ദൈവത്തേയും യുക്തിയേയും അനുസരിക്കാത്ത അവൻ പൊങ്ങിയടിക്കുവാൻ തുടങ്ങി അണ്ടർവെയറിന്റെ നാരുകളേ തള്ളിപ്പൊക്കി ളോഹയിൽകൂടി ഒരു പെണ്ണിന്റെ അടിത്തുടയിൽ ആഞ്ഞമരുകയാണ് ആ മൂർഖൻ, അതിനുള്ളിൽ തിളക്കുന്ന ചൂടുലാവാ പതച്ചുപൊങ്ങുന്നു. ശരീരത്തിൽ മൊത്തം കാമാവേശത്തിന്റെ ചൂട് ഇരച്ചുകയറുന്നു. അച്ചൻ അവളേ തന്നിലേക്ക് വരിഞ്ഞുമുറുക്കി
അവൾ ചൂണ്ടുകൾ അവന്റെ ചൂണ്ടിൽനിന്നും മെല്ലെ അകറ്റി കവിളിൽ ഉരസിക്കൊണ്ട് ചെവിയിൽ ചോദിച്ചു.
“ജോസുട്ടിക്കെന്നേ ഇഷ്ടവാണോ’
‘ഒത്തിരി”
“എത ഇഷ്ടവാ’ അച്ചൻ അവളുടെ മുഖം കയ്യിലെടുത്ത് ആർത്താർത്ത് കവിളത്തും, ചൂണ്ടിലും, കഴുത്തിന്റെ ഇടുക്കിലും ഉമ്മ വെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഇത്രേതം” അവൾ മെല്ലെ മടിയിൽനിന്ന് എഴുനേറ്റു. അവന്റെ കയ്യിൽ പിടച്ചു. അനുസരണയുള്ള
ആട്ടിൻകൂട്ടിയേപോലെ അവൻ അവളേ അനുഗമിച്ചു കിടപ്പുമുറിയിലേക്ക് അകത്തുകയറി കിടപ്പുമുറിയിൽ കട്ടിലിനടുത്ത് അവൾ അവനഭിമുഖമായി ചേർന്നു നിന്നിട്ടു ചോദിച്ചു.
“നമുക്കു വീടു വെഞ്ചിരിക്കണ്ടേ.”
“വേണം.” അവന്റെ ഉറച്ച ചങ്കിൽ കൂടി കൈ ഊർത്തിക്കൊണ്ടവൾ ചോദിച്ചു.
“വെഞ്ചിരിക്കാൻ വെള്ളം കൊണ്ടുന്നിട്ടുണ്ടോ.” മെല്ലെ അവളുടെ കൈകൾ താഴോട്ട് ഊർന്നിറങ്ങി.
“ഉണ്ട്”. അവൻ സ്വൽപം വിറയലോടെ പറഞ്ഞു.
അവളുടെ കൈ ലോഹയുടെ അരയ്ക്കു കീഴിലുള്ള തടിപ്പിൽ പോയടിഞ്ഞു. മെല്ലെ അവിടെ തടവിക്കൊണ്ടവൾ പൂഞ്ചിരിച്ചു. അന്വേഷിച്ച ദേവവിഗ്രഹം കണ്ടെത്തിയപ്പോളത്തേ കുസ്യതിച്ചിരി
“എന്നാ പിന്നെ നമുക്കങ്ങ് വെഞ്ചിരിച്ചാലോ.”
വിമോചനത്തിനായി അലറിമറിയുന്ന ആ കൊടുംകാറ്റിന്റെ തലപ്പത്ത് മൃദുവായി ഒന്നവൾ കയ്യമർത്തി. അവന്റെ ശരിരമാകെ കോരിത്തരിച്ചു. സിരകളിൽകൂടി മിന്നൽ പാഞ്ഞു. പെട്ടെന്നവളിൽ നിന്ന് അവൻ പിന്നോട്ട് വലിഞ്ഞു.
“ജോസൂട്ടീ, എന്നാ പറ്റി’ മേരി ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചു.
