“ഇതാണല്ലെ അജിയെട്ടന്റേം ലെച്ചു ചേച്ചിയുടെയും സ്വർഗം “
വണ്ടിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയപ്പോൾ കീർത്തി പറഞ്ഞു,
“അതെ , എന്റെ ഒരുപാട് ഓർമ്മകൾ ഉറങ്ങുന്ന മണ്ണ് ആണ് ഇത് എനിക്ക് ജീവൻ നൽകിയതും അതു എന്നിൽ നിന്നും തിരിച്ചു എടുത്തതും ഇവിടെ വെച്ചാണ്,”
“ഉം “
അവൾ ഒന്നു മൂളി.
“അജിയേട്ടാ അതാണല്ലേ ജോളി ചേച്ചിയുടെ വീട് “
അവൾ ഗസ്റ്റ് ഹൌസിന്റെ അടുത്തുള്ള ആ പഴയ ഓടിട്ട വീട് ചൂണ്ടി കാണിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു,
“ഉം, അത് തന്നെ, അവിടെ ആണ് എന്റെ എല്ലാം എല്ലാം ആയാ ലെച്ചു ഉള്ളത് “
ഞാൻ പറഞ്ഞു.
ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേരും ജോളി ചേച്ചിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു.
ആ പഴയ ഭംഗി ഒക്കെ ആ വീടിനു നഷ്ടം ആയിരുന്നു, കുറെ പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന ചെടിചട്ടികളിൽ പലതും ഇപ്പൊ ഒഴിഞ്ഞു കിടക്കുക ആണ് ചിലതിൽ ചെടി കരിഞ്ഞു ഉണങ്ങി ഇരിക്കുന്നു ആരും വെള്ളം ഒഴിക്കാത്തത് പോലെ.
ഞാനും കീർത്തിയും കൂടി നടന്നു ആ വീടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് എത്തി.
വീടിനു മുൻപിൽ ഇറയത്തു ആ പഴയ ചാരു കസേരയിൽ ജോസഫ് അപ്പച്ചൻ കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു,
“ആരാ.. “
മുറ്റത്തു നിൽക്കുന്ന എന്നെ കണ്ടു മനസിലാകാതെ അപ്പച്ചൻ ചോദിച്ചു.
ഞാൻ ഇറയത്തേക്ക് കയറി ചെന്നു. കീർത്തി എന്റെ പുറകിലും,
“..അജി.. “
എന്നെ അടുത്ത് കണ്ടപ്പോൾ അപ്പച്ചൻ എന്റെ പേര് ഉച്ചരിച്ചു. അതോടൊപ്പം അപ്പച്ചന്റെ മുഖവും വിടർന്നു.
“അതെ അപ്പച്ച അജി തന്നെയാ “
ഞാൻ അതും പറഞ്ഞു അപ്പച്ചന്റെ കസേരയുടെ അടുത്ത് ചെന്നു മുട്ടുകുത്തി നിന്നു.
“ഈശോയെ, ഞാൻ ഇതാരെ കാണുന്നത് ഇനി ഒരിക്കലും കാണാൻ പറ്റില്ല എന്ന് കരുതിയതാ,ഈശോയി എന്റെ പാർത്ഥന കേട്ടു “
,എന്നെ കണ്ട സന്തോഷത്തിൽ അപ്പച്ചൻ പറഞ്ഞു ഒപ്പം ആ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നതും, ഞാൻ കണ്ടു.
“അപ്പച്ചാ ജോളി ചേച്ചി ?”
ഞാൻ അപ്പച്ചനോട് ചോദിച്ചു.
“ദേ “
എന്ന് എന്റെ പുറകിലേക്ക് കണ്ണ് കാട്ടി,
ഞാൻ മുട്ടുകാലിൽ നിന്നും കൊണ്ട് തന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.
ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ ഒരു പഴയ നൈറ്റിയും, ആകെ ഷീണിച്ച അവസ്ഥയിൽ ജോളി ചേച്ചി നില്കുന്നു, ഞാൻ വേഗം അവിടെ നിന്നും എഴുനേറ്റു,
“അജി മോനെ നീ,,, “
ചേച്ചി എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ പറഞ്ഞു അതോടൊപ്പം ചേച്ചിയുടെ മുഖവും വിടർന്നു.
