അങ്ങനെ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ സന്തോഷത്തിന്റെ നാളുകൾ ആയിരുന്നു പിന്നീട് അങ്ങോട്ട്
അങ്ങനെ ഇരിക്കെ ആണ് ബ്രോക്കർ വീരാൻക്ക ഇത്താക്ക് ഒരു കല്യാണ ആലോചന ആയി വീട്ടിൽ വരുന്നത്
നല്ല ബന്ധം ആയത്കൊണ്ട് ഉപ്പാക്ക് സമ്മതമായിരുന്നു
ചെക്ക നോട് വന്നു കണ്ടു പോയിക്കോളാൻ പറഞ്ഞു ഉപ്പ…
വീട്ടിൽ ആണെകിലോ ഇത്താടെ കരച്ചിലും പറച്ചിലും
ഇത്താക് പഠിക്കാൻ നല്ല ആഗ്രഹമായിരുന്നു
എങ്കിലും ഉമ്മാന്റേം ഉപ്പ ടെം നിർബന്ധം കാരണം ഇത്ത നിക്കാഹ് നു സമ്മതം മൂളി
പിന്നെ എല്ലാം വളരെ പെട്ടന്നായിരുന്നു
പെണ്ണുകാണലും, നിശ്ചയവും, കത്തടിക്കലും,
അങ്ങനെ കല്യണം പറയലും ആരംഭിച്ചു
അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം ഉപ്പാന്റെ ഫ്രണ്ടിന്റെ വീട്ടിൽ നിക്കാഹ് ക്ഷണിക്കാൻ വേണ്ടി ഉപ്പയും ഉമ്മയും നൂറു മോളും കൂടി കോഴിക്കോട് പോയി
ഞാൻ സ്കൂളിലേക്കും, ഇത്ത മാത്രമേ അന്നു വീട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു…
സ്കൂൾ വിട്ടു വന്ന ഞാൻ കാണുന്നത് മുറ്റം നിറയെ ആൾക്കാരും വണ്ടികളും ആണ്
ഞാനൊന്നു മടിച്ചാണ് വീടിന്റെ പടി കടന്നത് എല്ലാരും എന്നെ നിസ്സഹായായി നോകുനുനുണ്ട്
ഞാൻ വരുന്നത് കണ്ടു മൂത്താപ്പ എന്റെ അടുത്തേക് വന്നു
എന്നെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു ആ വലിയ ദുരന്തം എന്നോട് പറഞ്ഞു
ന്റെ ഉമ്മയും ഉപ്പയും സഞ്ചരിച്ച കാർ ഒരു ആക്സിഡന്റിൽ പെട്ട്
അവർ ഞങ്ങളെ തനിച്ചാക്കി പോയി എന്ന വാർത്ത
ഉപ്പയെയും ഉമ്മയെയും കോലായിൽ വെള്ളത്തുണി കൊണ്ടു പുതച്ചു കിടത്തിയിരിക്കുന്നു , ചന്ദനതിരി യുടെ ഗന്ധവും, ഖുർആൻ പാരായണവുo,
എൻറെ ഇത്തയുടെ നിലവിളിയും ദൂരെ നിന്ന് തന്നെ എനിക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു
ഉമ്മയുടെയും ഉപ്പയുടെയും അടുത്തേക്ക് എന്നെ കൊണ്ടു പോയപ്പോ എനക്ക് അവരുടെ മുഖത്തേക്കു നോക്കാനുള്ള ശക്തി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല ഇ എട്ടു വയസ്സുകാരന്
എന്നും കൂട്ടിനു ഈ പൊന്നു മോൻ ഉണ്ടാവും എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് എന്നെ ഇത്തനേം നൂറു മോളേം തനിച്ചാക്കി അവരു പോയി പടച്ചോന്റെ അടുത്തേക്ക്
