പക – 4 7

 

അത് കേട്ട് ഒരു മൂളൽ എന്നിട്ട് ചിരിച്ചോണ്ട്..

 

ഇനി എന്റെ ആവിശ്യം ഉണ്ടോടോ. ഇതുവരെ ഞാൻ അവനെ വളർത്തി ഇന്നവൻ വലിയ നിലയിൽ എത്തിയില്ലേ.

 

ഇനി എനിക്ക് സന്തോഷത്തോടെ പോകാമല്ലോ..

 

ഒരേ ഒരു ദുഃഖം മാത്രമേ ഉള്ളിൽ ഉള്ളൂ ചന്ദ്രാ.

 

 

ശില്പ മോളെ വീട്ടിലേക്ക് കൈപിടിച്ച് കൊണ്ട് വരുന്നതും എന്റെ മനുവിന്റെ പിള്ളേരെ കാണാൻ കഴിയില്ലല്ലോ എന്നുള്ള വിഷമം മത്രെ ഉള്ളൂ ചന്ദ്രാ..

 

 

അതിനിപ്പോ ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ലല്ലോ . വെറുതെ വേണ്ടാത്ത ഓരോന്ന് ആലോചിക്കേണ്ട.

 

അരവിന്ദേട്ടന്ന് ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല മനുവിന്റെ കല്യാണവും കൂടി അരവിന്ദേട്ടന്റെ പേര കുട്ടികളുടെ കല്യാണവും കൂടാം പോരെ.

 

 

ഹ്മ്മ് ആഗ്രഹികാമെന്നല്ലാതെ.

 

 

ഞാൻ പറഞ്ഞത് നടന്നില്ലേൽ നോക്കിക്കോ.

 

 

ഒരു ചിരി മാത്രം ആയിരുന്നു ആ മുഖത്.

 

 

എനിക്കറിയാടോ അതൊന്നും നടക്കില്ലെന്നു അതുകൊണ്ടു കൂടിയ മനുവിന്റെ അമ്മ വന്നതും മനുവിനെ ആ കയ്യിൽ ഏല്പിച്ചേ..

 

 

ഞാനില്ലേലും അവൻ തനിച്ചായി പോകരുതെല്ലോ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് കരയാൻ തുടങ്ങി..

 

 

അവളെ വെറുക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലെടോ എനിക്ക്.

 

 

ഈ യാത്രയിൽ എങ്ങാനും ഞാൻ പോകുകയാണെൽ അവളോട്‌ പറഞ്ഞേക്കണം ചന്ദ്രാ..

 

 

എന്ത് പറയാനാ ചേട്ടൻ തന്നെ പറഞ്ഞോ.

 

 

അവളോട്‌ യാതൊരു വെറുപ്പുമില്ലെന്നും സ്നേഹിച്ചിട്ടേ ഉള്ളുവെന്നും അവളോടുള്ള ഇഷ്ടം കൊണ്ടാ ഈ അരവിന്ദൻ വേറെ പെണ്ണ് പോലും കെട്ടതിരുന്നേ എന്നുടെ പറഞ്ഞേക്കണെടോ..

 

 

അതു പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞതും പിന്നെ ആളൊന്നും മിണ്ടാതെയായി മോനെ..

 

ഞാനെത്ര വിളിചിട്ടും ഒന്നും പറയാതെ..

 

ഇതെല്ലാം കേട്ടോണ്ടിരിക്കുന്ന രേഖയുടെ അടുത്ത് പോയി ഇരുന്ന മനുവിനെ അവൾ മാറോടു ചേർത്ത് പിടിച്ചോണ്ട് കരയാൻ തുടങ്ങി..

 

 

അമ്മയെന്തിനാ കരയുന്നെ അച്ഛനൊന്നും സംഭവിക്കില്ല അച്ഛനെന്നെ തനിച്ചാക്കി അങ്ങിനെ പോകാനൊന്നും കഴിയില്ല അമ്മേ..

 

 

അച്ഛനെന്നോട് ഒരു വാക് പറഞ്ഞിരുന്നേൽ..

 

എവിടെ പോയാണേലും അച്ഛനെ സുഖപെടുത്തില്ലായിരുന്നോ ഞാൻ..

 

ഇല്ലമ്മേ അച്ഛന് അങ്ങിനെ നമ്മളെ വിട്ടു പോകാൻ കഴിയില്ലമ്മേ..

 

അതുപറഞ്ഞു കരഞ്ഞോണ്ട് രേഖയുടെ മാറിൽ കിടക്കുന്ന മനുവിനെ ശില്പയും കാർതിയും
സമാധാനപ്പെടുത്തി കൊണ്ടിരുന്നു..

 

 

കാർത്തി എന്തിനാ അച്ഛനിതെല്ലാം നമ്മളോട് മറച്ചേ.

 

 

ഹാ അതാ എനിക്കും മനസിലാകാത്തെ..

 

ആരാഇതിൽ മനു അവരീതിൽ ഒന്ന് സൈൻ ചെയ്തിരുന്നേൽ.

 

മനു അമ്മയുടെ തോളിൽ നിന്നും എഴുനേറ്റു കൊണ്ട് പേപ്പറിൽ എല്ലാം സൈൻ ചെയ്തു കൊടുത്തു..

 

അപ്പോഴും അവൻ വിതുമ്പികൊണ്ടേ ഇരുന്നു…

 

 

കാത്തിരിപ്പിനു വിരാമം ഇട്ടുകൊണ്ട് ഡോക്ടർ പുറത്തേക്കു വന്നതും.

 

 

മനുവും കാർത്തിയും ഓടിച്ചെന്നു വിവരങ്ങൾ അന്വേഷിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു..

 

 

അവരുടെ മുഖത്തെ ഭാവ മാറ്റം എല്ലാവരെയും സന്തോഷിപ്പിച്ചു.

 

 

കാർത്തി അവരുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നോണ്ട് രേഖമ്മേ എല്ലാം ശരിയായി അച്ഛന് ഇപ്പൊ കുഴപ്പം ഒന്നുമില്ല എന്നാ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞെ.

 

മോനെ ഒന്ന് കാണാൻ..

 

 

കുറച്ചൂടെ കഴിഞ്ഞോട്ടെ എന്നാ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞെ..

 

ഹ്മ്മ്

 

മനു എവിടെ മോനെ.

 

 

മനു അവിടെ ഉണ്ട് അവൻ അകത്തോട്ടു നോക്കി നില്കുകയാ അച്ഛൻ കണ്ണു തുറക്കുന്നതും കാത്ത്.

 

 

ഹ്മ്മ് അവന്റെ എല്ലാം അച്ഛനായിരുന്നില്ലേ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് രേഖ മനുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി കൂടെ ശില്പയും പാർവതിയമ്മയും..

 

 

മോനെ നീ അവിടെ ഒന്നിരുന്നോ അച്ഛൻ കണ്ണു തുറന്നാൽ അവര് വന്നു പറയും മോനെ എന്നുള്ള രേഖയുടെ വാക്കുകൾ കേൾക്കാത്ത പോലെ മനു അതെ നിൽപ് തുടർന്നു..

 

 

അവന്റെ മനസ്സിൽ അപ്പോഴും അച്ഛനുമായുള്ള പഴയ കാര്യങ്ങൾ ആയിരുന്നു..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *