടയ്ക്ക് പൊന്നമ്മ വന്ന് രവിയോട് കുശാലാന്വേഷണം നടത്തും. പിന്നെ തിരക്കിട്ട് ഓരോ കാര്യങ്ങളിൽ ഇടപെടും. പ്രായം ഏറിയെങ്കിലും അവരുടെ ഓമനത്തം തുളുമ്പുന്ന മുഖവും സാരിയിൽ പൊതിഞ്ഞ മാദക ശരീരവും കാണുന്നവർക്ക് കണ്ണിന് കുളിരേകും. സാരിക്കുള്ളിൽ തള്ളിനിൽക്കുന്ന മുലകളും ഷെയ്പ്പൊത്ത തുടുത്ത ചന്തികളും ആരിലും ഒരിളക്കം
ഉണ്ടാക്കും. രവിയെ കാണാനായി വരുമ്പോഴൊക്കെ കാണികളിൽ ചിലർ പ്രത്യേകിച്ച് പ്രായം ഏറിയവർ, പൊന്നമ്മയെ കണ്ണുകൾക്കൊണ്ട് ഉഴിയുന്നത് കണ്ട് രവിക്ക് ചിരിപൊട്ടി.
പൊന്നമ്മയുമായി ശാരീരിക ബന്ധത്തിൽ
ഏർപ്പെട്ടിട്ട് ഇപ്പോൾ ഒരുപാടുകാലമായി. അസ്തമയസൂര്യന്റെ നിറമുള്ള സാരിയിൽ പൊന്നമ്മ മനോഹരിയായിരിക്കുന്നു. നരവീണ മുടിയെങ്കിലും കൂടുതലും കറുപ്പ് നിറമുള്ളവയായിരുന്നു. തന്റെ അരികിൽ വരുമ്പോഴൊക്കെ അവരുടെ നനഞ്ഞ കക്ഷവും വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധവും തന്നിൽ രതിയുടെ ചെറുചലനം സൃഷ്ടിച്ചു. പരിപാടികൾ കഴിയുന്നതിനുമുൻപ് വീണ്ടും പൊന്നമ്മ അരികിൽ വന്നു.
“പിന്നേയ്… പ്രോഗ്രാം കഴിഞ്ഞ ഉടനെ പോയേക്കരുത്… എന്നെ വീട്ടിൽ ആക്കണം.. എന്റെ പുതിയ വീട് കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ?…” അപ്പോൾ അതാണ് കാര്യം. പൊന്നമ്മ ഒരു സാഹചര്യം സൃഷ്ടിച്ചതാണെന്ന് രവിക്ക് തോന്നി. പൊന്നമ്മയുടെ ശരീരഭാഷയിൽനിന്നും അവർ തന്റെ സാമിപ്യം ഈ രാത്രി ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലായി. തെല്ലുമുൻപ് തന്റെ അരികിൽ വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായ മുട്ടലും ഉരസലും അതിന്റെ ലക്ഷണമായി രവിക്ക് തോന്നി. ആ തോന്നൽ തെറ്റായിരുന്നില്ല.
“നമുക്ക് ഇന്ന് പുറത്തുനിന്നും ഭക്ഷണം കഴിക്കാം.. കേട്ടോ…” രവിയുടെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ചും മെല്ലെ നുള്ളിയും അവർ പറഞ്ഞപ്പോൾ രവിയുടെ മനസ്സിൽ ലഡ്ഡുപൊട്ടി.
“നല്ല ക്ഷീണമുണ്ട്.. ക്ഷീണം മാറ്റാനും എന്തെങ്കിലും ആവാം…” തിരികെ പോകുന്ന നേരം അവർ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു. പൊന്നമ്മ ഒരുമ്പെട്ട് തന്നെ.
രവി നേരേ ബാറിലേക്ക് വിട്ടു. അവിടെനിന്നും രണ്ട് ബിയറും ചപ്പാത്തിയും ചിക്കൻ കറിയും ബീഫ് ഉലർത്തിയതും വാങ്ങി തിരികെ എത്തിയപ്പോഴേക്കും ആളുകൾ പിരിഞ്ഞിരുന്നു.
“ഇതിനിടയിൽ എവിടെ പോയീ..???” പൊന്നമ്മയിൽ ആകാംഷ വിടർന്നു.
“ഇത് വാങ്ങാൻ പോയതാ…” രവി പൊതി ഉയർത്തിക്കാട്ടി.
“ഹാവൂ… ഞാൻ വിചാരിച്ചു മുങ്ങീന്ന്…” പൊന്നമ്മ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി കുലുങ്ങി ചിരിച്ചു.
“ഇച്ചിരി പണികൂടി തീർക്കാനുണ്ട്… എന്നിട്ട് നമുക്ക് പോകാം… ഒരഞ്ചുമിനിറ്റ്….” പൊന്നമ്മ അപ്രത്യക്ഷമായി. പിന്നീട് അവർ തിരിച്ചുവന്നത് ഏകദേശം 15 മിനിറ്റിന് ശേഷമായിരുന്നു.
“ഹാവൂ…. എല്ലാം ഒരുവിധം തീർത്തു… ഇനി പോകാം…” പൊന്നമ്മ ധൃതി കൂട്ടി. അൽപ്പനേരം കാത്തുനിന്നതും അതുവഴി വന്ന ഓട്ടോയിൽ ഇരുവരും പൊന്നമ്മയുടെ വസതിയിൽ എത്തി. രവി പൈസ കൊടുത്ത് ഓട്ടോകാരനെ വിട്ടു. പൊന്നമ്മ നേരേ ചെന്ന് മുൻവശത്തെ ലൈറ്റ് ഓൺ ആക്കി.
ആ സമയം രവി ആ കൊച്ചുവീടിനെ മൊത്തത്തിൽ നോക്കികണ്ടു. പൊന്നമ്മ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തെ ലൈറ്റ് ഇട്ടു. പിന്നെ ഇരുവരും അകത്തേക്ക് കടന്നു. ഒരു ബെഡ്റൂം, ഹാൾ, കിച്ചൻ സെറ്റപ്പ്. രണ്ട് ബാത്ത്റൂം. ഒരു കൊച്ചു പൂജാമുറി.
“നമുക്ക് ഒരു കുളി പാസ്സാക്കിയാലോ?” മുൻവശത്തെ കതക് കുറ്റിയിട്ട് പൊന്നമ്മ ചോദിച്ചു.
“ഒരു ബിയർ അകത്താക്കിയിട്ട് പോരെ കുളിയും കളിയും…” രവിയുടെ താല്പര്യത്തിന് പൊന്നമ്മ തലയാട്ടി. ഞൊടിയിടയിൽ രണ്ട് ഗ്ലാസും പ്ലേറ്റുമായി പൊന്നമ്മ വന്നു. അധികം തണുപ്പില്ലാത്ത ബിയർ ഇരുഗ്ലാസിലും ബീഫിനെ പ്ലേറ്റിലേക്കും പകർന്ന് ഒട്ടും സമയം കളയാതെ ഇരുവരും ഗ്ലാസ്സ് കാലിയാക്കി. പിന്നെ ടച്ചിങ്സ് എടുത്ത് മെല്ലെ രുചിച്ച് അകത്താക്കി.