ഞാൻ അങ്കിൾ ന്റെ അടുത്ത് തേങ്ങി തേങ്ങി ചോദിച്ചു..
അങ്കിൾ : ഏട്ടത്തിക്ക് കൊഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല…ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആണ്.
എന്നിക് പക്ഷെ അതൊന്നും വിശ്വാസം ഇല്ലായിരുന്നു.
ഞാൻ : എന്നിക് ഏട്ടത്തിയെ കാണണം എന്നെ കൊണ്ടുപോ…
അങ്കിൾ : മോനെ ഏട്ടത്തിയെ ഇപ്പോ കാണാൻ പറ്റിയ അവസ്ഥയിൽ അല്ല…നിന്നെ കൊണ്ടുപോവാൻ തൽകാലം നീ ക്ഷെമിക്.
ഞാൻ : എന്നിക് ഇപ്പോ കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ കാണണം ഇല്ലേൽ ഞാൻ തന്നെ പോയികണ്ടോളാം എന്റെ ഏട്ടത്തിയെ കാണാൻ എന്തിനാ എന്നിക് നിങ്ങളുടെ ഒക്കെ അനുവാദം.
അവിടെകിടന്നു കരഞ്ഞുവിളിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഇതൊക്കെ പറയുന്നത്. എന്റെ അവസ്ഥ കണ്ട് നോക്കിനിൽക്കാൻ അല്ലാതെ വേറെ ഒന്നും അവർക്ക് ചെയ്യാൻ ഇല്ലെല്ലോ.
വേറെ വഴിയൊന്നും കാണാത്തതുകൊണ്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു എന്നെ ഏട്ടത്തിയെ അഡ്മിറ്റ് ആക്കിയേകുന്ന ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ട്പോയി. അപ്പഴും ICU ലാണ് കിടത്തിയേക്കുന്നെ. എന്നിക് ഉള്ളിൽ കേറികാണണം എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ കരഞ്ഞു.
അങ്കിൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു സിസ്റ്റർ നോട് ചോദിച്ചപ്പോ ഇപ്പോ കാണാൻ പറ്റില്ല ക്രിട്ടിക്കൽ സ്റ്റേജ് ആണ് എന്ന് പറഞ്ഞു. എന്നിക് പിന്നെയും എന്റെ സമനില തെറ്റുന്നത് പോലെ തോന്നി. അങ്കിൾ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു എന്നെ സമാധാനിപ്പിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.
അങ്കിൾ : മോനെ മോന്റെ അച്ഛനും അമ്മക്കുമൊക്കെ മോക്ഷം കിട്ടണേൽ ചില കർമങ്ങൾ ചെയ്യണം. മോൻ ഇങ്ങനെ ഇരുന്നാൽ എങ്ങന.മോനല്ലേ ഉള്ളു ഇതിനൊക്കെ.
എന്നിക് ഒന്നും സംസാരിക്കാൻ പറ്റുന്ന അവസ്ഥ അല്ലായിരുന്നു. അവർ എന്നെ കൊണ്ട് എന്തൊക്കെയോ ചെയ്യിപ്പിച്ചു ഒരു പാവയെപ്പോലെ ഞാൻ ഒക്കെ കേട്ട് അനുസരിച്ചു. ഞാൻ എങ്ങനെയാണ് ആത് ഒക്കെ ചെയ്തത് എന്ന് എന്നിക് അറിയില്ല . എന്തൊക്കെയാ ചെയ്തത് എന്നുപോലും എന്നിക് ഓർമയില്ല. തിരിച്ചു വീട്ടിൽ വന്നപ്പോ ആരും ഇല്ല. അങ്കിൾ ഉം ആന്റിയും എന്നെ അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചെങ്കിലും ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത് കൊണ്ട് അവരും പോയി. എല്ലാവരും പോയി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മൊത്തം ഒരു മൂകാവസ്ഥ. ഞാൻ അവിടെ കിടന്നു ഓളിയിട്ടു. കണ്ണില്കണ്ടതൊക്കെ ഞാൻ അടിച്ചുപൊട്ടിച്ചു. അവസാനം ഒരു മൂലയ്ക്ക് പോയി ബോധം പോണ വരെ ഇരുന്നു കരഞ്ഞു.
ബോധം വന്നപ്പോ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആണ്. എന്റെ അനക്കം ഒന്നും കേൾക്കാത്തതുകൊണ്ട് അപ്പുറത്ത് നിന്ന് ആരേലും വന്നു അന്വേഷിച്ചിട്ടുണ്ടാവും അതാണ് ഇപ്പോ ഇവിടെ.
ആ എഴുന്നേറ്റോ…..
അവിടെ അടുത്തുണ്ടായിരുന്ന നേഴ്സ് ആണ്. ഞാൻ അതിനു തിരിച്ചു ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
ആഹാ എന്താ മാഷേ…സംസാരിക്കില്ലെ?
ഞാൻ പിന്നെയും മിണ്ടുന്നതു കാണാത്തതു കൊണ്ടായിരിക്കും വേറെ ഒന്നും ചോദിക്കാനും പറയാനും നിന്നില്ല. ഞാൻ പിന്നെയും ഉറങ്ങിപ്പോയി. അങ്കിൾ വന്നു വിളിച്ചപ്പോൾ ആണ് എഴുന്നേറ്റെ.
അങ്കിൾ : എന്താ മോനെ ഇത് (ആൾ എന്റെ അവസ്ഥ കണ്ടു ചോദിച്ചു)
എന്നിക് ഒന്നും തിരിച്ചു സംസാരിക്കാനോ മിണ്ടാനോ ഉള്ള സാഹചര്യത്തിൽ ആയിരുന്നു.
നേഴ്സ് : ഇത് താങ്കളുടെ മോൻ ആണോ? ഞാൻ നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റപ്പോ ഒന്ന് മിണ്ടാൻ നോക്കി പക്ഷെ ഒന്നും തിരിച്ചു പറഞ്ഞില്ല.
അച്ഛൻ ന്ന് കേട്ടപ്പോ എന്നിക് പിന്നെയും കണ്ണ് നിറയാൻ തൊടങ്ങി. അതുകണ്ടത് കൊണ്ടാണെന്നു തോന്നുന്നു പുള്ളി ആ നേഴ്സ് ന്റെ അടുത്ത് ഒന്ന് പൊറത്തു വരാമോ എന്ന് ചോദിച്ചു. ഇനി ഇപ്പോ നടന്നതൊക്കെ പറയുമായിരിക്കും. കൊറച്ചു കഴിഞ്ഞ് അവർ രണ്ടും കൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് വന്നു. ഞാൻ ആരെയും ശ്രെദ്ധിക്കാൻ പോയില്ല.
അങ്കിൾ : എടാ അതെ നിന്റെ ഏട്ടത്തിയെ കേറി കാണാം എന്ന് ഇന്നലെ പറഞ്ഞായിരുന്നു. ഇതൊക്കെ പെട്ടെന്നു ശെരിയായാൽ നമ്മുക്ക് പോയി കാണാം.
ഞാൻ : എന്നിട്ട് എന്താ എന്റെടുത്ത് നേരത്തെ പറയാതിരുന്നേ എന്നിക് കാണണം ഇപ്പോ.. എന്നിക് ഇപ്പോ കൊഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല പോയി കാണാം…പ്ലീസ് എന്നെ കൊണ്ടുപോ