“എന്നാ മേരീ ഉണ്ടാക്കുന്നത്. ഒന്നും വേണ്ട. ഇച്ചിരെ പച്ചവെള്ളം മാത്രം മതി.”
ആ സ്വരത്തിൽ ഒരിടർച്ച മേരി കേട്ടു. അപ്പോഴാണ് അവൾക്ക് സ്വന്തം സ്ഥിതിയേപ്പറ്റി ബോധമുണ്ടായത്. അച്ചൻ വന്നതിന്റെ ആ പരവേശത്തിൽ തന്റെ വസ്തങ്ങളെല്ലാം നനഞ്ഞ് മിക്കവാറും നഗ്നയാണവൾ എന്ന കാര്യം അവൾ ഓർത്തില്ല. നാണമില്ലേ അച്ചന്റെ മുമ്പിൽ പോയി ഇങ്ങനെ നിക്കാൻ, അയ്യോ, അച്ചൻ എന്തോർത്തു കാണും. എന്നൊക്കെ ഓർത്ത് ഒളികണ്ണിട്ട് അച്ചനേ നോക്കിയപ്പോൾ അവളുടെ ശരിരത്തിൽനിന്ന് കണ്ണുകൾ അകറ്റി വെയ്ക്കാൻ പാടുപെടുന്ന ഒരു ജോടി നിഷ്കളങ്കതയും കുറ്റബോധവും നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളേയാണ്. തന്റെ വീട്ടിലിരിക്കുന്നത് എല്ലാ ഞായറാഴ്ചയും പള്ളിയിൽ കുർബാന ചെല്ലുന്ന മാലാഖയുടെ ചൈതന്യം നിറഞ്ഞ ജോസച്ചനാണോ അതോ ആ വിയർത്തു നനഞ്ഞ ലോഹയുടെ അകത്തുകിടന്ന് ഞെളിപിരികൊള്ളുന്ന സുന്ദരനും സുമുഖനും ആയ ഒരു പുരുഷനാണോ എന്നവൾ ശങ്കിച്ചുപോയി. തന്റെ മേനി തറവാട്ടിലെ അനിയന്റെ ഹൃദയത്തിൽ മാത്രമല്ല മാലാഖമാരുടെ പറുദീസായിലും കോളിളക്കം സ്യഷ്ടിക്കുന്നു എന്നോർത്തു മേരി ചെറുതായി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.
“അയ്യോ അച്ചാ ഒന്നും ഒണ്ടാക്കുന്നില്ല. വെറും ഒരു കാപ്പി മാത്രം. കടിക്കാനൊന്നുമില്ലല്ലോ. അച്ചന് അരിയുണ്ട ഇഷ്ടമാണോ ഞാനിപ്പം ഉണ്ടാക്കി തരാം.” “ഇഷ്ടമൊക്കെയാ. പക്ഷെ അതിനൊന്നും പോകണ്ട മേരി എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് പോകണം’, “അയ്യോ അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ ഒക്കില്ല അച്ചാ. അച്ചനാദ്യമായിട്ടല്ലേ ഞങ്ങടെ വീട്ടിൽ വരുന്നത്. അച്ചനൊരു കാപ്പി പോലും കുടിച്ചില്ലെങ്കിൽ കുര്യാക്കോസ്ചേട്ടന് വിഷമമാകും” ‘കുര്യാക്കോസ് എപ്പോഴത്തേക്ക് വരും”
“സന്ധ്യയാകുമെന്നാ പറഞ്ഞത്.” “എന്നാലേതായിലും കാപ്പികുടിച്ചിട്ട് നമുക്ക് വെഞ്ചിരിപ്പങ്ങ് നടത്താം അല്ലേ മേരി. ” “ഞാൻ അരിയുണ്ട് ഉണ്ടാക്കാൻ പോകുവാ, അച്ചൻ ഈ കുന്നു കയറി മടുത്തുകാണും. ആ
കട്ടിലേൽ കിടന്ന് നടുവൊന്ന് നൂർക്കുമ്പോഴേക്ക് കാപ്പിയാകും.”
