“നിനക്ക് പ്രശ്നം ഇല്ലെങ്കിൽ നാളെ പിടിക്കാം. അവസാനം നിർത്താൻ പറയരുത്.”
“ഇല്ലെടാ മൈരേ എങ്ങനെ എങ്കിലും എന്നെ ഒന്ന് തൊട്ടാൽ മതി.”
“നിന്നെ തൊടാൻ ഇവിടെ വേറൊരാൾ എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കുന്നുണ്ട്.”
“എന്റെ അച്ചു ആണോ?”
“അച്ചുവോ അതാരാ?”
“അഖിലിന്റെ കുട്ടൻ എന്റെ അച്ചു. അച്ചൂട്ടൻ.”
“ഹ്മ്മ് അതേ നിന്റെ അച്ചൂട്ടൻ ദേ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു.”
“നാളെ അവനെ ഞാൻ തലോടുന്നുണ്ട് എന്ന് പറ.”
“അവൻ പറയുവാ ചുണ്ട് കൊണ്ട് തലോടാൻ.”
“എനിക്ക് രണ്ട് ചുണ്ട് ഉണ്ട് ഏത് കൊണ്ടാണ് തലോടേണ്ടത്?”
“ആദ്യം മേൽ ചുണ്ട് കൊണ്ട്! പിന്നെ താഴത്തെ ചുണ്ട് കൊണ്ട്!”
“താഴത്തെ ചുണ്ട് കൊണ്ട് നാളെ നടക്കുമോ എന്തോ? ലെഗ്ഗിൻസ് താഴ്ത്തണ്ടേ?അതിന് സ്ഥലം കിട്ടുമോ?”
“അറിയില്ല നോക്കാം… താഴത്തെ ചുണ്ട് രോമങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞ് നിൽക്കുവാണോ?”
“അല്ല രോമം കുറവാ… ഓഹ് ഒന്ന് നാളെ ആയിരുന്നു എങ്കിൽ.”
“നാളെ പൊളിക്കാം… നീ ധൈര്യമായി ഇരിക്ക്.”
“ധൈര്യക്കേട് ഒന്നും ഇല്ല. അല്ല അപ്പോൾ എങ്ങനാ, നീ അനാമികയെ നോക്കുന്നുണ്ടോ?”
“അനാമിക നല്ലൊരു ഫ്രണ്ട് ആണ്. അത് കൊണ്ട് ഒരു ചമ്മൽ. ഇപ്പോൾ അത് വേണ്ടാ… പിന്നെ നോക്കാം.”
“ഹ്മ്മ് ശെരി! എങ്കിൽ അങ്ങനെ ആകട്ടെ.”
“എനിക്ക് തരിച്ചു കയറുന്നു. ഒന്ന് കളയാം?”
“അയ്യോ വേണ്ടാ… നീ സംസാരിച്ചു എടുത്തു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ കുറ്റബോധം കയറി എന്നെ അങ്ങ് മറക്കും. അത് കൊണ്ട് ഇന്ന് കിടക്കാം എടുക്കരുത് പ്ലീസ്!”
“അങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ലെടി, അന്ന് അതൊരു പ്രത്യേക അവസ്ഥ ആയിരുന്നു.”
“പ്ലീസ് ടാ വേണ്ട… നീ നാളെ എന്നെ തൊടണം. ഇനി നിരാശയാക്കരുത്!” ശാന്തി കെഞ്ചുന്നത് പോലെ പറഞ്ഞു.
“ഓക്കേ അപ്പോൾ നമുക്ക് നാളെ കാണാം. നിനക്ക് അങ്ങനെ ഒരു പേടി ഉണ്ടെങ്കിൽ ഇന്ന് എടുക്കുന്നില്ല! നാളെ സുഖിപ്പിച്ചു തരാം!!”
“ശെരിയെടാ.”
