ഇതിനെല്ലാമിടക്ക് മേരി തറവാടിനേപ്പറ്റിയും അവളുടെ വീട്ടുകാരേയും പറ്റി വാതോരാതെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അച്ചന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ മൂലകളുടെ താളത്തിലും തുടകളുടെ വിടവുകളിലും ഒളിച്ചു കളിക്കുന്നതവൾ അറിഞ്ഞതായി പോലും നടിച്ചില്ല. അയഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ലോഹ കാരണം അച്ചന്റെ ശരീരത്തിൽ നടക്കുന്ന മറ്റു കോലാഹലങ്ങളൊന്നും അവളറിഞ്ഞില്ല.
” തേങ്ങാമുറി തീർന്നു. അരിയുണ്ടക്കുള്ള തേങ്ങായായി മേരി ചിരവിയും കൊണ്ട് എഴുനേൽക്കുന്ന വഴിക്ക് പറഞ്ഞു. “ഞാനിതെല്ലാം പറഞ്ഞ് അച്ചനേ ബോറടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ഞങ്ങൾ പാവങ്ങളുടെ കഥയിലൊക്കെ എന്നാ രസം’, ‘ഏയ്, അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല. നല്ല രസമായിരുന്നു.” ജോസച്ചൻ പറഞ്ഞു. “അതച്ചൻ ഭംഗിവാക്കു പറയുന്നതാ. അച്ചാ, ഉണ്ട് ഇപ്പം വേകും. ഞാനീ നനഞ്ഞ തുണിയൊക്കെ ഒന്നു മാറി വരട്ടെ’
മേരി അച്ചന്റെ കട്ടിൽ കടന്ന് കിടപ്പുമുറിയിലേക്ക് കയറി കിടപ്പുമുറിയുടെ വാതിലിനോടടുത്തുള്ള കണ്ണാടിയിൽകൂടി അച്ചൻ കിടക്കുന്നിടത്തു നിന്ന് നോക്കിയാൽ മുറിക്കകം കാണാം. ആ ചൊവ്വ നോക്കി മേരി മുറിക്കകത്തു നിന്നു ജനൽ തുറന്നിട്ടു. ഈ കളി ഒരു പടികൂടി മൂന്നോട്ടു നീക്കാമെന്ന് കരുതി ഇടാനായി ഏറ്റവും ഇറുകിയ ഒരു ബ്ലൗസും കനംകുറഞ്ഞ ഒരു കൈലിയും അലമാരിയിൽനിന്നെടുത്തു. നനഞ്ഞ തോർത്തും ബ്ലൗസും അവൾ തറയിലെറിഞ്ഞു തോർത്തെടുത്തു നനഞ്ഞ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ വശവും, കൊഴുത്തുരുണ്ട മൂലകളും, വടിണേത്താതുങ്ങിയ വയറും, വെണ്ണയിൽ വാർത്ത തുടകളും, തുടകളുടെ ഇടയിലേ സിൽക്കുരോമങ്ങളും വളരെ മെല്ലെയവൾ തുടച്ചു. ഇത്രയും അവളുടെ നഗ്നത ആസ്വദിച്ച അച്ചൻ ഈ പ്രദർശനം പാഴാക്കില്ല എന്നവൾക്ക് തീർച്ചയായിരുന്നു.
പക്ഷെ അവൾക്ക് തെറ്റിപ്പോയി. കണ്ണാടിയിൽ കൂടി അച്ചൻ അവളെ കണ്ടോ എന്നവൾ ഒളികണ്ണിട്ടു നോക്കി ഇല്ല. അച്ചനിപ്പോഴും അടുക്കളഭാഗത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞുകിടക്കുകയാണ്. പാവം ഒരു കൈ കാലുകളുടെ ഇടയിലേക്ക് അമർത്തി കിടക്കുകയാണ്. നന്നായി ചുവന്നു തുടുത്തിട്ടുണ്ട്. നെറ്റിയിൽ നിന്ന് വിയർപ്പു തുള്ളികൾ ഒഴുകുന്നു. മേരിക്കു പെട്ടെന്ന് കുറ്റബോധം തോന്നി. പാവം അച്ചനെ ഇങ്ങനെ ഭാന്തുപിടിപ്പിക്കുന്നത് മഹാപാപമാണ്. അവൾ ജനൽ അടച്ചു. പള്ളിയിൾ പോകുമ്പോൾ ഇടാറുള്ള അച്ചടക്കമുള്ള വെള്ള ബ്ലൗസവൾ എടുത്തിട്ടു. അലക്കിത്തേച്ചു വച്ചിരുന്ന ഒരു വെള്ള പാവാടയും ഉടുത്തു. ഒരു തോർത്തെയുത്ത് തോളേലിട്ട് തലമുടി നന്നായി ചീകി ഒതുക്കി കെട്ടി. എന്നിട്ടവൾ അടുക്കളയിലേക്ക് ഓടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“അച്ചാ, കാപ്പികുടിക്കാൻ കൈ കഴുകന്നേ.”
