ജീവിത സൗഭാഗ്യം – 13 2അടിപൊളി  

സ്നേഹ: സിദ്ധു…

സിദ്ധു: എന്താ സ്നേഹ?

സ്നേഹ: നിനക്ക് അവളുടെ ക്ലീവേജ് കണ്ടിട്ട് ഒന്നും തോന്നിയില്ലേ?

സിദ്ധു: എന്ത് തോന്നാൻ?

സ്നേഹ: നിൻ്റെ…. എന്നെകൊണ്ട് പച്ചക്ക് പറയിപ്പിക്കാൻ ആണ് അല്ലെ നിൻ്റെ ഈ പൊട്ടൻ കളി. അവളെ കണ്ടിട്ട് പിടിച്ചു കടിച്ചു തിന്നാൻ തോന്നിയില്ലെടാ?

സിദ്ധു ചിരിച്ചു…

സ്നേഹ: എനിക്ക് എന്തൊക്കെയോ തോന്നുന്നു…

സിദ്ധു: എൻ്റെ പൊന്നു സ്നേഹ… നീ അത് വിടു…

സ്നേഹ: എന്നാലും എൻ്റെ സിദ്ധു… നീ നോക്കിക്കോ, അവളുടെ മുറിയിൽ ക്യു ആയിരിക്കും മിക്കവാറും അന്ന്.

സിദ്ധു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവളെ നോക്കി… അപ്പോളും അവളുടെ മുലകൾ ഉയർന്നു നിന്നുകൊണ്ട് അവളുടെ ഷർട്ട് ൻ്റെ ബട്ടൻസ് ൻ്റെ ബലം പരീക്ഷിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. അവൻ അവളുടെ മുലയിലേക്ക് ഒന്ന് പാളി നോക്കി.

സ്നേഹ: നിനക്ക് ചിലപ്പോ അവള് ഫ്രീ ആയി തരും, ഒന്ന് ചോദിച്ചു നോക്ക്.

സിദ്ധു: എൻ്റെ സ്നേഹ, അവർ ഒക്കെ എത്ര പേരെ കാണുന്നു ഇതുപോലെ?

സ്നേഹ: എന്നാലും… സിദ്ധു അല്ലെ ഇതിൻ്റെ കമ്പ്ലീറ്റ് ഓർഗനൈസിങ്.

സിദ്ധു: ഉവ്വ…

സ്നേഹ: സിദ്ധു… നിനക്ക് ഒന്നും തോന്നിയില്ലേ? അവളെ കണ്ടിട്ട്?

സിദ്ധു: തോന്നാതിരിക്കാൻ എന്താ, ഞാൻ മനുഷ്യൻ തന്നെ അല്ലെ?

സ്നേഹ: ഓ…. പുതിയ അറിവ്…

തുടർന്നുണ്ടായ നിശ്ശബ്ദതക്കിടയിൽ സിദ്ധു ഒന്ന് പാളി നോക്കിയപ്പോൾ സീറ്റ് ൽ ചാരി ഇരിക്കുന്ന സ്നേഹയുടെ ഷർട്ട് ൻ്റെ മുകളിലെ ഒരു ബട്ടൺ തുറന്നു കിടക്കുന്നു. പെട്ടന്ന് സിദ്ധു നെ നോക്കിയ സ്നേഹ ക്കു അവൻ്റെ നോട്ടം എവിടെ ആണ് എന്ന് മനസിലായി.

സ്നേഹ: അപ്പോ അനാമിക മേനോൻ ൻ്റെ മാത്രം അല്ല നമ്മുടെ ഒക്കെ യും നോക്കും അല്ലെ?

സിദ്ധു: സ്നേഹ, ബട്ടൺ ഇട്…

സ്നേഹ: എൻ്റെ പൊന്നു സിദ്ധു, നിങ്ങൾക്ക് ഈ ഷർട്ട് ഉം പാന്റ്സ് ഉം മതി. ഞങ്ങൾക്ക് ഒക്കെ കുറെ സാധനങ്ങൾ ഉള്ളിൽ ഇടണം. എന്നിട്ട് കാറ്റു പോലും കയറാതെ വിയർത്തു ഒരു പരുവം ആവും. വല്ലപ്പോഴും മാത്രം ആണ് ഒന്ന് കാറ്റു കയറാനുള്ള സാഹചര്യം ഉള്ളു, അത് നീ തടയരുത്.

സിദ്ധു: അത് ഇപ്പോൾ വേണോ സ്നേഹ?

സ്നേഹ: എൻ്റെ പൊന്നു സിദ്ധു, ഈ കാർ ൻ്റെ ഉള്ളിൽ അല്ലെ… വേറെ ആരും ഇല്ലല്ലോ.

സിദ്ധു: അപ്പോ ഞാനോ?

സ്നേഹ: ഓഹ്… അത് ഞാൻ അങ്ങ് സഹിച്ചു…

അത് പറഞ്ഞു സ്നേഹ നിവർന്നിരുന്നു. അപ്പോൾ അവളുടെ ക്ലീവേജ് കൂടുതൽ തുറന്നു വന്നു. കുറച്ചൊക്കെ ഉടഞ്ഞതാണെങ്കിലും, ഭംഗി ഉള്ള ക്ലീവേജ് ഉം വലുപ്പം ഉള്ള നല്ല തുടുത്ത മുലകൾക്കും ഉടമ ആണ് സ്നേഹ.

സിദ്ധു പിന്നെ ഒന്നും അധികം സംസാരിച്ചില്ല, അവൻ സ്നേഹ യെ ഓഫീസിൽ ഇറക്കി നിമ്മിയുടെ അടുത്തേക്ക് തിരിച്ചു….

സിദ്ധു നിമ്മിയെ വിളിച്ചു…

നിമ്മി: സിദ്ധു…

സിദ്ധു: ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വരുവാണ്…

നിമ്മി: നീ എവിടെ എത്തി?

സിദ്ധു: ഇറങ്ങിയതേ ഉള്ളു…

നിമ്മി: 5. 35 ആയി അല്ലെ… നീ വാ, ഞാൻ ഒരു 5 മിനിറ്റിൽ ഇറങ്ങാം. മീര നെ വിളിച്ചോ?

സിദ്ധു: ഇല്ല ഞാൻ വിളിച്ചില്ല.

നിമ്മി: ഓക്കേ, ഞാൻ വിളിക്കാം.

നിമ്മി മീര യെ വിളിച്ചു….

മീര: പറ ഡീ…

നിമ്മി: നീ ഇറങ്ങു. സിദ്ധു ഇപ്പോൾ എന്നെ പിക് ചെയ്തു ഞങ്ങൾ രണ്ടും നിൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വരാം.

മീര: ഓക്കേ. 10 മിനിറ്റു, ഞാൻ ഇറങ്ങാം.

നിമ്മി: ഓക്കേ ഡീ…

മീര അലനെ വിളിച്ചു…

അലൻ: ഹാ…. പറ…

മീര: ഡാ ഞാൻ ഇന്ന് സിദ്ധു ൻ്റെ യും നിമ്മിയുടെയും കൂടെ പോവും. നീ വരണ്ട.

അലൻ: എന്താ പരുപാടി?

മീര: ഒന്നല്ല ഡാ ഞങ്ങൾ മൂന്നും കൂടി ഒരു കോഫി അത്രേ ഉള്ളു.

അലൻ: അത് ഇടക്കിടക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നത് ആണല്ലോ…

മീര: ഹ്മ്മ്…

അലൻ: ഇന്നലത്തെ നമ്മുടെ കാര്യം ഡിസ്കഷൻ ൽ വരുമായിരിക്കുമല്ലോ.

മീര: ഹാ… ചാൻസ് ഉണ്ട്…

അലൻ: ഹ്മ്മ്… നീ നിമ്മിയെ ഒന്ന് സെറ്റ് ആക്ക് ഡീ…

മീര: എങ്ങനെ?

അലൻ: നമുക്ക് നാല് പേർക്കും കൂടി കൂടാം.

മീര: ഹമ്… നോക്കാം ഡാ… ധൃതി വയ്ക്കല്ലേ…

അലൻ: ഞാൻ ഉം കൂടി വന്നാലോ നിങ്ങളുടെ കൂടെ?

മീര: ഇന്നോ?

അലൻ: ഹ്മ്മ്…

മീര: ഇന്ന് വേണ്ട… ഞാൻ പറയാം…

അലൻ: എങ്കിൽ ഞാൻ ഇടക്ക് വിളിക്കാം, നിങ്ങൾ 3 പേരും കൂടി ഉള്ളപ്പോൾ… എന്നിട്ട് ഞാൻ സിദ്ധു നോടും നിമ്മിയോടും ഒരു ഹായ് പറയാം.