“ഓക്കേ ഗുഡ് നൈറ്റ്”
“ലവ് യൂ!!” ശാന്തി കാതരയായി മൊഴിഞ്ഞു.
“ലവ് യൂ ടൂ!” അഖിൽ അത് പറഞ്ഞ് ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.
പിറ്റേന്ന് ഒരു എട്ടരയോടെ അഖിൽ കോളേജിൽ എത്തി. ശാന്തിയും എട്ടര കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എത്തി. ഇരുവരും അതിവേഗം കെമിസ്ട്രി ഡിപ്പാർട്മെന്റിലേക്ക് നടന്നു. കുട്ടികൾ ആരും അതികം എത്തിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഏറ്റവും അവസാനത്തെ ക്ലാസിൽ ശാന്തിയെ കയറ്റിയിട്ട്, പരിസരം സേഫ് ആണോ എന്ന് നോക്കാൻ വേണ്ടി അഖിൽ ഒന്ന് പുറത്ത് ഇറങ്ങി നോക്കി. പ്രശ്നം ഒന്നുമില്ല ചെറിയ ഒരു പിടി നടത്താം എന്ന മട്ടിൽ, അഖിൽ തിരികെ ശാന്തി നിൽക്കുന്ന ക്ലാസ്സിലേക്ക് നടന്നു. വാതിലിൽ നിന്നും ഉള്ളിലേക്ക് കയറാൻ കാലെടുത്ത് വെച്ചതും!!!
“ടാ അഖിലേ…” എന്നൊരു വിളി കേട്ട് അവനൊന്ന് ഞെട്ടി.
തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ അവൻ കണ്ടത് അർച്ചന ഓടി കിതച്ച് വരുന്നത് ആണ്. ഒരുനിമിഷം ഉള്ളിൽ വന്ന വെറി ഒതുക്കികൊണ്ട് അഖിൽ അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു!!
“എന്താടാ രാവിലെ ഓടി കിതച്ച്?” നീരസം ശബ്ദത്തിൽ വരാതിരിക്കാൻ പാട് പെട്ട് ശ്രമിച്ചു കൊണ്ട് അഖിൽ ചോദിച്ചു.
“നിന്നോട് ഒരു സഹായം ചോദിച്ചു വന്നത് ആണെടാ… ഞാൻ എപ്പോഴെ വന്ന് നിൽക്കുവാ എന്ന് അറിയുമോ? താഴെ ഇരിക്കുക ആയിരുന്നു. നീ ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നത് കണ്ടു എന്ന് ഒരു കുട്ടി പറഞ്ഞു.”
‘ആ കുട്ടിയെ ഉണ്ടാക്കിയവൻ ഏത് തന്തയില്ലാത്തവനാ? അവന് കൊതത്തിൽ ഊക്കിയാൽ പോരായിരുന്നോ?’ എന്നാണ് അഖിലിന് ചോദിക്കാൻ തോന്നിയത്! അവനതും പാട് പെട്ട് ഒതുക്കി.
“എന്ത് സഹായം ആടാ?” അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ ക്ലാസ്സിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി.
അഖിലിന്റെ കൂടെ അർച്ചനയും കൂടി വരുന്നത് കണ്ട് ശാന്തിയുടെ മുഖം മ്ലാനമായി. അവൾ അറിയാതെ അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു നീരസം വന്ന് നിറഞ്ഞു.
“ടാ ഇന്ന് നീ എന്റെ കൂടെ ഒരു സ്ഥലം വരെ വരണം. വൈകിട്ടെ തിരിച്ച് എത്തുള്ളൂ… വരാമോ നിനക്ക് പറ്റില്ല എന്ന് പറയരുത്. പ്ലീസ്!” അർച്ചന അഖിലിനോട് പറഞ്ഞു.
“എവിടെയാ? എന്തിനാ? ഞാൻ വരണമോ?” മങ്ങിയ ശാന്തിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് അവൻ അർച്ചനയോട് ചോദിച്ചു.