ജോസച്ചൻ കട്ടിലിൽനിന്നും എഴുനേറ്റു. ലോഹ വീണ്ടും നനഞ്ഞു കുതിർന്നിരിക്കുന്നു. മേരി എന്ന സ്ത്രീ അച്ചന്റെ ഓരോ ഞരമ്പിനേയും വലിച്ചു മുറുക്കിയിരിക്കുകയാണ്. ഓരോ നിമിഷം തോറും രക്തം തിളച്ചു പൊങ്ങുകയാണ്. വെണ്ണയിൽ വാർത്ത അവളുടെ അടിത്തുടകളും അവയുടെ അങ്ങേ അറ്റത്ത് കാർമേഘം മൂടിക്കിടക്കുന്ന രഹസ്യങ്ങളും താളത്തിനൊത്ത് വിളഞ്ഞാടിയ വെളുത്തുരുണ്ട് തേൻകൂടങ്ങളും മനസിൽനിന്ന് മായ്ക്കാൻ സാധിക്കുന്നില്ല. കാലുകളുടെ ഇടയിൽ തന്റെ പുരുഷത്വം അലറിയടിക്കുകയാണ്. പത്തുകൊല്ലം പരിശീലിച്ച സ്വയം സന്മയനം പാടേ അപ്രത്യക്ഷമായിരിക്കുന്നു. ഒരു വശത്ത് ലഹരി പിടിപ്പിക്കുന്ന സ്ത്രീ സാമീപ്യം, മറുവശത്ത് ഒരിക്കലും തോന്നാത്ത ഇത്തരം വികാരങ്ങൾ മനസിനേയും ശരീരത്തേയും അടിമയാക്കുമ്പോൾ എന്തു ചെയ്യണമെന്ന് അറിഞ്ഞുകൂടാത്തതിലുള്ള പേടി ഒന്നും വ്യക്തമായി ചിന്തിച്ചു തീരുമാനിക്കാൻ സാധിക്കുന്നില്ല. ഏതോ അഞ്ഞ്ജാത ശക്തി തന്റെ ശരീരത്തേ കീഴടക്കിയ പോലെ. ശരീരം മുഴുവൻ വിയർക്കുന്നു. മനസാകെ മത്തു പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരു നല്ല കാപ്പി കുടിച്ചു കഴുയുമ്പോൾ ശരിയാകണം. അതുകഴിഞ്ഞു വീടും വെഞ്ചിരിച്ചിട്ട് പെട്ടന്ന് ഇവിടെ നിന്നിറങ്ങാം.
കിണ്ണയിൽ നിന്ന് വെള്ളമൊഴിച്ച് കയ്യും മുഖവും കഴുകി തിരിഞ്ഞപ്പോഴേക്ക് മേരി കാപ്പിയും പലഹാരവും മേശയിൽ വച്ച് ശാലീനയായി അടുക്കളെ വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുന്നു. അച്ചൻ അവളെ ഒന്നു കൂടി നോക്കിപ്പോയി ഇത്രയും നേരം വിശ്വാമി തന്റെ ചാരിതത്തേ അലച്ചുലച്ച മദാലസയായ ഉർവശി തന്നെ ആണോ ഇവൾ എന്നോർത്തുപോയി. എന്തു സൗന്ദര്യവും മുഖകാന്തിയും നിഷ്കളങ്കതയുമാണ് ആ മുഖത്ത് മുഖത്തിനൊത്ത ശരീരവും. നല്ല പൊക്കവുമുണ്ട്. ആറടി പൊക്കമുള്ള അച്ചന്റെ കഴുത്തോളം എങ്കിലും അവൾ വരും. ഇതുപോലെ വിജനവിദൂരമായ ഒരു ഉൾപ്രദേശത്ത് താമസിക്കുന്ന ഈ പെൺകുട്ടി ഒരു നാടൻ സുന്ദരിയാണെന്ന് പറയത്തില്ല. വട്ടമുഖവും കൊഴുത്ത ശരീരവും വെളുത്ത നിറവുമാണല്ലോ നാട്ടിലേ സൗന്ദര്യം. ഇവൾക്കാണെങ്കിൽ മുലകളും ചന്തികളും ഒഴിച്ചാൽ കൊഴുപ്പും മുഴുപ്പും മറ്റെങ്ങുമില്ല. സ്കൂളിൽ പഠിച്ചിരുന്ന കാലത്ത് ഓട്ടത്തിലും ചാട്ടത്തിലും മിടുക്കായായിരുന്നിരിക്കണം അച്ചൻ മനസിലോർത്തു.