തോമസ്:”പിന്നെ ഇയാൾ നിന്നോട് എന്താ അനാവശ്യം പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടല്ലോ”.
നവ്യ:”അതൊന്നും ഇല്ല അങ്കിൾ, അയാൾ എന്തോ തെറ്റ്ധരിച്ച് പറഞ്ഞതാ. പ്രശ്നം ഒന്നുമില്ല. വിട്, അയാള്ക്ക് ദേ ശ്വാസം മുട്ടുന്നു”.
തോമസ് അങ്കിൾ അക്ബറിന്റെ നെഞ്ചിലെ ഭാരം അല്പം കുറച്ചിട്ട് “നീ എന്നാൽ റെസ്റ്റോറന്റിലേക്ക് പൊയ്ക്കോ. അവിടെ ഡിന്നർ റെഡി ആണ്. അത് പറയാനാണ് ഞാൻ വന്നത്”.
നവ്യ:”വാ അങ്കിൾ നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് പോകാം. അയാളെ വിട്”.
തോമസ്:”നിന്നോട് ചെല്ലാനല്ലെ പറഞ്ഞത്. ഞാൻ ഇവന്റെ തെറ്റിധാരണ ഒന്ന് മാറ്റി കൊടുത്തിട്ട് വരാം”.
നവ്യ:”വേണ്ട അങ്കിൾ. ഒന്നും വേണ്ട. വാ നമുക്ക് പോകാം”.
തോമസ്:”നീ പറയുന്നത് കേക്ക്. ഞാൻ ഇവനെ ഒന്നും ചെയ്യില്ല. നീ ചെല്ല്”.
നവ്യ അല്പം മടിച്ചു മടിച്ച് നിന്നിട്ട് പിന്നെ റെസ്റ്റോറന്റിലേക്ക് നടന്നു. നവ്യ
അല്പം ദൂരെ എത്തിയതിനു ശേഷം തോമസ് അക്ബറിനെ കോളറില് പിടിച്ച് വലിച്ച് ഉയർത്തി.
അവന്റെ കണ്ണിലേക്ക് തീ പാറുന്ന കണ്ണുകളോടെ നോക്കി കൊണ്ട് “നിന്നോട് ഞാൻ മര്യാദയുടെ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞതാ ഞങ്ങളുടെ പെണ്ണിനെ നിനക്ക് വേണമെങ്കിൽ നീ എന്താ ചെയ്യേണ്ടതെന്ന്.
എന്നിട്ട് നീ over smart ആവാന് നോക്കുന്നോ”.
അക്ബർ:”സാർ പ്ലീസ്. എന്നെയൊന്ന് വിടൂ. ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്തില്ല”.
തോമസ്:”ഭ നായെ, ഞാൻ നിന്റെ പുറകേ തന്നെ വന്നതാടാ. നീ എവിടെ വരെ പോവും എന്ന് കാണാന് തന്നെ ആണ് ഞാൻ മാറി നിന്നത്”.
അക്ബർ:”sorry സാർ.. അവളെ കണ്ടപ്പോൾ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയാതെ പറ്റി പോയതാ”.
തോമസ് അവനെ വിട്ടു.. അക്ബർ ആശ്വാസത്തോടെ ദീര്ഘ ശ്വാസം എടുത്ത് വിട്ടു.
തോമസ്:”ഒരിക്കൽ കൂടി ഞാൻ പറയുവാ, ഞങ്ങൾക്ക് രോഹിണിയെ കിട്ടിയാൽ, നിനക്ക് നവ്യയെ കിട്ടും. ഞാൻ വാക്ക് പറഞ്ഞാൽ വാക്ക് ആണ്.. അതിന്റെ ഇടക്ക് നീ ഇങ്ങനെ ഒരു തന്തയില്ലായ്മത്തരങ്ങൾ ചെയ്യാതെ ഇരുന്നാല് അതാവും നിനക്ക് നല്ലത്.
അക്ബർ:”മനസ്സിലായി സാർ. ഇനി എന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് പ്രശ്നം ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ല. സാർ പറയുന്നത് പോലെ എല്ലാം ഞാൻ ചെയ്തോളാം”.
തോമസ്:”അങ്ങനെ ആയാൽ നിനക്ക് കൊള്ളാം”.
കുറച്ച് നേരത്തെ നിശബ്ദതക്ക് ശേഷം,
തോമസ്:”രോഹിണിയുടെ കാര്യത്തിൽ എന്താ നിന്റെ പ്ലാൻ?”
അക്ബർ:”ഞാൻ ഒന്ന് തുടങ്ങി വെച്ചിട്ടുണ്ട്, നാളേക്ക് എല്ലാം ശരിയാക്കാം. നാളെ അവള്ക്ക് ഞാൻ ഓഫ് ഡേ ആക്കിയിട്ടുണ്ട്. രാവിലെ അവളെ എല്ലാം പറഞ്ഞ് റെഡി ആക്കികോളാം.
വൈകുന്നേരം വരെ നിങ്ങൾ അടിച്ചു പൊളിച്ചോ”. അക്ബർ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞ് നിർത്തി.
തോമസും ചെറുതായി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു “പ്ലാൻ ഒക്കെ കൊള്ളാം. ഇങ്ങനൊക്കെ നടന്നാൽ മതി”.
അക്ബർ:”നടക്കും സർ. രോഹിണിയുടെ കാര്യം ഞാൻ ഏറ്റു”.
തോമസ്:”hmm. Ok”.
അക്ബർ അല്പം മടിച്ച് തല ചൊറിഞ്ഞ് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു “അപ്പൊ നാളെ രാവിലെ നവ്യയെ എനിക്കും തരാമോ?”
തോമസ്:”ഇത്രയും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞിട്ട് നിന്നെ ഞാൻ വിശ്വസിക്കണോ? നടക്കില്ല മോനെ. ആദ്യം ഞങ്ങളുടെ കാര്യം കഴിയട്ടെ. എന്നിട്ട് രാത്രി ആവുമ്പോ നിന്റെ കാര്യം ഞാൻ ശരിയാക്കി തരാം”.
അക്ബർ:”സാർ അത്… അത് പോര. നാളെ രോഹിണിയെ നിങ്ങള്ക്ക് തരുമ്പോള് തന്നെ നവ്യയെ എനിക്ക് തരണം. അതല്ലെ ശരി സാർ..”.
തോമസ്:”അതല്ല ശരി സാർ. നിന്നെ എനിക്ക് തീരെ വിശ്വാസമില്ല. ഇതിൽ ഇനി ഒരു സംസാരമില്ല. വേണമെങ്കിൽ നിനക്ക് സമ്മതിക്കാം. ഇല്ലെങ്കില് ഇപ്പോൾ ഇവിടെ വച്ച് നമുക്ക് ഇതെല്ലാം വേണ്ടെന്ന് വെക്കാം”.
അക്ബറിന്റെ മനസ്സിൽ പെട്ടെന്ന് നവ്യയുടെ വശ്യമായ രൂപം ഒന്ന് തെളിഞ്ഞ് വന്നു.
അക്ബർ:”അയ്യോ അത് വേണ്ട സർ. സാർ പറയുന്നത് പോലെ മതി. എനിക്ക് അവളെ ഒന്ന് കിട്ടിയാൽ മതി”.
തോമസ് കാര്യങ്ങളെല്ലാം തന്റെ വരുതിക്ക് വന്ന സന്തോഷത്തോടെ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു “അപ്പോൾ എല്ലാം പറഞ്ഞപോലെ. പിന്നെ കാണാം. ഇനി ഞാൻ പോയി ആ ചരക്കിന്റെ കൂടെ ഒന്ന് ഡിന്നർ കഴിക്കട്ടെ. വിശക്കുന്നു”.
നടന്നകലുന്ന തോമസിനെ നോക്കി അക്ബര് പല്ലിറുമി. എന്നാൽ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നു.