🫦ഞാനും സഖിമാരും – 3🫦 6

എനിക്ക് എന്താ പറയണ്ടേ എന്ന് പിടുത്തം ഇല്ല ഇത് ഏകദേശം മടുത്തു എന്തെല്ലോ മനക്കോട്ട കെട്ടി ഏറ്റെടുത്ത പണി… എന്തെല്ലോ കുറച്ചു സീൻ കിട്ടി എന്നാലും
അതിനേക്കാളും ടെൻഷനും ആയി. എണീച്ചു വീട്ടിൽ പോയാലോ എന്ന് പക്ഷെ അങ്ങിനെ പോയാൽ എന്നുള്ള ചിന്ത മനസ്സിൽ വരുന്നതിനു മുന്നേ അതിൽ ഉള്ള റിസ്ക് മനസ്സിൽ ഓടിയെത്തി

ഷീബേച്ചിയെ വെറുപ്പിച്ചാൽ എന്റെ കലാപരിപാടി ആരോടെങ്കിലും പറഞ്ഞു കൊടുത്താൽ … പിന്നെ തീർന്നു
2 . അമ്മക്ക് മനസ്സിലാവും പണി തീരാതെ വന്നത് ആണെന്ന് അതിന്റെ കാര്യം അന്വേഷിച്ചു വരും. പിന്നെ റേഡിയോ ഓൺ ആക്കും ഉപദേശം ആണോ വഴക്കാണോ അതോ പ്രക്കാണോ എന്നൊന്നും പറയാൻ പറ്റില്ല കേട്ട് പ്രാന്താകും. പോരാത്തതിന് ചോറും കിട്ടില്ല. ആള് രാവിലത്തേത് ഒക്കെ വെച്ച് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യും

അച്ഛൻ പ്രത്യേകം പറഞ്ഞതാ ഇതും തീർത്തു വേറെ എന്തെങ്കിലും വേണമെങ്കിൽ ചെയ്തു കൊടുത്തിട്ടേ വരാവൂ എന്ന് …
ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് കാര്യം തീരുമാനം ആയി എവിടെയും പോകുന്നില്ല ഷീബേച്ചിയെ വെറുപ്പിക്കുന്നും ഇല്ല. എൻ്റെ മനസ്സിനെ പറ്റി എനിക്ക് തന്നെ അഭിമാനം തോന്നി. അപകടം മണത്തറിഞ്ഞു നിമിഷ നേരം തീരുമാനം എടുത്ത് എന്നെ രക്ഷിച്ചില്ലേ പിന്നെ എന്ത് വേണം

“ആത്മാർത്ഥയിട്ട് പണി എടുക്കുക” എന്ന് ഞാൻ മറ്റുള്ള ചിന്തകൾ ഒക്കെ മാറ്റി വെച്ച് പണി എടുക്കാം എന്ന് വിചാരിച്ചപ്പോൾ വീണ്ടും ഷീബച്ചി ” എടാ നിന്റെ മുഖം എന്താ ടെൻഷൻ അടിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ നെ പേടിക്കണ്ട എന്ന്” നമ്മൾ ഇന്നും ഇന്നലെയും ഉള്ള ഫ്രണ്ട്‌സ് അല്ലാലോ പിന്നെ എന്തിനാ ടെൻഷൻ” ടെൻഷൻ ഒന്നൂല്ല എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാൻ തേങ്ങ അടർത്തൽ തുടർന്ന് ഷീബേച്ചി എണീച്ചു പോയി കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു ഒരു സ്റ്റീൽ പാത്രത്തിൽ വെള്ളവും ഗ്ലാസും കൊണ്ട് വന്നു. സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് നല്ലോണം ദാഹിക്കുനുണ്ടായിരുന്നു പക്ഷെ ടെൻഷനിൽ മറന്നു പോയി വെള്ളം ചോദിയ്ക്കാൻ. ഷീബേച്ചി നേരത്തെ പോലെ മുന്നിൽ വന്നു ഗ്ലാസ് നീട്ടി എന്നിട് കുനിഞ്ഞു വെള്ളം ഒഴിച്ച് തന്നു വീണ്ടും സീൻ ഈ പെണ്ണുമ്പിള്ള എന്താ ഉദ്ദേശിക്കുന്നെ എന്ന് ഒരു പിടിയും കിട്ടാതെ ദയനീയമായി അവരുടെ കണ്ണിൽ നോക്കി കൊണ്ട് വെള്ളം കുടിച്ചു. ഒരു ഗ്ലാസ് കൂടി വേണോ എന്ന് ചോദിച്ചു ഞാൻ വേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ആ പാത്രത്തിൽ ഉള്ള വെള്ളം വായിലേക്ക് ഉയർത്തി പോർന്നു കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി അപ്പോൾ ആണ് ഞാൻ ഷീബേച്ചിയെ വീണ്ടും ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് ഇപ്പോൾ മാക്സി വീണ്ടും ഉയർത്തി അരക്ക് കുത്തിയിരിക്കുന്നു.. അവർ ഗ്ലാസും വാങ്ങി പാത്രവും കുറച്ചു ദൂരെ മാറ്റിവെച്ചു വീണ്ടും വന്നിരുന്നു ഇത്തവണ നേരത്തെ ഉള്ളതിലും കൂടുതൽ കാണാൻ പറ്റുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ ഞാൻ നോക്കിയില്ല മനസ്സിന് പേടി കുടുങ്ങിപ്പോയി. ഷീബേച്ചി ഇടക്കിടക്ക് എന്നെ നോക്കുണ്ട്ന് ഞാൻ ആണെങ്കിൽ ആത്മാർത്ഥമായി ഉള്ള പണിയിലും. ഷീബേച്ചി എന്നെ വിളിച്ചു ഞാൻ മൂളി ഒന്ന് കൂടെ വിളിച്ചിട്ട് മുഖത്തു നോക്കാൻ പറഞ്ഞുസകല ദൈവങ്ങളെയും മനസ്സിൽ വിചാരിച് എൻ്റെ നോട്ടം പാളിപോകല്ലേ എന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചു ഷീബേച്ചിയുടെ മുഖത്തു നോക്കി. എടാ നിനക്ക് എന്താ പറ്റിയത് എൻ്റെ കണ്ണ് അറിയാതെ നിറയുന്നുണ്ടോ എന്ന് സംശയം … ഇല്ല പക്ഷെ മുഖത്തു വിഷമം ഉണ്ട്. ഷീബേച്ചി വീണ്ടും എന്നോട് പറഞ്ഞു എടാ ഞാൻ പറഞ്ഞു നമ്മൾ ഫ്രണ്ട്‌സ് ആണ് അതായത് നല്ല കൂട്ടുകാർ നമുക്ക് ഇടയിൽ ഒരു മറ വേണ്ട നമുക്ക് തുറന്നു സംസാരിക്കാം. അത് നമ്മൾ 2 പേർ അല്ലാതെ വേറെ ഒരാളും അറിയില്ല. ഞാൻ ഒന്ന് മൂളി.