ജോസച്ചൻ എതിരൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. സുന്ദരിയായ ഒരു സ്തീയുടെ കൂടെ ഏകനായി സ്വല്പ സമയം ചിലവഴിക്കുന്നത് ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമാണ്. ഒരു വിചിതമായ സുഖാനുഭൂതിയായിരുന്നു അത് ആ പെണ്ണ് ഏകദേശം നഗ്നയണെന്ന കാര്യം വേറേ. ആവിയും ദാഹവും ഒന്ന് അടങ്ങിയെങ്കിലും ശരീരത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ഒരുതരം ചൂട് പൊങ്ങുന്നപോലെ തോന്നി. ഏതായാലും മേരി പറഞ്ഞതുപോലെ ഒന്നു കിടക്കാം എന്ന് അച്ചൻ തീരുമാനിച്ചു.
അരിയുണ്ടക്ക് തേങ്ങ ചിരണ്ടാനായി ചിരവിയും എടുത്ത് ഇരുന്നപ്പോൾ കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന അച്ചനേ കണ്ടു. കട്ടിലിൽ കിടന്നു കഴിയുമ്പോൾ അൾത്താരയിൽ പൂജിക്കപ്പെടുന്ന ദൈവവും വെറുമൊരു മനുഷ്യനാകുമല്ലോ എന്ന് മേരി ഓർത്തു. തേങ്ങ ചിരണ്ടുന്ന സ്വരം കേട്ടു അച്ചൻ മേരിയേ നോക്കി.
“ഈ ശബ്ദം കാരണം അച്ചന് ഉറങ്ങാൻ പറ്റില്ലല്ലോ’ മേരി പറഞ്ഞു. “ഞാൻ ഉറങ്ങുന്നൊന്നുമില്ല.” ജോസച്ചൻ പറഞ്ഞു. മേരിയുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞുകിടന്നു കൊണ്ട് അച്ചൻ ചോദിച്ചു.
“നിങ്ങളിവിടെ താമസം തുടങ്ങിയിട്ട് എത നാളായി”
“അധികം നാളായില്ലച്ചോ’,
മേരി എന്നിട്ട് അവരുടെ തറവാട്ടിനേപ്പറ്റിയും അവിടെയുള്ള ആൾക്കാരെയും ഒക്കെ വിവരിക്കാൻ തുടങ്ങി. വിവരണങ്ങൾക്കിടക്ക് പഴയ ഒരു അനുഭൂതി അവളിൽ ഇരച്ചു കയറി. തറവാട്ടിൽ വച്ച് അനിയന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ പരാതി നടക്കുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന തരിപ്പ്
കണ്ണിന്റെ കോണിൽകൂടി നോക്കിയപ്പോൾ കാര്യം മനസിലായി. അതേ നിഷ്കളങ്കത നിറഞ്ഞ ജോസച്ചന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ നനഞ്ഞുണങ്ങിയ വസ്തങ്ങളേയും ശരിരവടിവുകളേയും വിടവുകളേയും അവളറിയാതെ തലോടുകയാണ്. അവൾ പറയുന്ന കഥകൾ മൂളിക്കേൾക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ജോസച്ചന്റെ ആ ചുവന്നു തുടുക്കുന്ന കവിളുകൾ വേറൊരു കഥയാണ് പറഞ്ഞത്. മേരിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു രോമാഞ്ചം അരിച്ചരിച്ചു കയറി.
അവളിലേ മദാലസ മെല്ലെ ഉയർത്തെഴുനേറ്റു ചിരണ്ട് നിർത്തി അവൾ ഞെളിഞ്ഞുയർന്ന് അവളുടെ തലമുടി അഴിച്ചു ഒന്നുമുറുക്കി കെട്ടി ആ ഞെളിച്ചിലിൽ അവളുടെ കൊഴുത്തുരുണ്ട് മുലകൾ ഉയർന്നാടി, തേങ്ങ ചിരണ്ടിക്കൊണ്ടിരുന്ന അവളുടെ കൈകൾ വശങ്ങളിലേക്ക് ഒതുക്കിയപ്പോൾ മുലകൾ കൂടുതൽ മൂന്നോട്ടു ഉന്തി ആ കുസൃതിത്തരത്തിന്റെ രോമാഞ്ചത്തിൽ അവളുടെ മുലഞെട്ടുകൾ ബ്ലൗസിലേക്കാർന്നമർന്നു. മെല്ലെ മെല്ലെ ചിരണ്ടലിന്റെ താളത്തിനൊത്ത് അവളുടെ തുടകൾ ആട്ടാൻ തുടങ്ങി നനഞ്ഞ തോർത്തിന്റെ അറ്റം തുടയിൽ നിന്ന് വിടർന്ന് ചിരവിയുടെ താഴേക്ക് മെല്ലെ മെല്ലെ വഴുതിയിറങ്ങി