”ഹൂ… എടാ വയറ്റിൽ മാത്രം പിടിച്ച് കളിക്കാതെ ആരെങ്കിലും കാണുന്നതിന് മുമ്പ് ഒന്നു പിഴിഞ്ഞു താ..”
അർജുൻ പറഞ്ഞത് പോലെ പെണ്ണ് കഴപ്പ് കണ്ടുപിടിച്ച ഏതോ മഹാനുഭാവൻറെ മോളാ..
അവൻ വയറ്റിൽ നിന്നും കൈകളെ നിരക്കി മുകളിലേക്ക് കൊണ്ടു പോരുമ്പോൾ ഓരോരോ രോമങ്ങൾ അവൻറെ ഉളളം കൈയെ അഭിരമിച്ച് കൊണ്ട് കടന്നു പോകുന്നത് അവൻ അറിഞ്ഞു.. ‘ദർശനേ പാപം സ്പർശനേ പുണ്യം’ എന്ന് അവൻറെ മനസ്സിലിരുന്ന് ആരൊക്കെയോ പറഞ്ഞു..
അവർ കൈകളെ നീക്കി മുലകൾക്കു മുകളിലേക്ക് കൊണ്ടു വന്ന് അവയെ പതിയെ തഴുകുമ്പോൾ രാവിലെ കണ്ട ലക്ഷ്മിയുടെ അരിച്ചാക്കുകൾ അവനു മുന്നിൽ നിന്ന് കൊഞ്ഞണം കുത്തി..
അവൻ മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ അനികയുടെ മുലകളിൽ
ഞെരിക്കാനായി തുടങ്ങുമ്പോൾ വാതിൽക്കൽ ഒരു കാൽ പെരുമാറ്റം കേട്ടു..
”അജയ്…”
കാൽ പെരുമാറ്റത്തിനൊപ്പം
ക്ളാസ്സിൻറെ വാതിൽക്കൽ നിന്നും ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു..
അജയ് എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ വെപ്രാളപ്പെട്ട് തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും നോക്കുമ്പോൾ കിതച്ചു കൊണ്ട് അരുൺ ക്ളാസ്സ് റൂമിന് മുന്നിൽ നില്ക്കുന്നു.. അനിക പതിയെ അജയ് യുടെ മടിയിൽ നിന്നും നിരങ്ങി തറയിലേക്കിരുന്നു…
”എന്നതാടാ.. എന്നതാ പ്രശ്നം??..”
അജയ് പെട്ടെന്ന് വാതിൽക്കലെത്തി..
”എടാ.. നീ ഒന്ന് വന്നേ.. അവിടെ മുട്ടൻ സീനാ.. വാ..”
അരുൺ അജയ് യെയും പിടിച്ച് വലിച്ച് കൊണ്ട് ഓടി..
അജയ് യെയും വലിച്ചുകൊണ്ട് അരുൺ ഓടിയെത്തിയത് ജെൻറ്സ് ടൊയ് ലെറ്റിന് മുന്നിൽ..
”എന്നതാടാ.. എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ടൊയ് ലെറ്റ് യൂസ് ചെയ്യണ്ട..”
അജയ് അരുണിൻറെ കൈ വിടുവിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..
”എടാ അതിനല്ല.. നീ വന്നേ..”
അരുൺ അകത്തേക്ക് ടൊയ് ലെറ്റിനുളളിലേക്ക് കയറി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..
അജയ് മടിച്ച് മടിച്ച് ഉളളിലേക്ക് കയറി..
അവനെ ശരിക്കും ഞെട്ടിച്ച ഒരു കാഴ്ചയായിരുന്നു അവിടെ കണ്ടത്…
റോഷ്നി.. തൻറെ മനസ്സിലേക്ക് ചെറുചിരിയുടെയും തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളുടെയും പരിഭവം നിറഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൻറെയും അകമ്പടിയോടെ കയറി വന്നവൾ.. കണ്ട മാത്രയിൽ മറ്റാർക്കും വിട്ടുകൊടുക്കില്ല എന്നുറപ്പിച്ചവൾ…ഇവൾ ഇനിയെന്നും തൻറേതു മാത്രമെന്ന് മനസ്സു പറഞ്ഞ ആദ്യത്തെ പെണ്ണ്..
ആ അവൾ കൂട്ടം കൂടി നില്ക്കുന്ന ബോയ്സിന് നടുവിൽ നിന്നും അതും ജെൻറ്സ് ബാത്റൂമിൽ നിന്നും കണ്ണുനീരൊഴുക്കുന്ന കാഴ്ച…
ആ കാഴ്ച അവൻറെ ഹൃദയം നുറുക്കുന്നതിന് സമാനമായിരുന്നു..
ഇന്ന് രാവിലെ മാത്രം കണ്ട ഒരു പെണ്ണിൻറെ കണ്ണുനീർ തന്നെ ഇത്രയധികം നീറ്റൽ അനുഭവിപ്പിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതിൻറെ കാരണം എന്താണ് എന്ന് അവന് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.. പ്രണയത്തിനും അപ്പുറമായി മറ്റെന്തോ വികാരം..
”ഹേയ്.. വൊട്സ് ഹാപ്പെനിങ് ഹിയെർ??..”
എവിടെ നിന്നോ അടിഞ്ഞു കൂടിയ ധൈര്യത്തിന്റെ കണികകളെ ചേർത്തു കൊണ്ട് അവൻ ചോദിച്ചു..
എല്ലാ പേരുടേയും ശ്രദ്ധ അജയ് യുടെ നേർക്ക് പതിച്ചു..
” നീ ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ലേ ഇവരുണ്ടല്ലോ നമ്മളുടെ പുതിയ മിസ്… ഇവര് ബോയ്സ് ടോയ് ലെറ്റിലേ ഇച്ചി മുളളൂ..”
ജസീൽ പരിഹാസ സ്വരത്തിൽ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ കൂട്ടം കൂടി നിന്ന പിളേളരെല്ലാം ആർത്താർത്ത് ചിരിച്ചു.. അത് കേട്ടപ്പോൾ അജയ് പോലും അറിയാതെ അറിയാതെ അവൻറെ കണ്ണുകൾ റോഷ്നിയെ തേടിയെത്തി..
അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കണ്ണുനീരിന് പകരം രക്തം ഒഴുകുന്നതായി അവന് തോന്നി..
അവളുടെ കരച്ചിൽ കണ്ടുനില്ക്കാൻ കെല്പ്പില്ലാതെ അജയ് ജസീലിന് നേരേ തിരിഞ്ഞു..
”ജസീൽ.. ദിസ് ഈസ് ടു മച്ച്.. ഡോണ്ട് പണിഷ് ഹെർ ലൈക് ദിസ്.. പ്ളീസ് ലീവ് ഹെർ..”
പിന്നെ റോഷ്നിയോടായി.
..
”മാം റിയെലി സോറി ദാറ്റ് വാട്ട് വോസ് ഹാപ്പെനിങ്.. പ്ളീസ് യു മേ ഗോ..”
റോഷ്നി നന്ദി സൂചകമായി അവനെ നോക്കി തിരിഞ്ഞു നടന്നു..
”അങ്ങനെ അങ്ങ് പോയാലോ.. മുഴുവൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല..”
ജസീലിൻറെ വാക്കുകൾ വീണ്ടും അവളുടെ നെഞ്ചിൽ തീ കോരിയിട്ടു..
അവൾ ദയനീയമായി അജയ് യെ നോക്കി.. അവൾ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് അവൻറെ കാലിൽ വീണ് അപേക്ഷിക്കുന്നതായി അവന് തോന്നി..