എടാ എങ്ങിനെ ഉണ്ടായിരുന്നു സീൻ. ഞാൻ ഞെട്ടി ഏതു സീൻ ഞാൻ മെല്ലെ ചോദിച്ചു. അയ്യോ കുട്ടിക്ക് ഒന്നും അറിയില്ല . മിനിഞ്ഞാന്ന് തേങ്ങ വാരി ഇടുന്നതു മുതൽ നീ ഇപ്പൊ കണ്ടത് വരെ ഉള്ള സീൻ. ശ്വാസം ഒരു നിമിഷം നിലച്ചപോലെ തോന്നി എനിക്ക്. ഞാൻ വായും പിളർന്നു നോക്കി പക്ഷെ ഷീബേച്ചിക്ക് ദേഷ്യം ഒന്നും ഇല്ല. എടാ പൊട്ടാ വായ പൂട്ട്. “ഷീബേച്ചി നിങ്ങള്………….. …” എന്താടാ നിർത്തിയെ ” “എടാ ഇങ്ങോട്ട് നോക്ക് ” എനിക്ക് തല കുനിച്ചു ഇരിക്കാനേ പറ്റിയുള്ളൂ ഷീബേച്ചി അറിയാതെ ആണ് അന്നും ഇന്നും എല്ലാം ഞാൻ നോക്കിയത് എന്ന് വിചാരിച്ച പൊട്ടൻ എങ്ങിനെ അവരെ നോക്കും. അവർ എൻ്റെ താടിയിൽ പിടിച്ചു മുഖം പൊന്തിച്ചു എൻ്റെ ദയനീയ ഭാവം കണ്ടിട്ട് ഷീബച്ചി
ചിരിച്ചു. എടാ നീ അന്ന് എന്നെ ഓർത്തു എത്രയെണ്ണം ചെയ്തു? “ഷീബേച്ചി… ഇല്ല ….” “ഇല്ലേ അതെന്തേ” “ഒന്നൂല്ല നിങ്ങളെ ഇതുവരെ അങ്ങിനെ കണ്ടിട്ടില്ല”. “അപ്പോൾ അന്ന് നിന്റെ പാന്റിൽ കുത്തി പൊന്തി നിന്നതോ” “അതെല്ലാ ഞാൻ നിങ്ങളെ ഓർത്തു ചെയ്തില്ല എന്ന്” ആ അങ്ങിനെ വായ് തുറന്നു സംസാരിക്ക്. എടാ എന്താടാ നിന്റെ ബുക്കിലും ഫോണിലും വരുന്ന പെണ്ണുങ്ങളത്ര ലുക്ക് ഇല്ലാത്തോണ്ടാണോ? ഞാൻ കുറച്ചു റിലാക്സ് ആയി ഷീബേച്ചി ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചോദിച്ചപ്പോൾ പെട്ടന്ന് ഒന്നും ആലോചിക്കാതെ അതിനു മാത്രം ഒന്നും കണ്ടിട്ടില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു പോയി…