“ഇത്…”
ചുവന്ന ഒരു ടോപ്പെടുത്ത് അവളെന്നെ കാണിച്ചു.
അതുമെന്നെ വിസ്മയപ്പെടുത്തി.
അതൊരു ടാങ്ക് ടോപ്പയിരുന്നു. മുലച്ചാല് ഒക്കെ അല്പ്പം കാണത്തക്ക രീതിയില്. സ്ലീവ് ലെസ്സ് അയ ടോപ്പ്.
അന്ന് ഞാനിരിക്കുമ്പോള് തന്നെ സുധാകരന് അവളോട് മിണ്ടാനോക്കെ ശ്രമിച്ചു.
“മാഡം എന്നാന്നു അറിയില്ല. കൊറച്ചും കൂടി വെള്ളം വേണം..ഇന്ന് ഭയങ്കര ദാഹം…”
അയാള് ഗ്ലാസ് അവള്ക്ക് നീട്ടിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.
അത് പറയുമ്പോള് അയാളുടെ നോട്ടമവളുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് പാളുന്നത് ഞാന് കണ്ടു.
അപ്പോള് ദീപിക എന്നെ നോക്കി.
അന്ന് ശനിയാഴ്ച്ച രാത്രിയായിരുന്നു. എല്ലാ വാരാന്ത്യത്തിലും ചെയ്യുന്നത് പോലെ ഞാനും സുധാകരനും കുടിക്കാനിരുന്നു. രണ്ട് പെഗ് കഴിച്ചു കാണണം. ദീപിക അടുക്കളയില് എന്തോ സ്നാക്ക്സ് ഉണ്ടാക്കുകയായിരുന്നു, ഞങ്ങള്ക്ക് വേണ്ടി. അടുക്കളയോട് ചേര്ന്ന ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിനടുത്താണ് ഞങ്ങളുടെ ഇരിപ്പ്. ഇന്ന് അവള് ഇന്നലത്തെക്കാള് ഇറക്കം കുറഞ്ഞ സ്കര്ട്ട് ആണ് ഇട്ടിരിക്കുന്നത്. പകുതി തുടകള് വെളിയില് കാണാം.
സുധാകരന്റെ നോട്ടം ഇപ്പോള് വളരെ ഓപ്പണ് ആയാണ്. എന്റെ മുമ്പില് വെച്ച് നേരത്തെ ഒളിഞ്ഞു നോക്കിയത് പോലെയല്ല. അപ്പോഴൊന്നും ഞാന് ഒന്നും പറയാത്തത് കൊണ്ടാവണം അയാള് ഇപ്പോള് വളരെ ഫ്രീയായി നോക്കുന്നത്.
“എങ്ങനെ, പൂസ്സായോ സുധാകരാ?”
ഞാന് അയാളോട് ചോദിച്ചു.
“കൊറച്ച്…”
അയാള് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“മാഡം എന്നതാ സാറേ ഒണ്ടാക്കുന്നെ?”
“നെയ്യപ്പം ആണെന്ന് തോന്നുന്നു…”
“സൂപ്പറാണോ മാഡത്തിന്റെ നെയ്യപ്പം?”
അയാള് ചോദിച്ചു.
“പിന്നല്ലേ! നല്ല മയമാ..അല്ല നീ തിന്നിട്ടില്ലേ?”
“പിന്നില്ലേ എനിക്ക് തന്നിട്ടുണ്ട്…”
“പിന്നെ എന്തിനാ നീ ചോദിച്ചേ?”
അപ്പോള് ദീപിക തിരിഞ്ഞു നിന്ന് ഞങ്ങളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.
“അല്ല ഓരോരുത്തര്ക്കും ഓരോ ടേസ്റ്റല്ലേ? എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത് പോലെ സാറിന് ഇഷ്ട്ടപ്പെടനം എന്നൊന്നുമില്ലല്ലോ…”
ദീപിക എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
“ആ, അത് ശരിയാ, സുധാകരാ…”
അടുക്കയില് ഇളക്കുകയും അനങ്ങുകയും ചെയ്യുമ്പോള് അവളുടെ സ്കര്ട്ട് ഇടയ്ക്കിടെ ഉയര്ന്നു പൊങ്ങും. സുധാകരന് കണ്ണുകള് മാറ്റാത അങ്ങോട്ട് തന്നെ നോക്കി നില്ക്കുന്നുണ്ട്. ഞാന് അടുത്തിരിക്കുന്നത് ഇപ്പോഴയാള്ക്ക് ഒരു പ്രശ്നമേയല്ല എന്ന് തോന്നുന്നു. മിനി സ്കര്ട്ടിലൂടെ പിമ്പോട്ടു തള്ളിയുരുണ്ട് നില്ക്കുന്ന ദീപികയുടെ കുണ്ടിയില് നിന്ന് അയാള് കണ്ണുകള് മാറ്റിയില്ല. ഞാനാണെങ്കില് അല്പ്പം പൂസിലുമാണ്. അതുകൊണ്ട് ഞാന് സുധാകരന്റെ മുഖത്തേക്ക് പെട്ടെന്ന് നോക്കി. എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു.
“നീ എവിടെയാടാ ഈ നോക്കുന്നെ?”
പെട്ടെന്ന് ആപത്ത് മണത്തത് പോലെ സുധാകരന് കണ്ണുകള് മാറ്റി എന്നെ നോക്കി.
എന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് ദീപികയും മുഖം തിരിച്ച് ഞങ്ങളെ നോക്കി.
“ഹ്മം…എന്താ? എന്താ സര്?”
“നീ എവിടെയാ ഈ നോക്കുന്നത് എന്നാ ഞാന് ചോദിച്ചേ!”
“ഒന്നുമില്ല സാര്..സോറി…”
വീരശൂരപരാക്രമിയാണ് എന്ന് ദീപികയാല് റിപ്പോര്ട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ട [കര്മ്മണി പ്രയോഗം] സുധാകരന് എന്റെ മുമ്പില് ഇരുന്നു പരുങ്ങുന്നു!
“ഒന്നുമില്ലേല് പിന്നെ എന്തിനാ സോറി?”
ഞാന് ശബ്ദമുയര്ത്തി.
“നീ മോശം ഒന്നും ചെയ്തില്ലേല് സോറി പറയേണ്ട ആവശ്യമുണ്ടോ? നിനക്ക് സോറി പറയണം എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടെല് മോശമായി എന്തോ നെ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്; അല്ലെ? നേരല്ലേ?”
സുധാകരന്റെ മുഖത്ത് ഭയം നിറയുന്നത് ഞാന് കണ്ടു.
നെറ്റിയില് നിന്നും വിയര്പ്പ് മുത്തുകള് താഴേക്ക് അടര്ന്നു. അയാള് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അയാളെ അല്പ്പം കൂടി ഭയപ്പെടുത്താനെന്നോണം ഞാന് അയാളെ രൂക്ഷമായി നോക്കി.
“പറ, സുധാകരാ…”
ഞാന് അയാളോട് ചോദിച്ചു.
“എങ്ങനെയുണ്ട് എന്റെ ഭാര്യ? ചരക്കാണോ?”
“സാര്!”
അയാളുടെ സ്വരത്തില് അല്പ്പം ഭയമുണ്ടായിരുന്നു. അപ്രതീക്ഷിതമായി എന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്നും അത്തരം ഒരു ചോദ്യം സ്വപ്നത്തില് പോലും അയാള് പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കുകയില്ല.