(ആ ചോദ്യം കേട്ട് പതറിയെങ്കിലും എങ്ങനെയോ അപ്പൊ വായിൽ വന്ന കള്ളം പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു. വേറെ ഒന്നും കൊണ്ടല്ല എല്ലാം അറിഞ്ഞുകഴിയുമ്പോൾ എല്ലാർക്കും എന്നോട് സഹധാപം മാത്രം ഉണ്ടാവുള്ളു. അത് എന്നിക് ഇഷ്ടമല്ല)
റോഷൻ : അപ്പൊ മോൻ ഇവിടെ നാട്ടിൽ ഒറ്റക് അടിച്ചു പൊളിച്ചു ജീവിക്കാൻ ഉള്ള പ്ലാൻ ലാണ്.
ഞാൻ വെറുതെ ചിരിച്.
റോഷൻ : എന്നിട്ട് പറ നിന്റെ കഥകൾ ഒക്കെ ഇതുവരെ ഉള്ള.
ഞാൻ : അത് വേണോ?
റോഷൻ : അളിയാ ഞാൻ പറഞ്ഞു നമ്മൾ ഇനി ഫുൾ മച്ചാ മച്ചാ ആണ് എന്ന്…
പിന്നെ വേറെ വഴിയില്ലാത്തതുകൊണ്ട് എന്റെ ലൈഫ് ൽ നടന്ന ദുരിതം ഒഴിച്ച് ബാക്കി എല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. അച്ഛനേം അമ്മേനേം ചേട്ടനേം ഏട്ടത്തിയേം കൊറച്ചൊക്കെ. എന്താ അവന്റടുത്തു എല്ലാം പറയണം എന്ന് വിചാരിച്ചെങ്കിലും വേണ്ട എന്ന് കരുതി.
റോഷൻ : വിഷയം ആണല്ലോ. നീ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോ എനിക്കും അവരെ ഒക്കെ ഒന്ന് പരിചയപ്പെടണം പ്രേത്യേകിച് നിന്റെ ഏട്ടത്തിയെ. കാൾ വിളിക്കുമ്പോ നമ്മളെ പറ്റി ഒക്കെ പറയാണെടാ..
ഞാൻ : അതൊക്കെ പരിചയപ്പെടാ.
റോഷൻ : അല്ല അപ്പൊ നിന്റെ ഫുഡ് ഒക്കെ എങ്ങനാ??
ഞാൻ : അതൊക്കെ ഞാൻ തന്നെ ഇണ്ടാക്കും. അത്യാവിശം എല്ലാം എന്നിക് ഇണ്ടാക്കാൻ അറിയാം.
റോഷൻ : കൊള്ളാം..അപ്പൊ എങ്ങനാ നമ്മുക്ക് ഇറങ്ങിയാലോ?
ഞാൻ : എങ്ങോട്ട്?
റോഷൻ : എന്റെ വീട്ടിലോട്ട്. ഇനി അവിടെ ഉള്ളവരെ ഒക്കെ നിനക്ക് പരിചയപെടുത്താം.
ഞാൻ : ഇപ്പോ വേണ്ടടാ പിന്നെ ഒരിക്കൽ ആവട്ടെ.
റോഷൻ : മൈരേ മരിയാതെക്ക് കൂടെ വന്നില്ലേൽ നിന്റെ കൈ ഞാൻ ഒടിക്കും.
പിന്നെ വെറുതെ അവനെ വെറുപ്പിക്കണ്ടല്ലോ എന്ന് കരുതി കൂടെ പോയി. അവന്റെ ബൈക്ക് ൽ പോവാം എന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും തിരിച്ചു വരാണെങ്കിൽ അവനെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കണ്ടേ. അത് കൊണ്ട് എന്റെ ബൈക്ക് എടുത്തിട്ട് അവന്റെ പൊറകെ പോയി.