“മോനെ നീ എവിടെ ആയിരുന്നെടാ ഇത്ര നാളും? “
ഞാൻ ചേച്ചിയോട് എന്റെ ജോലിയെ കുറിച്ചും പിന്നെ നാട്ടിൽ വന്ന കാര്യവും , അമ്മ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളും പിന്നെ നാണു ചേട്ടൻ ന്റെ അടുത്ത് നിന്നും അറിഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ വരെ എല്ലാം പറഞ്ഞു പിന്നെ കീർത്തിയേം പരിചയപ്പെടുത്തി .
“അപ്പൊ നീ എല്ലാം അറിഞ്ഞുലെ ?,”
എല്ലാം കേട്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ചേച്ചി പറഞ്ഞു.
“ഉം “”ലെച്ചു എവിടെ ചേച്ചി, ?”
ലെച്ചുവിനെ കാണാൻ ഉള്ള അതിയായ മോഹത്തോടെ ഞാൻ ചേച്ചിയോട് ചോദിച്ചു.
“അത്…. “
ഞാൻ ചോദിച്ചിട്ടും ചേച്ചി മറുപടി തരാതെ നിന്നു.
“ഉം എനിക്ക് അറിയാം ചിലപ്പോ ഞാൻ വന്നത് കണ്ടിട്ട് എന്നോട് പിണങ്ങി ഇരിക്കുക ആയിരിക്കും അകത്തു, മൂന്നാലു വർഷം ആയില്ലേ ആ പാവത്തിനെ വേദനിപ്പിക്കുന്നു അതിന്റെ ദേഷ്യം ആയിരിക്കും “
ലെച്ചുനെ കാണാൻ ഉള്ള ആകാംഷയിൽ ചുറ്റുപാടും ഞാൻ മറന്നു. ജോളിചേച്ചിയുടെ മുഖത്തെ പകപ്പും, അപ്പച്ചന്റെ മുഖത്തെ വിഷമവും ഒന്നും എന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടില്ല . വേഗം തന്നെ അവളെ കാണണം എന്ന ചിന്തയിൽ
“ചേച്ചി അവളുടെ പിണക്കം ഞാൻ മാറ്റിയിട്ടു വരാം ‘”
എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാൻ അകത്തേക്ക് കടന്നു. ഞാൻ അവളുടെ മുറിയിൽ കയറി നോക്കി അവിടെ ആരേം കാണാനില്ല, ഇനി വേറെ മുറിയിൽ ആണെന്ന് വിചാരിച്ചു ആ വീട്ടിലെ ബാക്കി ഉള്ള മുറികളിൽ കൂടി പരിശോധിച്ചു,അവിടേം കണ്ടില്ല ഇനി അടുക്കളയിൽ ആയിരിക്കും എന്നു വിചാരിച്ചു അവിടേം നോക്കി കണ്ടില്ല, എല്ലാവിടത്തും നോക്കിയിട്ട് എന്നിക്ക് നിരാശ ആയിരുന്നു ഫലം.
“ചേച്ചി ലെച്ചുനെ ഇവിടെ കാണാനില്ലല്ലോ , അവൾ കടയിലേക്ക് എങ്ങാനും പോയാ ?”
ഞാൻ അകത്തു നിന്നും ഇറയത്തേക്ക് വരുന്ന വഴിയാലെ ചോദിച്ചു,
അപ്പോഴാണ് കീർത്തിയോട് സംസാരിച്ചു നിൽക്കുന്ന ചേച്ചിയെ ഞാൻ കണ്ടത് ചേച്ചി പറയുന്നത് കേട്ട് കീർത്തിയുടെ മുഖം ഒക്കെ മാറിയിരിക്കുന്നു നേരത്തെ ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായ സന്തോഷം ഇപ്പൊ കീർത്തിയുടെ മുഖത്തു ഇല്ല.