അവന്റെ നോട്ടത്തിന്റെ ചൂടേറ്റ് അവളുടെ മുലഞെട്ടുകൾ പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റ് ബ്ലൗസിലമരുമായിരുന്നു. അവൾ മുറ്റമടിക്കുമ്പോൾ മുറ്റമടിയുടെ താളത്തിനൊത്താടുന്ന അവളുടെ മുലകൾ ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ അമരുന്നുണ്ട് എന്നവൾക്കറിയാമായിരുന്നു. അവളുടെ സാമീപ്യത്തിൽ അവനമർത്താൻ ശ്രമിക്കുന്ന കണ്ടു ചിലപ്പോൾ പൊട്ടിത്തെറിക്കുമെന്ന് അവൾ ഭയന്നിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ അവന്റെ കാലുകളുടെ ഇടയിൽ കുലച്ചുപൊങ്ങുന്ന കണ്ടത് ഒഴിച്ചു മറ്റൊന്നും പൊട്ടിത്തെറിച്ചിട്ടില്ല.
അനാഹിതമായൊന്നും സംഭവിക്കില്ലെന്ന് തോന്നാൽ തുടങ്ങിയപ്പോൾ മേരിക്ക് അനിയനുമായുള്ള ഈ രഹസ്യവേഴ്ച ഒരു രസമായി തുടങ്ങി. മുറ്റടിക്കുമ്പോൾ ഇടുന്ന ബ്ലൗസിന്റെ മുകളിലത്തേ, ഹുക്കുകൾ അഴിഞ്ഞുകിടക്കാൻ തുടങ്ങി ബ്രായിടാൻ മറക്കാൻ തുടങ്ങി. മുറ്റമടിക്കിടെ നല്ലപോലെ നിവർന്ന് നിന്ന് മുലകൾ മുമ്പോട്ട് ഉന്തി കൈകളുയർത്തി കുലച്ചുകിടക്കുന്ന അവളുടെ തലമുടി കെട്ടുന്നത് ഒരു ചടങ്ങായി ആ ഞെളിച്ചിലിൽ അവളുടെ ബ്ലൗസുയരുമ്പോൾ അവളുടെ സമുദ്ധമായ നിതംബങ്ങളുടെ വെളിച്ചം കാണാത്ത മൃദുലഭാഗങ്ങൾ ഒളിഞ്ഞിറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. എന്നിട്ടും അത്യാഹിതങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടായില്ല. അവൻ അകന്നു നിന്ന് മുകാരാധന തുടർന്നതേ ഒള്ളൂ. പക്ഷേ പഠനത്തിൽ അവന്റെ ശ്രദ്ധ കുറഞ്ഞു. അമ്മായിഅമ്മ എന്തോക്കെയോ സംശയിക്കാൻ തുടങ്ങി. പെണ്ണുങ്ങൾക്കല്ലേ പെൺകൃതികളുടെ ഉൾപ്പോരു മനസിലാകുകയുള്ളൂ. ഏതായാലും ലഹള മൂത്തു. കുര്യാക്കോസും മേരിയും ഇങ്ങോട്ടു മാറി.
ഇന്നു രാവിലേ മേരി പഴയ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഓർത്തുകൊണ്ട് മുറ്റമടിയായിരുന്നു. ഓർക്കാൻ കാരണം രാവിലേ കുര്യാക്കോസ് അമ്മക്ക് സുഖമില്ലെന്ന് കേട്ട് തറവാട്ടിലേക്ക് പോയതുകൊണ്ടാണ്. മേരി പോരുന്നുവെന്ന് പറഞ്ഞില്ല കുര്യാക്കോസൊട്ടു ചോദിച്ചുമില്ല. ഏതായാലും വീട്ടിലൊത്തിരി പണി ഒണ്ട താനും, മുറ്റമടി കഴിഞ്ഞാൽ തുണിയൊണ്ട് കുറെ കഴുകാൻ ഒരു വീടല്ലേ പണി ഇഷ്ടം പോലുണ്ട്.
അമ്മിണിചേടത്തിയുടെ വീടു വെഞ്ചിരിപ്പും സണ്ണിയുടെ വീടു വെഞ്ചിരിപ്പും കഴിഞ്ഞ് കാപ്പികുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ സണ്ണിയുടെ അമ്മ പറഞ്ഞു.
