അവൻ സൂന്റെ മുന്നിൽ എത്തി ബൈക്ക് പാർക്ക് ചെയിതു നേരെ ഡ്രസ്സ് ചേഞ്ച് ചെയ്യാൻ കേറി.
അവന്റെ ഡ്രസ്സ് അവിടത്തെ ഡ്രോയറിൽ വച്ച് സൂയിലെ ഡ്രെസ്സ് യും ഇട്ട് അവന്റെ ജോലിലേക്ക് കടന്നു.
എല്ലാം ജീവികകും ആഹാരം കൊടുത്തു ക്ലീൻ ചെയ്യേണ്ടത് എല്ലാം ക്ലീൻ ആക്കി. ഫുഡ് ന്റെ സ്റ്റോക്ക് എടുത്തു അവൻ തന്റെ നടത്തം വീണ്ടും ആരംഭിച്ചു.
*****-***************
പുറത്തുനിന്ന് അരുണരശ്മികൾ ജാലകത്തിലൂടെ ഫ്ലാറ്റിനകത്തേക്ക് ഒരു വിരുന്നുകാരനെപോലെ ഒഴുകിയെത്തി.
മേശക്ക് മുകളിൽ ആവിപറക്കുന്ന കട്ടൻചായ മേഘയെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഇളംവെയിൽ അവളെ തഴുകിതലോടിയപ്പോൾ
കിടക്കയിൽ നിന്നുമെഴുന്നേറ്റ് രമ്യയെത്തന്നെ നോക്കി.
“ന്തടി.., നോക്കി പേടിപ്പിക്കുന്നോ, കണ്ണ് ഞാൻ കുത്തിപ്പൊട്ടിക്കും. പോയി കുളിച്ചിട്ട് വാടി”
നനഞ്ഞ കാർകൂന്തൽ ഫാനിന്റെ മുൻപിൽ പരത്തിയുണക്കുന്നതിനിടയിൽ രമ്യ പറഞ്ഞു.കൈയ്യിൽ കിട്ടിയ എസിയുടെ റെമോർട്ട്കൊണ്ട് അവൾ മേഘക്യെ അതുവച്ചൊരെറ് കൊടുത്തു.
ഉന്നംവച്ചെറിഞ്ഞപോലെ അത് കൃത്യമായി മേഘയുടെ ഇടത് കണ്ണിന് മുകളിലെ നെറ്റിയിൽ ചെന്നുപതിച്ചു.
നെറ്റിപൊത്തി മേഘ നിന്ന് കരയുന്നത് കണ്ട രമ്യ അടുത്തചെന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ പൊത്തിയ കൈക്കുള്ളിലൂടെ രക്തം ഒഴുകാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.
ഉടനെ ആശുപത്രിയിൽ ചെന്ന് രണ്ട് സ്റ്റിച്ചിട്ടു.
നെറ്റിയുഴിയുന്നത് കണ്ട രമ്യ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പുഞ്ചിരിച്ചിരുന്നു.
“ഈ സ്റ്റിച്ചിന് മറുസ്റ്റിച്ചിട്ടില്ലങ്കിൽ എന്റെ പേര് നിന്റെ പട്ടിക്കിട്ടൊ…ഹും..”
അതും പറഞ്ഞു കുളിക്കാൻ കേറി ബാത്റൂമിലേക്ക് കയറി അവൾ വാതിൽ ശക്തിയായി കൊട്ടിയടച്ചു.നൈറ്റിയൂരി ആങ്കറിൽ തൂക്കിയിട്ട് ഷവർതുറന്ന് മേഘ കണ്ണാടിക്കു മുൻപിലേക്ക് ചേർന്നുനിന്നു.
അപ്പോ അവളുടെ മനസ്സിൽ മുഴുവനും ഇന്നലത്തെ സ്വപനം ആയിരുന്നു എന്ത് എല്ലാമോ ആയിരുന്നു.
എന്തൊക്കെ നടക്കുന്നത് പോലെ അവൾക് തോന്നി. നാവിനു നീളം ഉള്ളത് പോലെ തോന്നി.
അവളുടെ മുഖം കണ്ണാടിയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണ് പൂച്ചകണ്ണ്നു സാമാനം ആയ എന്തോ പോലെ ആയി തോന്നു.
അവളുടെ നിതംബത്തിൻ പുറകിൽ സ്വർണ്ണ ശോഭയെ പോലെ യുള്ള ഒരു വാല് ഉള്ളത് പോലെ അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.
ഇന്നലെ വായിച്ച കഥയിലെ നായികയെപ്പോലെ താൻ ആവുമോ എന്ന് അവൾക് തോന്നി.താനൊരു നാഗകനിക്യ ആയി മാറിപ്പോവുമോ എന്ന് അവൾ ഭയന്ന് പോയി.
ശേഷം മുറിയിൽകയറി അവൾ വസ്ത്രം മാറി മുഖം മിനുക്കാൻ കണ്ണാടിക്കുമുൻപിൽ ചെന്നുനിന്നു.
വലത്തെ മോതിരവിരലിൽ അഞ്ജനം തോണ്ടിയെടുത്ത് തന്റെ കരിനീല മിഴിയിൽ ചാലിക്കുവാൻ കണ്ണാടിയുടെ അടുത്തേക്ക് നിന്നതും
ഭയപ്പെട്ടുകൊണ്ട് മേഘ രണ്ടടി പിന്നിലേക്ക് നിന്നു.
കണ്ണാടിയിൽ തന്റെ പ്രതിബിംബത്തിന് പകരം ഒരു സ്വരണ നാഗം ഫണം വീർത്തി നില്കുന്നു.
കാലിന്റെ വിരലിൽ നിന്നും ഭയം പൊട്ടിപുറപ്പെട്ട് ശിരസിലേക്ക് അടിച്ചുകയറി.
ഫ്ലാറ്റിന്റെ വരാന്തയിൽ ഫോൺ വിളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്ന
രമ്യയെ മേഘ നിലവിളിക്കുന്നതുകേട്ട് ഓടിവന്നപ്പോഴേക്കും അവൾ
ബോധരഹിതയായി നിലത്ത് വീണിരുന്നു.
ഉടനെ മുഖത്തേക്ക് കുറച്ചുവെള്ളം തെളിച്ച് കവിളിൽ തട്ടി രമ്യ അവളെ തട്ടിവിളിച്ചു.
“മേഘയെ …. ന്താ പറ്റിയേ…?”
“അവിടെ ആരോ… ഞാൻ കണ്ടു, ഒരു സ്വരണ നാഗം ….”
ഇടറിയശബ്ദത്തിൽ അവൾ എങ്ങനെയോ രമ്യയോട് പറഞ്ഞു.
“മണ്ണാങ്കട്ട…., രാത്രി ഓരോ കഥകളും വായിച്ചുകിടക്കും, എന്നിട്ട് മനുഷ്യനെ പേടിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി…. എണീറ്റ് ജോലിക് പോടി…”
രമ്യ അവളെപിടിച്ചെഴുന്നേല്പിച്ച് വീണ്ടും ഫ്ലാറ്റിന്റെ വരാന്തയിലേക്ക് നടന്നുനീങ്ങികാറിന്റെ പിൻസീറ്റിൽനിന്നും എന്തോ ശബ്ദം കേട്ട് മേഘ കണ്ണാടിയിലൂടെ പിന്നിലേക്ക് നോക്കി. രമ്യയുടെ നേരെ, പിൻസീറ്റിൽ കറുത്ത ഒരു സർപ്പരൂപം ഇരിക്കുന്നു