“കുണ്ണ എൻ്റെ കൂതിയിലേക്കും കുത്തിക്കേറ്റി അടിക്ക്… ” കമഴ്ത്തി കിടത്തി പിന്നിൽനിന്ന് യോനിയിൽ അടിക്കുമ്പോൾ പൊന്നമ്മ ചീറി. രവി കടിച്ചും, വേദനിപ്പിച്ചും, എന്തിനേറെ, കൂതിയിലേക്ക് കുണ്ണ കയറ്റിയും, അതുപോലെ തിരിച്ചും ചെയ്ത്, പൊന്നമ്മയെ നേരിയ വേദനയോടെ സുഖിപ്പിച്ച് രവി ഒരു പരുവത്തിൽ ആക്കി.
“പാല് എനിക്ക് വായിൽ വേണം…” പൊന്നമ്മ ഇംഗിതം അറിയിച്ചു. അധികം വൈകാതെ, പൊന്നമ്മയിലും രതിമൂർച്ഛ ഉരുണ്ട്കൂടി. അമ്പിയിൽനിന്നും വിഭിന്നമായി അതൊരു ഇടിവെട്ടായിരുന്നു. മിന്നലും പെരുമഴയും ഒന്നിച്ച് വന്ന പ്രതീതി. പൊന്നമ്മ വെട്ടി വിറച്ച്, അവരുടെ പൂറ്റിൽ ഊറിക്കൂടിയ തേൻതുള്ളികൾ രവിയുടെ കടകോലിൽ പുരണ്ടു.
രവിയുടെ അണ്ടിക്കുടങ്ങളിൽ വിരിഞ്ഞ പാൽഗുണ്ട് പുറത്ത് വരും എന്ന ഘട്ടത്തിൽ, രവി അടി നിർത്തി എഴുന്നേറ്റ്, പൊന്നമ്മയുടെ വായിൽ കണയെ മുട്ടിച്ച് അതിവേഗം കൈപ്രയോഗം നടത്തി.
തൊട്ടരികിൽ കിടന്ന്, എല്ലാം വീക്ഷിച്ച് കിടക്കുന്ന അമ്പിയെ നോക്കി വേണോ എന്ന് ആംഗ്യം കാണിച്ചപ്പോൾ, അവർ വാ തുറന്ന് കാട്ടി താൽപര്യം അറിയിച്ചു. കണയിൽ ഊറികൂടിയ പാൽ തുള്ളികളിൽ ആദ്യ തുള്ളികളെ പൊന്നമ്മയുടെ വായിലേക്കും ബാക്കി അമ്പിയുടെ വായിലേക്ക് ചീറ്റിച്ചും ഇരുവരെയും തൃപ്തരാക്കി, രവി കട്ടിലിലേക്ക് മറിഞ്ഞു.
ദിവസങ്ങൾ ആഴ്ചകൾക്ക് വഴിമാറി. രവി ഈയിടെയായി പദ്ധതികൾ ഇടാറില്ല. ഒരുതരം മടുപ്പ്. കൈയ്യിൽ ആവശ്യത്തിന് പണം. സുഖിപ്പിക്കാൻ തൊട്ടരികിൽ പൊന്നമ്മ. വിളിച്ചാൽ വിളിപ്പുറത്ത് അമ്പി. തൽക്കാലം മറ്റുള്ളവർ മനസ്സിൽ ഇല്ല. ഇടയ്ക്ക് ഫത്തിയെ കണ്ടു. ഒരു ദിവസം പകൽ വീട്ടിലേക്ക് ഇറങ്ങാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.
അതിനിടയ്ക്ക്, അമ്പിയുടെ വീട്ടിൽ നിന്നും പൊന്നമ്മയ്ക്ക് ഒരു കത്ത് വന്നു. അമ്പിയുടെ അച്ഛൻ വീണ് കാലിൽ പരിക്ക് പറ്റി. കക്ഷി ആശുപത്രിയിൽ അഡ്മിറ്റ് ആയി. അമ്പിയെ വീട്ടിലേക്ക് കഴിവതും വേഗം അയക്കണം. കുറച്ച് പൈസ കരുതിയാൽ നന്ന് – ഇതായിരുന്നു കത്തിൻ്റെ ഉള്ളടക്കം.
രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞ് രവിയെ കണ്ടപ്പോൾ, പൊന്നമ്മ കാര്യം പറഞ്ഞു. രവിക്ക് കൂടെ പോകാൻ പറ്റുമോ? ഇതായിരുന്നു അവരുടെ ആവശ്യം. സംഗതി കൂട്ടല്ല, മറിച്ച് കൂടെ ചെന്നാൽ കാശിൻ്റെ കാര്യം രവി നോക്കും എന്നതായിരുന്നു പൊന്നമ്മയുടെ കണക്കുകൂട്ടൽ. എന്തായാലും രവി സമ്മതിച്ചു. പിറ്റേന്ന് തന്നെ പോകാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു. അത്യാവശ്യം വസ്ത്രങ്ങൾ എടുത്ത് രാവിലെ തന്നെ ഇരുവരും യാത്ര പുറപ്പെട്ടു.
നാല് – അഞ്ച് മണിക്കൂർ നീണ്ട യാത്ര. ഉച്ചക്ക് തൃശ്ശൂരിൽനിന്നും ഭക്ഷണം. ഒരു സീറ്റിൽ തൊട്ടുരുമ്മിയായിരുന്നു യാത്ര. അവരെ കണ്ടവർക്ക് ഭാര്യയും ഭർത്താവും ആണെന്ന് തോന്നത്തക്കം സംസാരിച്ചും, കൈകളിൽ പിടിച്ചും അവർ യാത്ര ആഘോഷിച്ചു.
മൂന്ന് മണിയോടെ ടൗണിൽ എത്തിയ ഇരുവരും നേരെ ആശുപത്രിയിലേക്ക് ചെന്നു. അവിടെ, കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന അച്ഛനെയും അരികിൽ നിൽക്കുന്ന അമ്മയേയും അമ്പി രവിക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തി. രവിയുടെ കാര്യം ഇതിനകം കത്തിലൂടെ അമ്മയെ അറിയിച്ചുട്ടള്ളതിനാൽ കൂടുതൽ മുഖവുര വേണ്ടിവന്നില്ല.
രവി അമ്പിയുടെ അമ്മയെ കണ്ണുകളാൽ ഉഴിഞ്ഞു. അവരെ കണ്ടാൽ, അമ്പിയുടെ ചേച്ചിയെന്നേ പറയൂ. അത്രയ്ക്ക് പ്രായക്കുറവ്. രവിയുടെ നോട്ടം അമ്മ ശ്രദ്ധിച്ചു എന്ന് രവി തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
രവി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി തൊട്ടടുത്തുള്ള കടയിൽനിന്നും കുറച്ച് ഫ്രൂട്ട്സ് വാങ്ങി തിരികെ വന്ന് അമ്പിയുടെ അമ്മയെ ഏൽപ്പിച്ചു.
“ഇതൊന്നും വേണ്ടായിരുന്നു….” അമ്മ പറഞ്ഞു. രവി ചിരിച്ചു. കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന അച്ഛൻ്റെ മുഖവും സന്തോഷത്താൽ വിടർന്നു.
“അമ്പി.. ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് പോയിട്ട് രണ്ട് ദിവസായി… ഇവിടെ അലക്കും കുളിയും എല്ലാം കണക്കാ… നീ കുറച്ച് നേരം അച്ഛൻ്റെ അരികിൽ നിൽക്ക്… ഞാൻ പെട്ടെന്ന് പോയി, വൈകീട്ടുള്ള ഭക്ഷണവുമായി വരാം…” അമ്പിയുടെ അമ്മ പറഞ്ഞു.
“എനിക്ക് ഒന്നുറങ്ങണം… നല്ല ക്ഷീണമുണ്ട്…” എന്ന രവിയുടെ വാക്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ അമ്പി കുഴങ്ങി.