ഉമ്മ ചിരിച്ചു കൊണ്ടാ കിടക്കുന്നത് ഉപ്പയുടെ മുഖം വല്ലാതെ പ്രകാശികുന്നുണ്ട് പെട്ടെന്നാണ് എനിക്ക് നൂറുമോള്ടെ കാര്യം ഓർമ്മ വന്നത്
എന്റെ കണ്ണുകൾ അവളെ തിരഞ്ഞു
ഇവിടെ എന്താ നടക്കുന്നതെന്ന് മനസിലാവാതെ മൂത്തമ്മാന്റെ മടിയിലിൽ ഇരുന്നു അവൾ എല്ലാരേം നോക്കികൊണ്ടിരികാ
ഞാൻ നൂറു മോളെ കെട്ടിപിടിച്ച് കുറെ കരഞ്ഞു
ചടങ്ങുകൾ എല്ലാം കഴിഞ്ഞു എല്ലാവരും പോയി
പിന്നെ ആ വീട്ടിൽ ഞങ്ങൾ മൂന്നു പേര് തനിച്ചായി
ഇത്തന്റെ കല്യാണo നീ ട്ടിവെച്ചെങ്കിലുംഅളിയന് ലീവില്ലാത്തതുകൊണ്ടു രണ്ടുമാസം കഴിഞ്ഞപ്പോ ഇത്താടെ നിക്കാഹ് നടത്തി
ഞങ്ങളെ ഒറ്റക്കാക്കി പോവുന്നതിൽ ഇത്താക്ക് നല്ല വിഷമം ആയിരുന്നു
അളിയന്റെ കൂടെ ഇത്ത കാറിൽ കയറിപോവുമ്പോ ഞാൻ കരഞ്ഞില്ല, കരഞ്ഞ ഇത്താക്ക് അത് കൂടുതൽ സങ്കടാകെ ഉള്ളൂ
അങ്ങനെ ഞാനും നൂറു മോളും തനിച്ചായി
ഇത്താടെ നിക്കാഹ് നു ശേഷം ഞങ്ങൾ പിന്നെ ആ വീട്ടിൽ നിന്നിട്ടില്ല
ഞങ്ങൾ കളിച്ചു വളർന്ന,ന്റെ ഉമ്മാടെ മണമുള്ള, ഉപ്പാടെ വാത്സല്യ മുള്ള ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ നിന്നും എന്നെന്നേക്കുമായി ഞങ്ങൾ പടി ഇറങ്ങി
പിന്നീടങ്ങോട് ഞങ്ങൾ ഉമ്മാന്റെ വീട്ടിൽ ആയിരുന്നു അവിടെ തന്നെ സ്കൂളിലും ചേർത്തു
പിന്നെ എന്റെയും നൂറു മോൾടേം മാത്രം ലോകമായിരുന്നു
ഫോൺ റിങ് ചെയ്യുന്ന സൗണ്ട് കേട്ടിട്ടാണ് ഞാൻ എൻ്റെ പഴയ ആ ഓർമകളിൽ നിന്നും ഉണരുന്നത്
നാട്ടിൽ നിന്നും അഫ്സലിന്റെ ഫോൺ ആയിരുന്നു അത്(ഞാൻ നാട്ടിലേക്ക് വരുന്നത് അവനുമാത്രമേ അറിയുള്ളൂ)
ഫോൺ എടുക്കാൻ വേണ്ടി നിന്നപ്പോഴേക്കും ഫോൺ കട്ടായി….
തിരിച്ചുവിളിക്കാൻ നിന്നപ്പോഴേക്കും തെ അവന്റെ whatsapp msg
ടാ നീ എപ്പോഴാ അവിടുന്ന് കയറുന്നത്…..
“രാത്രി 12ന് കയറും ഇൻഷാഅല്ലാഹ് അവിടെ രാവിലെ 5:20ന് ഇറങ്ങും”
” എയർപോർട്ടിൽ ഞാൻവരണോ ”
” വേണ്ടടാ നീ എങ്ങാനും പോരുന്നത് നിന്റെ വീട്ടിൽ അറിഞ്ഞാൽ ഉടനെ അത് എന്റെ വീട്ടിലും അറിയും, അളിയന്റെ ഫ്രണ്ട് വണ്ടിയുമായി വരാന്നുപറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ”
“ടാ നീ നാളെ എങ്ങോട്ടും പോവരുത് അവിടെ ഉണ്ടാവണട്ടോ..”
” ഇല്ലട ഞാബടെ ഉണ്ടാവും നീ വന്നുപോയിട്ടേ ഇനി ഞാൻ പണിക്കുപോവുന്നുള്ളു പേരെ ….
“മ്മ് മതി ”
” എന്നാ ഒക്കെടാ നാളെ വീട്ടിൽ വന്നിട്ട് കാണാം”