പക്ഷേ ഞാൻ നാക്ക് നീട്ടി അതിന്റെ അറ്റത്ത്
നക്കുന്നത് വരെ അയാൾ എന്റെ കവിളിൽ നിന്ന് വിട്ടില്ല. അയാള്ക്ക് ഞാൻ അത് വെറുതേ നക്കിയാൽ പോരായിരുന്നു. ഒരു തവണ നക്കി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അയാൾ എന്നോട് അത് നുണഞ്ഞ് രുചിച്ച് നോക്കാൻ പറഞ്ഞു.
അയാളുടെ ആ കുണ്ണയുടെ ഓരോ ഇഞ്ചും എന്നെ കൊണ്ട് അയാൾ നക്കി രുചിച്ച് നോക്കിപ്പിച്ചു.
അയാളുടെ കുണ്ണ മുഴുവന് എന്റെ നാവിന്റെ ചൂടും എന്റെ നാവ് അയാളുടെ കുണ്ണയുടെ രുചിയും അറിഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞ ശേഷം അയാൾ മെല്ലെ അത് എന്റെ വായിലേക്ക് തിരുകി കയറ്റി.
ചോദ്യവും ഇല്ല ഉത്തരവും ഉണ്ടായില്ല. ഞാൻ അയാളുടെ സ്വന്തം എന്ന രീതിയില് അയാളുടെ കുണ്ണ നേരിട്ട് എന്റെ അണ്ണാക്കിലേക്ക് ഉള്ള വഴി കണ്ട് പിടിച്ചു.
പെട്ടെന്ന് അയാൾ എന്റെ മുടികുത്തിൽ ചുറ്റി പിടിച്ചിട്ട് ക്രൂരമായി എന്റെ വായിലേക്ക് അടിച്ചു കയറ്റാൻ തുടങ്ങി. ഇടക്ക് ഇടക്ക് അയാൾ “എന്താടീ പൊലയാടി മോളെ, ഇത്ര നാളും നിനക്ക് ഒടുക്കത്തെ ജാട ആയിരുന്നല്ലോ.
ഇപ്പോ തീർന്നോ നിന്റെ ജാട എല്ലാം?” എന്നും “ഈ അക്ബറിന്റെ കണ്ണ് വീണ പെണ്ണുങ്ങള് ഒന്നും എന്റെ കുണ്ണ രുചിക്കാതെ പോകില്ലടീ കൂത്തിച്ചി” എന്നൊക്കെ എന്തെല്ലാമോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
എനിക്ക് പക്ഷേ എല്ലാം അവ്യക്തമായിരുന്നു. എന്റെ ചെവിയില് ആകെ അയാളുടെ കുണ്ണ എന്റെ അണ്ണാക്കിൽ വന്നടിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ഒരു തരിപ്പ് മാത്രം ആയിരുന്നു.
എത്ര നേരം അയാൾ അത് തുടർന്നു എന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല. പക്ഷെ പെട്ടെന്ന് അയാൾ അയാളുടെ കുണ്ണ എന്റെ വായിൽ നിന്ന് വലിച്ച് എടുത്തു.
ഞാൻ
നോക്കിയപ്പോൾ എന്റെ തുപ്പല് നൂല് പോലെ അയാളുടെ സാധാനത്തില് നിന്നും നിലത്തേക്ക് ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എനിക്ക് വീണ്ടും അറപ്പ് തോന്നി ഞാൻ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.
അയാൾ വീണ്ടും എന്റെ അടുത്ത് ഇരുന്നിട്ട് അയാളുടെ സാധനം എന്റെ പാവാടയില് തുടച്ച് വൃത്തിയാക്കി. അയാൾ മൊബൈൽ എടുത്ത് എന്തോ ചെയ്തപ്പോൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന സ്പീക്കറിൽ നിന്ന് പട്ട് വരാൻ തുടങ്ങി.
എന്റെ അടുത്തേക്ക് ചേര്ന്ന് എന്റെ കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മ നല്കിയിട്ട് അയാൾ പറഞ്ഞു “ഈ രാത്രി ഈ മുറിയില് ഒരുപാട് ശബ്ദ മേളങ്ങള് ഉണ്ടാകാന് ഉള്ളതാ വെറുതേ എല്ലാവരും എല്ലാം കേള്ക്കേണ്ട അല്ലെ”.
ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. എന്റെ ഉള്ളില് വല്ലാത്തൊരു ഭയം നിറയാന് തുടങ്ങി.
“ഇനി എന്റെ രോഹിണിക്കുട്ടി ഒന്ന് എഴുന്നേറ്റ് നിന്നെ. നിന്നെ ഞാൻ ശരിക്ക് ഒന്ന് കാണട്ടെ”.
ഞാൻ മടിച്ച് മടിച്ച് അയാളുടെ മുമ്പില് എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു. അയാളുടെ ആര്ത്തി പിടിച്ച നോട്ടം സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ ഞാൻ വീണ്ടും എന്റെ മുഖം കുനിച്ചു.
“ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾ എല്ലാം ഊരടീ”.
ഞാൻ ഞെട്ടി അയാളെ നോക്കി.. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ എന്നോടുള്ള കൊതി അല്ലാതെ, കരുണയുടെ അംശം പോലും ഞാൻ കണ്ടില്ല.
“സാർ, പ്ലീസ്… എനി… എനിക്ക് പറ്റില്ല” ഞാൻ പറഞ്ഞ് നോക്കി..
“നിബന്ധിക്കില്ല ഞാൻ. വാതിൽ നിന്റെ പുറകില് ഉണ്ട്. എപ്പോ വേണമെങ്കിലും നിനക്ക് പോകാം”. അയാൾ പറഞ്ഞു. ഞാൻ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് വാതിലിലേക്ക് നോക്കി.
ആ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് ഓടാൻ എന്റെ മനസ്സ് കൊതിച്ചു.
” പോകുന്ന വഴിക്ക് ആ റിസപ്ഷന്റെ പുറകില് ഇവിടത്തെ
പോലീസ് സ്റ്റേഷൻന്റെ നംബർ ഉണ്ട്. ഒന്ന് അതിലേക്ക് വിളിച്ച് പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ പറഞ്ഞേക്ക്”.
അയാള് പറഞ്ഞു. എന്നിൽ നിന്നും ഏതാനും അടി മാത്രം ദൂരം ഉണ്ടായിരുന്ന ആ വാതിൽ പെട്ടെന്ന് എന്നിൽ നിന്നും അകന്ന് അകന്ന് മീറ്റുകളോളം അകന്ന് പോകുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നി.
എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. ഞാൻ വീണ്ടും അയാളെ നോക്കി “പ്ലീസ് സാർ, എന്നെ വെറുതേ വിടണം. ഞാൻ ഒരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ല. ഞാൻ സത്യമായിട്ടും ആ മാല എടുത്തിട്ടില്ല”.
“ഞാൻ നിന്നോട് ഒരിക്കൽ പറഞ്ഞു, ഇനി എനിക്ക് കൂടുതൽ ഒന്നും കേള്ക്കേണ്ട. ഇപ്പൊ നീ തീരുമാനിക്കണം. പോകാൻ ആണെങ്കിൽ നിനക്ക് പോകാം.
അല്ല ഇവിടെ നിക്കുവാണേ, ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കണം”.