നേരിയ നിലാവെട്ടത്തിൻ്റെ സഹായത്താൽ, രവി കടയുടെ പിന്നിൽ എത്തി. ചുറ്റും നിശ്ശബ്ദത. കടയുടെ പഴകി ദ്രവിച്ച വാതിലിൽ ശക്തമായി തള്ളിയതും, ഒരു പാളി അടർന്നുവീണു. പക്ഷേ, അതിനപ്പുറം മറ്റൊരു വാതിൽ. അത് കുറച്ച് ദൃഡ്ഡമാണെന്ന് രവിക്ക് തോന്നി. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ഒരു അഭ്യസിയെപ്പോലെ, രവി മുകളിലെ മച്ചിലേക്ക് വലിഞ്ഞ് കയറി, ചേർത്ത് വച്ചിരുന്ന ചെറു പാളി ഉയർത്തി,
തൂങ്ങി താഴേക്ക് ഇറങ്ങി. കൂടുതൽ സമയം പാഴാക്കാതെ, മേശ കുത്തിത്തുറന്ന് കെട്ടിവച്ച പത്തിൻ്റേയും, ഇരുപതിൻ്റേയും, അൻപതിൻ്റേയും ഓരോ കെട്ടുകൾ എടുത്ത് എല്ലാം പഴയ പടിയാക്കി, പിൻവാതിലിലൂടെ പുറത്ത് കടന്നു. അവിചാരിതമായ ആ ഓപ്പറേഷന് രവി എടുത്തത് കേവലം അരമണിക്കൂർ മാത്രം. ആളുടെ ജീവിതത്തിലെ അതിവേഗ ഓപ്പറേഷൻ!!
തിരിച്ചെത്തിയ രവി,
പണം ഷർട്ടിൻ്റെ അടിയിൽ വച്ച്, അടിവസ്ത്രം ഊരി, കിണറിൽനിന്നും രണ്ട് ബക്കറ്റ് വെള്ളം കോരി തലയിൽ ഒഴിച്ചു. പിന്നെ, മുണ്ടുകൊണ്ട് തലയും ദേഹവും തുടച്ച്, ഷർട്ടും പണവും എടുത്ത്, വരാന്തയിൽ വിരിച്ച പായയിൽ കിടന്നു. രവിക്ക് കടക്കാരനോട് തോന്നിയ ഈർഷ്യ ഇതിനകം അവസാനിച്ചിരിന്നു.
മുകളിലെ ദ്രവിച്ച കഴുക്കോലിലേക്കും പട്ടികയിലേക്കും നോക്കി കിടന്ന രവിയുടെ മനസ്സിൽ, കടക്കാരൻ ഉണ്ടാക്കിയ ചൊരുക്ക് സമാധാനത്തിന് വഴിമാറി. കൂടാതെ ഇപ്പോളിതാ കൈയ്യിൽ ആവശ്യത്തിന് പണവും എത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇനി ഇവിടെനിന്നും പോകുമ്പോൾ,
രാധയെ “കനത്തിൽ” സഹായിക്കണം. പാവങ്ങൾ… ജീവിക്കാൻ ഒത്തിരി കഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ട്.
രവിയുടെ മനസ്സിൽ അയ്യോപാവം ചിന്തകൾ വല നെയ്തു. തുടർന്ന്, രാധ എന്ന ഒത്ത പെണ്ണിൻ്റെ ചിത്രം മനസ്സിലേക്ക് കടന്നുവന്നു. തൻ്റെ സ്വാഭാവിക കളിമിടുക്ക് പുറത്തെടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, രാധയെ രുചിക്കാനും സുഖിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞതിലും സ്വയം സംതൃപ്തി അടഞ്ഞു.
അവരുടെ ഉടകഴക്! കൈകളിൽ ഒതുങ്ങാത്ത മുലകൾ.. പരന്ന്, ഉള്ളിലേക്ക് തള്ളിയ പൊക്കിൾ… ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ട്. വിടർന്നുന്തിയ ചന്തികൾ… സമയം കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്നിവരെ പുരപ്പുറത്ത് കയറ്റിയേനെ. പക്ഷേ കഴിഞ്ഞില്ല.
ഇടയ്ക്കെപ്പോഴോ മയക്കം കണ്ണുകളെ തഴുകി. നിദ്രയുടെ ആഴത്തിലേക്ക് ഊളിയിട്ട് ഇറങ്ങുന്ന രവി..
നെഞ്ചിൽ ഓടുന്ന ഒരു കൈ രവിയെ ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും ഉണർത്തി. നേരിയ വെട്ടത്തിൽ തൻ്റെ അരികിൽ ഇരിക്കുന്ന മനുഷ്യരൂപം. അത് രാധയോ അതോ അമ്പിയോ?? കണ്ണിൽ അനുഭവപ്പെട്ട പുളിപ്പ് കാരണം രവിക്ക് ആരെന്നതിൽ വ്യക്തത വന്നില്ല….
തുടരും….