ഒരു ഇരുനില കണ്ടാൽ ഒരു പഴമ ഒക്കെ തോന്നിക്കുന്ന തരത്തിൽ ഉള്ള വീട്ടിലേക്ക് ആണ് എന്നെ അവൻ കൂട്ടികൊണ്ട് വന്നത്. വണ്ടിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോഴേ ഉള്ളിൽ നിന്നും ഒരു പെൺകുട്ടി ഓടി വന്നു. എന്നെ കണ്ടതുകൊണ്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു വാതിലിന്റെ ബാക്കിൽ ഒളിച്ചു.
റോഷൻ : അപ്പൊ ഇതാണ് എന്റെ കൊട്ടാരം. എങ്ങനെ ഉണ്ട്?
ഞാൻ : അടിപൊളി ആയിട്ടുണ്ട്. ഒരു പഴയ തറവാട് ഫീൽ ഉണ്ട്.
റോഷൻ : അതൊക്കെ പറയാൻ വരട്ടെ അത്യം ഉള്ളിലേക്ക് കേറിവാ.
ഉള്ളിലേക്ക് കേറിയതും ഞാൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞതൊക്കെ തിരിച്ചെടുക്കേണ്ട അവസ്ഥ ആണ്. പുറമെ നിന്നും നോക്കുമ്പോ പഴയ തറവാട് പോലെ ആണെങ്കിലും ഉള്ളിൽ ഫുള്ളി ഒരു മോഡേൺ വീട് പോലെ ആണ്.
ഞാൻ : എടാ ഇത് കൊള്ളാലോ കിടിലം സെറ്റപ്പ്. ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്യാൻ പറ്റും അല്ലെ?
റോഷൻ : ഒക്കെ നോമിന്റെ പിതാവിന്റെ ബുദ്ധിയിൽ ഉദിച്ചതാണ്
ഞാൻ : വിഷയം ആയിട്ടുണ്ട്.
റോഷൻ : അമ്മ…..അമ്മ… (എന്നും പറഞ്ഞു കാറാൻ തൊടങ്ങി)
ഞാൻ : എടാ പതിയെ വിളി പേടിച്ചു പോവും.
റോഷൻ : ഇതൊക്കെ സ്ഥിരം ആണ് പേടിക്കാൻ ഒന്നും പോണില്ല. അല്ല ഇവിടെ വേറൊരു സാധനം കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു സാധാരണ വണ്ടിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടാൽ പൊറത്തോട്ട് വരണ്ടതാണല്ലോ. ഇതിപ്പോ എവിടെ പോയി.
അവൻ പറഞ്ഞത് ആ പെൺകുട്ടിയെ പറ്റി ആണെന്ന് കണ്ടതും നേരത്തെ ഞാൻ വന്നപ്പോ കണ്ടത് ഞാൻ പറഞ്ഞു. അവൻ ചിരിക്കാൻ തൊടങ്ങി.
റോഷൻ : ആ നാണിച്ചു പോയതാണ് എന്റെ അനിയത്തി പാർവതി എന്ന പാറു. ആൾ ഇപ്പോൾ +1 ലാണ്.
അപ്പോൾത്തേക്കും അവന്റെ അമ്മ അങ്ങോട്ട് വന്നു. എന്തോ അവരെ കണ്ടപ്പോ എന്നിക് എന്റെ അമ്മേനെ ആണ് ഓർമ വന്നേ അറിയാതെ എന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു.
റോഷൻ : എന്ത് പറ്റിയട കണ്ണ് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ഞാൻ : ഏഹ് അത് പൊടി പോയതാ (എന്നും പറഞ്ഞു കണ്ണ് തൊടച്ചു)
അമ്മ : അല്ല ഇതാരാ പുതിയ കൂട്ടുകാരനാണോ?
റോഷൻ : ആ അതെ ഇത് കാർത്തി. എടാ ഇത് എന്റെ അമ്മ.
ഞാൻ : ഹായ് ആന്റി.
ആന്റി : ഹായ്. മോന്റെ വീട് എവിടെയാ?
ഞാൻ : ഇവിടുന്നു ഒരു 2 km കാണും