മലയാളം കമ്പികഥ – കാമ കാവടി – 1
സൂര്യന് ഭൂമിയുടെ മറുഭാഗത്തേക്ക് നീങ്ങി ഇരുളിന്റെ വരവിന് അനുമതി നല്കാനുള്ള തയാറെടുപ്പിലായിരുന്നു. വലിയൊരു ചുവന്ന ഗോളമായി അര്ക്കന് പടിഞ്ഞാറന് ചക്രവാളത്തെ വര്ണ്ണാഭാമാക്കി. രാത്രിയുടെ വരവറിയിച്ച് കിളികള് കൂട്ടമായി കലപില കൂട്ടി തങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി. രാത്രീഞ്ചരന്മാര് സുഷുപ്തിയില് നിന്നും ഉണരാന് തയാറെടുക്കുമ്പോള് പകലന്തിയോളം പണിയെടുത്ത് തളര്ന്ന മനുഷ്യര് വിശ്രമത്തിനും സന്തോഷത്തിനുമായി തങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് തിടുക്കപ്പെട്ടു നീങ്ങി. കുടുംബിനിമാര് തങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവര്ക്ക് അത്താഴമൊരുക്കാന് അപ്പോഴും വിശ്രമില്ലാത്ത തിരക്കിലായിരുന്നു. അവരെപ്പോലെ തന്നെ ഇരുളിലും വെളിച്ചത്തിലും വിശ്രമമില്ലാതെ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്ന പുഴയുടെ തീരത്ത് റോയിയും ശിവനും ഇരുന്നു. ഇരുവരുടെയും മുഖത്ത് നിസംഗത പരന്നിരുന്നു.
“മടുത്തെടാ…ജീവിതമേ മടുത്തു…”
ശിവന് ഒരു ചെറിയ കല്ലെടുത്ത് പുഴയിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞുകൊണ്ട് നിരാശയോടെ പറഞ്ഞു. റോയി അവനു മറുപടി നല്കിയില്ല. അല്പസമയം ഇരുവര്ക്കുമിടയില് നിശബ്ദത തളംകെട്ടി നിന്നു. മന്ദമായി ഒഴുകുന്ന പുഴയുടെ ശബ്ദം മാത്രമാണ് ആ നിശബ്ദതയ്ക്ക് ഭംഗം വരുത്തിയത്.
“നീ എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത്?” ശിവന് റോയിയെ നോക്കി.
“എന്ത് മിണ്ടാന്..ഞാന് പറയേണ്ടത് നീ പറഞ്ഞു…ഇത് നമ്മള് പറയാന് തുടങ്ങിയിട്ട് എത്രയൊ നാളുകളായി…എനിക്ക് ഒരെത്തും പിടിയും കിട്ടുന്നില്ല…” മൌനം ഭജ്ഞിച്ചു റോയി പറഞ്ഞു.
“വീട്ടില് അച്ഛന് ഒന്നും പറയുന്നില്ലെങ്കിലും ആ മനസ് എനിക്കറിയാം. ശരീരസുഖം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടും ഇപ്പോഴും അച്ഛന് വണ്ടി ഓടിക്കാന് പോകുന്നത് വേറൊരു നിവൃത്തിയും ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടാണ്..എനിക്കൊരു ജോലി കിട്ടിയാല് വല്ലപ്പോഴുമെങ്കിലും അച്ഛന് സ്വന്തം ശരീരം നോക്കാന് സാധിച്ചേനെ..പക്ഷെ….”
ശിവന് ദീര്ഘമായി നിശ്വസിച്ചു. റോയ് പുഴയിലേക്ക് നോക്കി നിശബ്ദനായി ഇരുന്നു.
“രാധ..അവള്ക്ക് ഇരുപതു വയസു കഴിഞ്ഞു..അച്ഛന്റെ മനസിലെ ആധിയാണ് അവള്…ഒരു രൂപ പോലും അവള്ക്ക് വേണ്ടി കരുതാന് ഇതുവരെ തുച്ഛമായ വരുമാനമുള്ള എന്റെ അച്ഛന് സാധിച്ചിട്ടില്ല..ഒക്കെ എന്നെ പഠിപ്പിക്കാന് ചിലവാക്കി..മകന് ഒരു നല്ല നിലയിലെത്തിയാല് കുടുംബം രക്ഷപെടുമല്ലോ എന്നായിരുന്നു പാവത്തിന്റെ ചിന്ത..ഈ അടുത്തിടെ വീട് വില്ക്കുന്ന കാര്യം അച്ഛന് അമ്മയോട് സംസാരിക്കുന്നത് ഞാന് കേട്ടു..അവളെ കെട്ടിക്കാന് വേറെ യാതൊരു നിവൃത്തിയും ഇല്ലത്രേ…”
ശിവന് തന്റെ മനസിന്റെ ഭാരം കുറയ്ക്കാനായി പറഞ്ഞു.
“നിനക്ക് വീടെങ്കിലും ഉണ്ട്…പക്ഷെ ഞങ്ങളുടെ കാര്യമോ? ചേച്ചിയെ കെട്ടിച്ചതിന്റെ ലോണ് അടയ്ക്കാന് സാധിക്കാതെ വീടും പറമ്പും ജപ്തി ഭീഷണിയിലാണ്…ചാച്ചന് അരവയര് നിറച്ചാണ് രണ്ടും മൂന്നും മാസം കൂടുമ്പോള് പലിശയെങ്കിലും അടയ്ക്കുന്നത്. റീനയും വളര്ന്നു കഴിഞ്ഞു. അവളെ വിവാഹം ചെയ്തയയ്ക്കാന് ഒരു വഴിയും ഞങ്ങളുടെ മുന്പിലും ഇല്ല…എനിക്കും നിനക്കും എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇത്ര വലിയ ദൌര്ഭാഗ്യം എന്നെനിക്ക് മനസിലാകുന്നില്ല..എത്രയോ ജോലികള്ക്ക് നമ്മള് ശ്രമിച്ചിരിക്കുന്നു…..”
ഇരുവരും വിദൂരതയിലേക്ക് കണ്ണും നട്ട് ഒന്നും സംസാരിക്കാതെ കുറെ നേരം ഇരുന്നു. സൂര്യന് പൂര്ണ്ണമായി താഴ്ന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു; ഭൂമിയില് ഇരുള് പരന്നു.
“വീട്ടിലേക്ക് പോകാനേ മനസില്ല..ചാച്ചന് ഒന്നും പറയില്ലെങ്കിലും അമ്മ സദാ കുറ്റപ്പെടുത്തല് ആണ്. കേള്ക്കുകയല്ലാതെ വേറെ ഒരു നിവൃത്തിയുമില്ല..റീനയ്ക്ക് നല്ല വിഷമമാണ് എന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത് കേള്ക്കുമ്പോള്..പക്ഷെ അമ്മയ്ക്ക് അവളെക്കുറിച്ചും എന്നെക്കുറിച്ചും ഉള്ള ആശങ്കകളാണ് കുറ്റപ്പെടുത്തലായി പുറത്ത് വരുന്നത്…ഒരുമാതിരി മറ്റേ ജീവിതം..എന്ത് ചെയ്യാന്..”
റോയി നിരാശയോടെ പറഞ്ഞു. വീണ്ടും അവര്ക്കിടയില് മൌനം പരന്നു.