അച്ചന്റെ മുഖമെല്ലാം വെളുത്തു വെളറിയിരിക്കുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ മെല്ലെ താഴേയ്ക്കിറങ്ങി. ജോഹയിലേ തടിപ്പു പോയി. അവിടെ ഒരു ചെറിയ നനവും, മേരിക്കു കാര്യം മനസിലായി
“ജോസൂട്ടീ, കുളിമുറി ഇവിടുണ്ട് കഴുകിക്കളയാം”
ജോസൂട്ടി അമ്പരന്ന് വിളറി കണ്ണും താഴ്ത്തി നിൽക്കുന്ന കണ്ട് മേരി അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് കൈപിടിച്ചു ധൈര്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“ഇങ്ങു വാ. അകത്തുപോയി അണ്ടർവെയർ ഊരിയിട് ഞാനിപ്പം വരാം.”
മേരി അടുക്കളയിലേക്കോടി ഒരു ഗ്ലാസ് പാലെടുത്ത് അടുപ്പത്ത് വച്ചു. അടുപ്പിൽ ആളിക്കത്തുന്ന തീനാളങ്ങൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ പൊരിയുന്ന കാമാഗ്നിപോലായായിരുന്നു. ജോസുട്ടിയുടെ കുണ്ണയുടെ കനവും മുഴുപ്പും മൃഗീയബലവും അവളുടെയ കൈയിലിടഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ പൂറിലേ പാലും തിളച്ചു പതച്ചു പൊങ്ങാൻ തുടങ്ങിയതായിരുന്നു. ഞെരിപിരികൊള്ളുന്ന ആ കണ്ണയുടെ തിളപ്പേറ്റ കൈ അവൾ മെല്ലെ ചൂണ്ടിലേക്കമർത്തി. നഷ്ടപ്പെട്ട ആ നിമിഷത്തേ കയ്യിലൊതുക്കുവാനുള്ള ആവേശത്തോടെ. ഗ്ലാസിൽ ചൂടുപാലുമായി കിടപ്പുമുറിയിലെത്തിയപ്പം അച്ചനവിടെയില്ല. കുളിമുറിയിലുമില്ല. മേരി വരാന്തയിലിറങ്ങി നോക്കിയപ്പോൾ കയ്യിൽ കുടയും പിടിച്ച് യാത്രയാകാൻ നിൽക്കുന്ന അച്ചനേയാണ്. അണ്ടർവെയർ ചുരുട്ടി മറ്റെ കയ്യിലുമുണ്ട്.
“ജോസച്ചൻ പോകുവാണോ” ഗ്ലാസ് മേശപ്പുറത്ത് വച്ചിട്ട് പൂമുഖത്തേക്ക് വന്ന് മേരി ചോദിച്ചു. “അതെ’
മേരിയുടെ മുഖത്തുനോക്കാതെ അച്ചൻ പറഞ്ഞു.
“എന്നേ ഇത് വെറുക്കാൻ ഞാൻ എന്തു തെറ്റ് ചെയ്തു” “ഞാനല്ലേ തെറ്റ് ചെയ്തത്. എനിക്കു മേരിയോട് വെറുപ്പൊന്നും ഇല്ല” മേരിക്കു കരച്ചിലൊതുക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൾ തൂണിനോട് ഒട്ടിനിന്നു തേങ്ങലടിച്ചു കരഞ്ഞു.
“ഇങ്ങനെ കരയല്ലെ മോളേ’
വേദനനിറഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ അച്ചൻ യാചിച്ചു.
“ഇത് തെറ്റാണ്. അതുകൊണ്ടാണ്. ജോസച്ചന്റെ സ്വരത്തിലേ ദുഖമറിഞ്ഞ് മേരി കണ്ണുയർത്തി കണ്ണുനീർ തുടച്ചിട്ടു ശാന്തമായി പറഞ്ഞു. “ശരിയാ അച്ചൻ പറഞ്ഞത്. അച്ചൻ പൊയ്ക്കോ പക്ഷേ ഇങ്ങനെ പിണങ്ങിപ്പോയാൽ എനിക്ക് സഹിക്കാനാവില്ല” അച്ചനവളേ നോക്കി ഒരു പൊടി സ്നേഹത്തിനായി കെഞ്ചി യാചിക്കുന്ന ആ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി പറ്റില്ലെന്ന് പറയാൻ അച്ചന് നാവനങ്ങിയില്ല “ശരി ഏതായാലും വീടു വെഞ്ചിരിച്ചിട്ടു പോകാം” അച്ചൻ സാവകാശം പറഞ്ഞു. “ആട്ടെ’ മേരി പ്രസാദത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു.