എന്റെ ശരീരം കിടുകിടാ വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ എങ്ങനെയൊക്കെയോ ഡോർ തുറന്നു പുറത്തിറങ്ങി. വിറക്കുന്ന കാലുകളോടെ ഞാൻ വണ്ടിയുടെ മുന്നിലേക്ക് നടന്നു.
“” ഓഒഹ്ഹ് ഷിറ്റ്… തകർന്നു തരിപ്പണമായി..”
ഇടത്തെ സൈഡിലെ ഹെഡ് ലൈറ്റ് മുഴുവനായും തകർന്നു. ബോണറ്റ് തരിപ്പണമായി, വിൻഡ്ഷീൽഡ് ഞെളങ്ങി…. ആകെ പാടെ നാശമായി..
ഞാൻ ബൊണറ്റിൽ കയറിയിരുന്നു.
” ആകെ കുഴപ്പമായല്ലോ!!!” എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞ്, കണ്ണീർ ധാര ധാരയായി ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി. ഇ സ്ഥലത്തു പെട്ടുപോയല്ലോ എന്ന പേടിയും, എനിക്ക് വേറെ ഒന്നും പറ്റിയില്ലല്ലോ എന്ന സന്തോഷവും…
” അർജുൻ എന്നെ കൊല്ലും ” ഞാൻ ആലോചിച്ചു. അവന് നല്ല ദേഷ്യം വരും, കഴിഞ്ഞ ദിവസമാണ് പുതിയ കാർ വാങ്ങാം എന്ന് അർജുൻ പറഞ്ഞത്. ഇതെങ്ങാനും അർജുൻ അറിഞ്ഞാൽ പിന്നെ പുതിയ കാർ വാങ്ങില്ലെന്നു മാത്രമല്ല, കാർ ഡ്രൈവ് ചെയ്യാൻ പോലും സമ്മതിക്കില്ല.
അവൻ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കുമെന്ന് എനിക്കറിയാം, ആദ്യം പേടിക്കും, ടെൻഷൻ അടിക്കും.. ഞാൻ ഓക്കേ ആണെന്ന് അറിയുമ്പോൾ സമാധാനിപ്പിക്കും. പിന്നെ കാറിന്റെ കാര്യം ആലോചിച് ടെൻഷൻ അടിക്കും. ഏറ്റവും അവസാനം ” ഞാൻ അന്നേ പറഞ്ഞതല്ലേ ” എന്നും പറഞ്ഞ് ജീവിതകാലം മുഴുവൻ എന്നെ കുറ്റം പറയും.
“മ്മ് ഇനി ഇപ്പൊ ഞാനും കാറും എങ്ങനെ വീട്ടിൽ എത്തും? ആരെയാ ഒന്ന് ഹെല്പ്ന് വിളിക്കാ?? ” അർജുനെ വിളിക്കാൻ പറ്റില്ല… അവൻ 4 ദിവസത്തെ കോൺഫറൻസിനായി പോയിരിക്കയാണ് .എന്റെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട് റിയയെ വിളിക്കാം എന്ന് വിചാരിച്ചതാ.. പക്ഷെ ഇ സാഹചര്യത്തിൽ അവൾ വന്നിട്ട് ഉപകാരമില്ല. എനിക്കാണേൽ എങ്ങനെ എങ്കിലും ഇവിടെ നിന്നും പോയാൽ മതി.
ഇനി ആരെ വിളിക്കാൻ??? ആരെ വിളിക്കും??? ഞാൻ എന്നോട് തന്നെ ചോദിച്ചു.
” ഗിരി…..യെസ്…..അവനെ വിളിക്കാം. ഇ സാഹചര്യത്തിൽ ഗിരിയാണ് ഏറ്റവും നല്ല ഓപ്ഷൻ ” അതൊരു യുറേക്ക മൊമെന്റ് ആയിരുന്നു.
ഞാൻ വേഗം ഫോൺ എടുത്ത് ഗിരിയെ വിളിച്ചു. ഉടനെ അവൻ എടുത്തു. ഞാൻ കരച്ചിൽ അടക്കി എങ്ങനെ ഒക്കെയോ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു. ഗിരി ഉടനെ എത്താം എന്നും പറഞ്ഞു കോൾ വെച്ചു.
എനിക്കു ചെറിയ ഒരു ആശ്വാസമായി. ഗിരി വരുന്നുണ്ടല്ലോ…..ഞാൻ ഗിരി വരുന്നതും കാത്ത് കാറിനകത്തു ഇരുന്നു. കാറിന്റെ അകത്തു സമാധാനമായി ഇരുന്നു വണ്ടികൾ കടന്നുപോകുന്നതും നോക്കികൊണ്ടിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് എനിക്ക് ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായത്, ഒരു കാറോ, ബൈക്കോ, സൈക്കിളോ എന്തിനു നടന്ന് പോകുന്ന ചേട്ടൻ പോലും എന്നോട് ഹെല്പ് വേണോ എന്ന് ചോദിക്കുന്നില്ല. ചില ആൾക്കാർ സ്പീഡ് കുറയ്ക്കും, വണ്ടി ഇടിച്ചു കിടക്കുന്നതു നോക്കിട്ടു പോകും.
ആകാശം പെട്ടെന്ന് ഇരുണ്ടുതുടങ്ങി, അന്ധകാരം നിറയാൻ തുടങ്ങി. ഏകദേശം ഒരു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞുകാണും ഒരു കാർ അവിടെ വന്ന് നിന്നു. എനിക്ക് വളരെ അധികം ആശ്വാസം നൽകിക്കൊണ്ട് അതിൽ നിന്നും ഗിരി ഇറങ്ങി.
ഗിരി എന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടിവന്നു.
” മാഡം കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ? എവിടെ എങ്കിലും വേദനിക്കുന്നുണ്ടോ? ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകണോ? വന്ന വഴി,ഗിരി ചോദ്യങ്ങളുടെ ശരവർഷം തന്നെ എനിക്ക് നേരെ എയ്തു.
” എനിക്ക് ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ലാ ” ഞാൻ പറഞ്ഞു.
” ഹോ…ഇപ്പോഴാ സമാദാനമായത് , ഞാൻ കുറച്ച് ടെൻഷൻ അടിച്ചു ” അവൻ എന്റെ തോളിൽ കൈ വച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
” ഇനി കാർ നോക്കി നോക്കട്ടേ….. ഓഹ്.. മൈ…. ഗോഡ്… ” കാറിന്റെ അവസ്ഥ കണ്ടു ഗിരി പോലും ദൈവത്തെ വിളിച്ചുപോയി.
” ഇത് പണ്ട് ഒരു കാർ ആയിരുന്നു… എന്നാൽ ഇപ്പോളല്ല…. ഇത് എങ്ങനെ സാധിക്കുന്നു ..??? ” കളിയാക്കികൊണ്ട് ഗിരി ചോദിച്ചു.
” എല്ലാ ആണുങ്ങളും കണക്കാണ്! ” ഞാൻ അല്പം ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു. അതിനു ശേഷം നടന്ന സംഭവങ്ങൾ വള്ളിപുള്ളി തെറ്റാതെ ഗിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
” ഞാൻ തട്ടി പോകാഞ്ഞത് തന്നെ വല്ല്യ കാര്യം ആണ്. ” ഞാൻ പറഞ്ഞു നിർത്തി.
ഗിരി കാറിന്റെ ചുറ്റും നടന്ന് നോക്കി.
” ആ കാണുന്ന ഹംബിന്റെ മുകളിൽകൂടിയല്ലേ കാർ ചാടിയത്?? ” അവൻ ചോദിച്ചു.