“സണ്ണീ, ആ പശുക്കളെ ഒന്ന് മാറ്റിക്കെട്ടണമല്ലോടാ.” “അതിനമേ എനിക്കച്ചന്റെ കൂടെ പോകണ്ടേ.”
“അതു സാരമില്ല, സണ്ണി’, ജോസച്ചൻ പറഞ്ഞു. “തിരിച്ചു പോകാൻ ഇനി നീ കൂട്ടു വരേണ്ട ആവശ്യമില്ല. നീ കാണിച്ച വഴിയല്ലേ കൂര്യാക്കോസിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ഞാൻ തന്നേ പോയി
ആ വീടും വെഞ്ചിരിച്ചു പള്ളിയിലോട്ട് പൊക്കോളാം.” “വേണ്ടച്ചോ, ഞാൻ കൂട്ടു വരാമെന്നേ.” “വേണ്ട, സണ്ണി, നീ പോയി പശുവിനേ മാറ്റിക്കെട്ട നാളെ നീ കുർബാനക്കു കൂടാൻ വരുന്നുണ്ടല്ലോ അന്നേരം കാണാം. ചേടത്തീ എന്നാ ഞാനിറങ്ങട്ടെ.”
ജോസച്ചൻ കുടയും എടുത്ത് മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങിയപ്പോൾ സണ്ണിയുടെ അമ്മയും വന്ന് കയ്യും കൂപ്പി നിന്നു. അച്ചൻ വാച്ചിൽ നോക്കി. സമയം പത്തുമണി. ഇക്കണക്കിന് ഒരു പതിനൊന്നാകുമ്പോൾ തിരിച്ച പള്ളിയിൽ എത്താം എന്ന് മനസിൽ കരുതിക്കൊണ്ട് അച്ചൻ നടന്നു. സ്വല്പം മൂന്നോട്ട് നടന്നതെ കുര്യാക്കോസിന്റെ വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴികണ്ടു. “നല്ല കുത്തന്നെയുള്ള കേറ്റമാണല്ലോ തമ്പുരാനേ” എന്നും പറഞ്ഞു. അച്ചൻ ളോഹ ഇച്ചിരെ മടക്കി പൊക്കി പിടിച്ചു കേറ്റം തുടങ്ങി. ഉച്ചയാകാറാതോടെ നല്ല ആവിയും ആയി വന്ന ഇടക്കൊക്കെ ജോഹക്കകത്ത് പാൻസിടാറുണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെയാ സെമിനാരിയിൽ പഠിച്ചത്. അതൊന്നും ഇതുപോലെ ആവിയുള്ള നാട്ടിൽ പ്രായോഗികമല്ല എന്നായിരുന്നു വികാരിയച്ചന്റെ അഭിപ്രായം. അങ്ങനെയാണ് ആവിയും പ്രവേശവും കൂടുതലുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ ജോസച്ചനും പാൻസില്ലാതായത്. ഇന്നേതായാലും നന്നായി അല്ലെങ്കിൽ ഈ കേറ്റം കയറികഴിയുമ്പോൾ അകവും പുറവും മുഴുവൻ നനഞ്ഞ് കുളിച്ചേനേ. അച്ചന്റെ ശരീരം പെട്ടെന്ന് വിയർക്കുന്നതാണ്.
അതു കൊണ്ട് ഒരു കുഴപ്പമേ ഒള്ളൂ. പെട്ടെന്ന് ദാഹം തോന്നും 15 മിനിറ്റ് കയറിക്കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും വിയർപ്പുകൊണ്ട് ലോഹ നനഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. നല്ല ദാഹവും, മുറ്റത്തെത്തിയതേ കണ്ടത് തിണ്ണയിലിരിക്കുന്ന കിണ്ടിയിലേ വെള്ളമാണ്. അതെടുത്ത് മുഖമൊന്ന് കഴുകിയപ്പോൾ പകുതി ആശ്വാസമായി. പക്ഷേ വിട്ടിലനക്കമൊന്നും കാണുന്നില്ല.